Naar het foto-album

Op donderdag 28 mei om 15.15 uur rijden we thuis weg voor onze eerste lange trip van dit jaar. We gaan richting Frankrijk en zien wel hoe ver we komen. We rijden eerst naar Duinkerken waar we twee jaar geleden hebben overnacht. Hier mag je niet meer staan, dus rijden we door naar het vestingstadje Gravelines, waar we onze eerste nacht doorbrengen. Na het eten maken we een wandeling langs de vestingmuren en grachten. Het is een prachtige plaats, die het bekijken meer dan waard is. Overal zijn mooi aangelegde tuinen en rondom is overal water.

De volgende ochtend bezoeken we eerst de wekelijkse markt, waar we een pond kersen kopen. Daarna gaan we verder en kopen onderweg ons eerste Franse stokbrood. Hhmmm...... heerlijk !! We brengen een bezoek aan Dieppe. Hier zijn verschillende camperplaatsen. Aan de boulevard staan ook een paar campers. We parkeren hier en maken een korte wandeling langs het strand, dat uit grote kiezels bestaat.

We rijden verder over een weg die vlak langs de kust loopt. Toch kunnen we nergens de zee zien.  We rijden richting Fécamp en komen terecht in Etretat, waar diverse camperplaatsen zijn, die allemaal vol zijn.  

Tot nu toe verloopt de reis rustig. De afstanden zijn langer dan we hadden verwacht en de natuur niet echt spectaculair. We gaan op zoek naar een camperplaats aan zee. We komen op een zeer smalle weg en gaan de bergen in. Eindelijk begint de adrenaline te stromen en zien we mooie vergezichten. Ook zien we eindelijk de zee. We rijden over een weg die eigenlijk is afgesloten, maar waarover je gewoon kunt rijden. We komen uit op een grote parkeerplaats, maar er staat niet één camper. We draaien dus ook maar om en gaan naar Le Havre, waar wel een camperplaats is, maar die vinden we niet aantrekkelijk. Voor 5 eurootjes rijden we over de gigantisch lange hangbrug "Pont de Normandie" naar Honfleur, waar een mega grote camperplaats is. Hij staat helemaal vol met meer dan 200 campers. Aan de buitenkant langs het water zijn nog plaatsen vrij, waar we mogen staan. En zo hebben we een plekje met een mooi uitzicht. De kosten bedragen 7 euro inclusief service.

Op zaterdag 30 mei  gaan we naar de D-day stranden, waar veel soldaten gesneuveld zijn tijdens de bevrijdingsoperatie op 6 juni 1944.

Het is Eerste Pinksterdag en we verwachten dat het overal druk zal zijn, dus rijden we om 9.00 uur al weg. Als eerste gaan we naar het grote Amerikaanse kerkhof. De hond mag hier nergens komen, ook niet op het parkeerterrein, dus die blijft in de camper. 
Het kerkhof maakt een diepe indruk op ons. Overal waar je kijkt staan witte kruizen met namen, maar bij sommigen is geen naam bekend. Ze staan allemaal in rijen en het einde is niet te zien. Als we een stuk verder lopen zien we nog meer rijen met kruizen. We komen diverse mensen tegen die hier familie of kennissen hebben liggen. Dit is te zien aan hun gezichten en ook dit maakt op ons enorm veel indruk.  

Op het terrein zijn ze grote podiums en tenten aan het opbouwen. We lezen dat er op 6 en 7 juni diverse grote festiviteiten zijn.
Na het bezoek aan het kerkhof volgen we een deel van de D-day route die overal staat aangegeven. Je komt dan vanzelf langs diverse bezienswaardigheden. We gaan ondermeer naar Omaha Beach, waar we als eerste het Pointe du Hoc bezoeken. Hier zijn nog veel overblijfselen van de geschutsbatterijen, die deel uit maakten van een belangrijke Duitse verdedigingslinie.

Hierna komen we door het havenplaatsje Isigny sur Mer (waar een camperplaats is) en  daarna in het dorpje St. Marie du Mont, waar we een kerk bezoeken en een paar oude
soldatenauto's bekijken. In al deze dorpjes rijden oude militaire auto’s rond, waarin je tegen  betaling een ritje kan meemaken. Daarna gaan we naar de Utah-beach om de diverse gedenktekens en monumenten te bekijken. Op de parkeerplaats staan veel campers. Je mag hier overnachten. Er staat echter zoveel wind, dat wij besluiten verder te rijden.  

Via een klein smal kronkelweggetje rijden we naar  Sainte-Mère-Eglise.
Als we er bijna zijn, moeten we stoppen van de Franse gendarmerie, omdat er een "mars voor de vrede" plaatsvindt. Er komen een heleboel wandelaars en soldaten langs. Na een klein kwartiertje kunnen we verder en komen we op het kerkplein aan.

Hier is nog te zien hoe een Amerikaanse parachutist tijdens de landing aan de kerktoren is blijven hangen. Vanuit deze penibele positie zag hij vele collega-soldaten sneuvelen. Het was één van de parachutisten, die op 6 juni in het ochtendgloren zijn geland.
Even later komen ook alle wandelaars aan. Op het kerkplein worden verschillende toespraken gehouden, een koor zingt in verschillende talen vredesliederen en kinderen maken van letters in diverse talen het woord VREDE.

Maandag 1 juni  gaan we via Rennes naar de Vendeé.
Op deze route rijden veel campers. Bij St. Nazaire  gaan we de Loire over via een grote brug.
De nacht brengen we door op de camperplaats in Préfailles.
We hebben een mooie plaats en kijken vanuit onze camper op zee.
Veel mensen komen speciaal naar hier om oesters en mossels te zoeken.Als onze Franse buurman aan komt lopen met een emmertje, vragen we wat hij bij zich heeft.
Hij zet de emmer op de grond, haalt het wier weg en toont ons ‘des huitres’. Vanaf nu weten we dus dat dat oesters zijn. Hij maakt er een open om te proeven. Kees wil wel, maar ik pas ervoor. De volgende dag worden we om 8 uur wakker door getoeter van een auto. We denken dat het iemand is die geld op komt halen voor de camperplaats. Dat doen ze soms wel en soms niet, is ons verteld. Als we eenmaal goed wakker zijn, rijdt de auto weer weg. Het was de bakker....dus dat is balen!!!! 

Rond 9 uur rijden we weer verder.   
Als we net weg zijn hebben we een aanrijding in Pornic. Terwijl we staan te wachten om de rotonde op te gaan, horen we ineens een grote klap. Er zit een auto achter tegen onze camper.
We stappen uit en zien dan dat er nog een 3e auto bij betrokken is, die de auto daarvoor tegen onze camper heeft geduwd. De bestuurster van de middelste auto is helemaal in shock en kan geen woord uitbrengen. Haar autootje is zowel aan de voor- als aan de achterkant beschadigd. De achterste auto heeft nauwelijks schade. De vrouw die achter het stuur zat is wel geschrokken. Zij is hoogzwanger en achterin zit nog  een huilende peuter. Ook zij weet geen woord te zeggen van schrik. Wij bellen het verzekeringskantoor. Beide vrouwen bellen ook iemand en enkele minuten later komt er een man, die helpt met het invullen van alle formulieren. Voor de zekerheid nemen we van alle auto's en beschadigingen nog wat fotootjes. Onze camper moet worden gemaakt, maar we kunnen er mee rijden en de reparatie kan gelukkig wachten tot na onze vakantie. Beetje plakband hier en daar en klaar is Kees.

Na ongeveer anderhalf uur gaan we weer verder. Nauwelijks weer op pad stuiten we op een omleiding wegens wegwerkzaamheden. We moeten een  behoorlijk stuk omrijden. Het gaat lekker vandaag. Maar door deze omleiding komen we wel langs een dorp met kabouterhuisjes. We noemen die zo, omdat ze zo laag zijn, dat wij er niet rechtop in zouden kunnen staan. De mensen die in het dorpje rond lopen zijn ook niet echt groot. Tja zo kom je nog eens ergens.

Na een tijdje komen we weer op de geplande route en via Notre-Dame-de-Monts rijden we naar St-Jean-de-Monts. Hier is een lange boulevard en een mooi strand, maar het is overal erg stil en leeg. Plaats genoeg dus om te parkeren, alleen ...... er zijn overal hoogtebalken, dus dit feestje gaat niet door. We rijden verder langs de kust via Bretignolles sur Mer. 

Net onder St-Gilles-Croix-de-Vie vinden we een plekje waar we vlak bij het strand kunnen staan. Hier blijven we een paar uur. Er zijn hoge golven en het is leuk om te kijken hoe enkele jongeren op de golven aan het surfen zijn.

We overnachten  in La-Tranche-sur-mer. In dit dorp zijn vier gratis camperplaatsen. Bij "Petit Hollande" is een servicestation, die eveneens gratis is. Wij rijden naar de camperplek "la Balenne", die vlak bij zee ligt. De plaats is redelijk vol, maar we kunnen er nog bij. Onze Belgische overbuurman zegt dat afgelopen weekend (met Pinksteren) alle 4 de camperplaatsen vol stonden en zelfs de parkeerplaatsen ernaast. Hij vertelt ook dat in het winkeltje hier tegenover brood te koop is.

Na het avondeten wandelen we een stuk langs het strand en terug door de bossen.
De volgende dag willen we brood gaan kopen, maar de winkel is op woensdag gesloten en het is vandaag woensdag, dus ontbijten we maar met een Frans beschuitje.
Daarna gaan we naar de Super-U om inkopen te doen en vervolgen we onze reis via een  toeristische route door de wijnstreken. We komen langs een paar mooie camperplaatsen, zoals St Thomas de Conac, maar campers zelf komen we niet tegen. Aan het eind van de middag rijden we weer richting zee. We overnachten op een camperplaats aan het meer van Arcachon. De kosten bedragen 7 euro. Voor service komt er 2 euro bij. Ook dit meer heeft te maken met eb en vloed. Als we aankomen zien we alleen slik.

De camperplaats ligt in een prachtig gebied met allemaal bossen en veel wandelpaden. We maken dus weer een mooie wandeling. Ook hier komen veel mensen naar toe om oesters en mosselen te rapen. Er zijn verschillende restaurants waar deze zeevruchten worden geserveerd en op verschillende plaatsen zien we netten en dakpannen liggen van bedrijven.

Op donderdag 4 juni gaan we naar camping Domaine la Rive van Camping Cheque.
We zwemmen in het zwembad, dat voor een deel overdekt is. 's Middags maakt Trisha kennis met de achterbuurhonden, 2 golden retrievers. Dankzij deze kennismaking worden we  uitgenodigd door hun baasjes voor een  aperitiefje, omdat ze vandaag 32 jaar getrouwd zijn.
Het is een Engels echtpaar, dat in de Pyreneeën in Frankrijk woont.

Even later zien we iets bewegen tussen het gras. Het blijkt een grote groene hagedis te zijn. Snel maken we enkele foto’s van deze smaragdhagedis (Lacerta viridis).

's Nachts gaat het regenen en de volgende dag is het bewolkt en miezerig weer. Voor ons een reden om verder te trekken. We pakken op het gemak in, drinken nog een bakje koffie en gaan rond 12 uur weg. We rijden naar de kust naar het plaatsje Biscarosse-plage en maken hier een wandeling over het strand tot het begint te regenen. Het valt ons op dat er in deze tijd nog veel gesloten is aan de westkust van Frankrijk. Als we verder rijden, zien we veel omgewaaide bomen liggen. Op 25 februari van dit jaar heeft het hier erg gestormd, waardoor complete bossen zijn verdwenen.

We gaan richting Pyreneeën en komen weer eens een te lage spoorwegtunnel tegen. Dit is al de derde keer dat we om moeten keren omdat we er met de camper niet onderdoor kunnen.

Voor de overnachting gaan we naar de camperplaats in Aire-Sur-l’Ardour. Als we aankomen zien we dat deze is verhuisd en nu naast de camping moet liggen aan de rand van het dorp. Dit wordt met borden aangegeven, maar die kloppen niet helemaal. Dankzij een andere camperaar vinden we de camperplaats wel. Het is een leuke plek aan de rand van de rivier. De kosten bedragen 3 euro, die 's avonds worden opgehaald. Het toilet lossen kan gratis, water innemen kost 2 euro. Na het avondeten wandelen we naar het centrum.

De volgende dag gaan we nog een keer naar het dorp. Het is er nu  gezelliger omdat de winkels open zijn.  Daarna vervolgen we onze reis. Onderweg zien we dat er in deze buurt  veel ganzen worden gehouden. In ons infoboek lezen we dat deze zijn bestemd voor het "foi gras". We hebben hier nog nooit van gehoord en denken even dat het om veren of zo gaat. Het heeft echter niks met gras of veren te maken, maar om de levers van deze dieren. Deze moeten zo groot mogelijk worden en daarom krijgen de ganzen veel maïskorrels te eten, die letterlijk in hun strot worden geduwd. Als we 's avonds naar het nieuws kijken gaat het heel toevallig over foi gras en een protest tegen ganzenlevers.