Frankrijk 2014 (1)

 

Woensdag 23 mei rijden we thuis weg. Waar we precies heen gaan weten we nog niet. In ieder geval richting de zon. Onderweg twijfelen we nog even of we toch niet weer naar Griekenland zullen rijden, maar uiteindelijk kiezen we toch voor Frankrijk en evt. Spanje.

Voor de eerste overnachtingen maken we gebruik van camperplaatsen waar we al eerder zijn geweest. Onze eerste nacht slapen we in Luxemburg op camperplaats Dudelange, een prima plekje om te overnachten.

 

De volgende dag als we verder gaan begint het te regenen. Voor de lunch stoppen we op een camperplaats in Amneville les Thermes vlak bij een dierentuin. Het is een mooie gratis plek. Gelukkig schijnt net de zon tussen de buien door als we hier zijn en eten we lekker buiten.

 

Voor de tweede overnachting rijden we naar camperplaats Luxeuil les Bains, waar we ook al een paar keer eerder waren. Toen was het echter prachtig weer. Nu giet het en dat blijft het helaas doen tot de volgende ochtend.

 

De derde nacht slapen we op de parking van Parc des Oiseaux  in Villars les Dombes. Vroeger was dit een officiële camperplaats met voorzieningen.
De voorzieningen zijn er al lang niet meer en er staat al een paar jaar een bord dat je hier alleen mag overnachten als je het park bezoekt. Er wordt echter niet gecontroleerd en nog altijd overnachten er vele camperaars op deze prachtige plek. 


Hierna wijken we een beetje uit naar het oosten en bezoeken de stad Crest. De camperplaats is niet veel bijzonders maar voldoet prima om de stad te bezoeken. En je hebt er gratis wifi, dat bij ons altijd erg gewild is. Even contact hebben met het thuisfront en de social media afstruinen.

Na een goede en rustige nacht rijden we verder en komen na een tiental kilometers door Puy St Martin. We zien een mooie camperplaats, die gerund wordt door vrijwilligers. Het is een oude camping en ziet er prachtig uit. De plek is gratis, maar een eigen bijdrage wordt gewaardeerd. Dat is deze plek ook zeker waard.

We besluiten hier te blijven. We fietsen een stukje in de omgeving. Het is wel erg stil hier overal, voor ons net iets te stil en we besluiten toch richting Spanje te gaan. 

Het is heel leuk om weer een paar nieuwe camperplaatsen te ontdekken, maar het is ook wel erg makkelijk als je weet waar er zijn en elk jaar kennen we er meer. En zo komen we dus weer op een bekende plek terecht en wel in Remoulins. Toch ontdek je altijd wel weer iets nieuws. Dit keer komen we tijdens een wandeling in het oude centrum van Remoulins terecht, dat we nog niet eerder hebben gezien. Ook fietsen we naar de Pont du Gard en zien tot onze verbazing dat je moet betalen als je die wilt bezichtigen. Er is een compleet nieuwe toegangsweg aangelegd en allerlei dure poespas gebouwd zodat je maar niks kan zien van de oude brug. Zonde….. even thuis de oude dia ’s opzoeken, want indertijd hebben we deze plek bezocht met onze kinderen, toen de brug nog een natuurlijk aanzicht had.

De volgende dag (dinsdag 27 mei) rijden we naar Marseillan Plage. De grote camperplek daar kost 6 euro per nacht en is met deze nog niet te hoge temperaturen goed te doen. Met warmer weer verkiezen wij een camping, want je staat hier wel in de volle zon.
We vinden een plekje in een hoek aan een grasstrook, zodat we voldoende ruimte en vrijheid hebben. Donderdag is het Hemelvaartsdag en dat is te merken. De camperplaats stroomt helemaal vol en als je dan ergens middenin staat, is het behoorlijk krap.
De campers die aankomen als zowel de camperplaats als de campings helemaal vol zijn, vinden een betere plek. Massaal parkeren ze langs de waterkant van het kanaal en op de pleintjes van Marseillan Plage. Nooit eerder zagen we zoveel campers in een klein dorp en zoals vaak zijn wij weer de enige Nederlanders onder de camperaars. We blijven hier een paar dagen om deze gekte te aanschouwen. Bijkomend voordeel is, dat de honden nog tot 1 juni mee het strand op mogen.

Op Hemelvaartsdag  is er een grote rommelmarkt, die zijn naam eer aan doet. Daarnaast is er een andere markt met kleding en groente.

De dag na Hemelvaartsdag trekken we verder en komen we terecht in St.Cyprien. Onderweg hebben we een stop gemaakt voor een strandwandeling. Ook hebben we nog gekeken bij de camperplaats Leucate Plage, die prachtig aan het strand ligt, maar het waait zo erg, dat de campers staan te schudden en we rijden verder.

In St. Cyprien is een camperplaats, maar hier staan de campers in de volle zon en op de wind. Op een pleintje een stukje verder staan ook een paar campers. En als Fransen dat mogen, mogen wij het ook, dus we zetten onze camper erbij  en staan  heerlijk in de schaduw uit de wind, dicht bij het centrum en met gratis wifi van de haven. We worden vriendelijk verwelkomd door onze Franse buren. Eer de avond valt, is het pleintje aardig volgestroomd en hebben ook andere nationaliteiten zich aangesloten.

De dag na Hemelvaartsdag trekken we verder en komen we terecht in St.Cyprien. Onderweg hebben we een stop gemaakt voor een strandwandeling. Ook hebben we nog gekeken bij de camperplaats Leucate Plage, die prachtig aan het strand ligt, maar het waait zo erg, dat de campers staan te schudden en we rijden verder.

In St. Cyprien is een camperplaats, maar hier staan de campers in de volle zon en op de wind. Op een pleintje een stukje verder staan ook een paar campers. En als Fransen dat mogen, mogen wij het ook, dus we zetten onze camper erbij  en staan  heerlijk in de schaduw uit de wind, dicht bij het centrum en met gratis wifi van de haven. We worden vriendelijk verwelkomd door onze Franse buren. Eer de avond valt, is het pleintje aardig volgestroomd en hebben ook andere nationaliteiten zich aangesloten.

SPANJE

Op zaterdag 31 mei rijden we Spanje binnen.

We gaan nu een weekje rust nemen op camping Valldaro in Platja d’Aro. Hier hebben we al eerder gestaan en dat is ons goed bevallen. Lekker wat lezen, luieren, maar ook wandelen en fietsen en uit eten gaan bij restaurant Llevant. Luna krijgt de ijsklontjes van de sangria, die ze heerlijk vindt vanwege de wijnsmaak die er nog aan zit.

Voor de camping maken we gebruik van de kortingskaart van ACSI. Als je een week blijft krijg je één nacht cadeau en gratis wifi.

We zien dagelijks dat de camperplaats in het dorp ook aardig vol staat hier en na een week camping, gaat het zwerversbloed weer stromen en verblijven we nog een nacht op de camperplek. Je staat hier dichter bij het centrum en bij het strand dan op de camping, Nadeel is dat de camper in de zon staat en wij onze labrador Trisha van 12 jaar niet achter kunnen later. Hierdoor zijn we gedwongen bij de camper te blijven. Ook daarom kiezen we regelmatig voor een camping.

De volgende dag rijden we naar Blanes, waar we nog even zijn moeten. Jaren geleden is onze dochter na een heftig ongeluk, zwaar gewond in een ziekenhuis tussen Llorret en Blanes terecht gekomen. Wij moesten toen in no time naar Spanje vliegen, georganiseerd door de ANWB. Omdat het hoofdseizoen was, zaten alle hotels vol en zijn we voor de eerste nacht ergens in een achterbuurt in een woning gedropt waar regelmatig buschauffeurs slapen. De ouders van de overleden vriend van onze dochter waren er ook bij. Het was allemaal enorm hectisch en we hebben de dag erna uren lopen dolen op zoek naar een taxi. We wisten totaal niet waar we waren en gsm’s hadden we toen nog niet. Een paar jaar terug hebben we het ziekenhuis bezocht en nu na 16 jaar hebben we eindelijk via googlemaps het adres van deze eerste nacht kunnen achterhalen. We zijn er naar toe gefietst en hebben foto’s gemaakt. Hiermee is het laatste stukje van een jarenlange puzzel kompleet en is onze zoektocht klaar.

We hebben hier gestaan op camping la Masia.
Er is in Blanes ook een camperplaats, maar het is erg warm en daar is geen enkele schaduw. Vroeger was deze gratis, maar tegenwoordig moet je overdag betalen.
Op de camping is het erg druk omdat het bijna Pinksteren is en de Spanjaarden een lang weekend hebben. Er zijn maar een paar plekken vrij ergens in een hoek. Als we zeggen dat we dan doorgaan mogen we ineens tegenover het zwembad staan, waar we twee jaar geleden ook stonden. Er heeft iemand geannuleerd die deze plek had gereserveerd. Die plek willen we wel en we blijven hier twee nachten.

Dinsdag 10 juni rijden we een stuk zuidelijker. Hiervoor gebruiken we twee keer een stukje tolweg en betalen hiervoor respectievelijk  € 2.50 en € 3.65. De tolwegen zijn hier niet zo prijzig als in Frankrijk.
We overnachten ergens bij het strand van Creixel. We staan op een rustige plek tussen de lege vakantie woningen, waar niemand last van ons heeft.

 

Hier maken we een heerlijke wandeling over het strand met de honden om onze hoofden weer lekker leeg te maken.

We nemen hierna een kijkje bij camping Playa Bara in Roda de Bara. Hier kon je een paar jaar geleden met de ACSI-kaart staan en zo hebben we deze camping leren kennen. We waren toen nog geen 60 jaar. De ACSI-kaart accepteren ze niet meer maar intussen hebben wij beiden de eervolle leeftijd van 60 jaar bereikt en hiervoor geldt een speciaal tarief.
Als je aankomt vragen ze of je ‘pensionada’ bent. Als je ja zegt en boven de 60 jaar bent (of een speciale kaart hiervoor hebt) betaal je 13.75 per nacht. De honden zijn gratis. Voor deze prijs willen we wel een paar nachtjes blijven.

We fietsen naar camping Clara in Torredembarra, waar kennissen zitten, die we van facebook kennen. Altijd leuk om die life te ontmoeten. Het is een leuk tochtje langs het water van ongeveer 8 km.
De volgende dag wandelen we naar Roc Sant Gaietà via een mooi wandelpad langs de zee.

 


Ook hier vertrekken we weer na twee nachten en we rijden naar camping Playa Cambrils in Cambrils, waar we onze aller-allerlaatste twee campingcheques opmaken. Het is erg warm, zodat we een plaats met veel schaduw zoeken. Hierdoor kunnen we onze schotel niet gebruiken, maar met de digi-antenne kijken we naar de wedstrijd Nederland-Spanje op de Spaanse zender. De camper wordt versierd en als Nederland wint van Spanje krijgen we enorm veel leuke en sportieve opmerkingen van de Spanjaarden.
De volgende morgen fietsen we naar Salou, waar het al enorm druk is. We zijn blij dat we daar niet zitten. Ook fietsen we nog naar ACSI-camping Joan in Cambrils.

Deze staat echter erg vol en ze staan er hutje op mutje. Er staan wel heel wat meer Hollanders. Tijdens de voetbalwedstrijden is dat vast gezellig, maar wij vinden het er te druk. Er is ook maar één uitgang naar het strand en voor honden is er nauwelijks gelegenheid om te wandelen, want op het strand mogen ze niet.
Bij de receptie zijn ze wel super vriendelijke en er wordt verteld dat het over een week enorm druk wordt vanwege San Juan dat plaats vindt op dinsdag 24 juni. Veel Spanjaarden hebben hiervoor een lang weekend vrij, waardoor het feest al in het weekend begint.
We besluiten voor die tijd Spanje te verlaten, omdat onze honden de knallen niet echt kunnen waarderen.
Als we terug fietsen zien we Spaanse campers staan op een prachtige locatie. We gaan er even langs om te kijken.

Na twee nachten camping vertrekken we weer. We parkeren de camper aan de boulevard. Het is hier wel betaald parkeren, maar tussen 2 en 5 uur wordt niet gecontroleerd vanwege de siësta, zo wordt ons verteld.

Later op de middag rijden we naar die andere locatie en sluiten ons aan bij de Spanjaarden. Het is zondag en de meesten gaan eind van de dag weg, waardoor de heerlijke schaduwplekken dicht bij zee, vrijkomen.

Het is een fantastisch plekje, waar we twee nachten blijven staan. Het is net buiten het centrum, maar je loopt of fietst er makkelijk naar toe. Er zijn diverse eettentjes waar je een 3-gangen menu kunt krijgen voor € 12.50, inclusief een fles wijn.
Er is ook veel te zien hier. ‘s Middags strijken hele gezinnen neer op het gras ondanks het bord dat je er niet mag picknicken. Eind van de dag komt er wat jeugd om te kaarten, muziek te maken, te luieren of te flirten. Ze zijn totaal niet lastig. Het is prachtig om de Spaanse bevolking zo bezig te zien, want ook hier zijn we de enige Nederlanders.
We fietsen ook nog een keer naar camping Els Prats, waar we ooit hebben gestaan. Ook hier is het al aardig druk.

Na twee dagen gaan we weer richting het noorden, terug naar de camperplaats in Platja d’Aro. Hier blijven we drie nachten staan. Dit was eerst niet de bedoeling, maar de temperaturen zijn aangenaam en het is er erg gezellig. Op de camperplaats staan dit keer nog een paar Nederlanders.

Ook hier is er van alles te zien van het Spaanse leven. Zo komen er elke keer als de naastgelegen school in- en uitgaat Spaanse agenten langs om de kinderen te helpen oversteken. We zien hier sowieso veel meer politie dan in Nederland.

Vrijdag bezoeken we nog de markt om nog een Spaans jurkje te kopen voor een van onze kleindochters. Vorige keer was de goede maat er niet in de gewenste kleur. Het echte Spaans is rood met zwart, maar de dames prefereren roze met wit.

Bij de markt zien we dat er al een tentje staat met snoep en vuurwerk voor San Juan. Nog een paar dagen en het knallen begint.
Wij nemen afscheid van Spanje en rijden naar Frankrijk. 

Lees verder op : Vakantie 2014 (Frankrijk)

Comments are closed.