vervolg van Frankrijk / Spanje 2009 (1)

Frankrijk / Spanje 2009 (2)

Lourdes

Via een prachtige route door een mooie omgeving gaan we naar Lourdes, één van de belangrijkste bedevaartplaatsen in Europa. Als we er aankomen is het eerste wat we zien: winkels, heel veel winkels met beeldjes, jerrycans, kaarsen en andere tierlantijntjes.
In een straat vlak bij het centrum, zien we een paar campers staan en we parkeren de onze er naast en gaan Lourdes verkennen.

We lopen door de vele straatjes met souvenirwinkeltjes.
Er is een toeristische route aangelegd middels een gele streep door de straten, die je langs alle belangrijke plaatsen leidt. We volgen deze een stukje en komen ondermeer langs het huis waar de familie van Bernadette heeft gewoond.
Als we bij het Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes komen, kunnen we niet verder, omdat hier geen honden in mogen. We gaan daarom terug naar onze camper. Als we net terug binnen zijn, begint het te stortregenen.
We gaan een stukje rijden en kijken even bij de parkeerplaats, waar campers mogen overnachten. De kosten bedragen hier 6 euro voor 12 uur en 10 euro voor 24 uur.
Wij rijden nog een stukje verder en net buiten Lourdes vinden we een mooi park, met een beekje ernaast. Intussen is de zon weer te voorschijn gekomen, dus kunnen we hier even buiten zitten om een bakje koffie te drinken. We laten de hond nog even lekker spelen en rennen en gaan dan terug naar ons eerste parkeerplekje en lopen nogmaals Lourdes in. Dit keer zonder hond. Nu mogen we het Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes wel in. We bezoeken de basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis, waar op dat moment een Vlaamse dienst bezig is. De kerk zit helemaal vol. Vooraan zitten mensen in rolstoelen en sommigen worden met een compleet bed vervoerd. Als de dienst klaar is gaat de hele stoet naar de grot van Massabielle.
Het zien van deze mensen is een heel andere ervaring dan het zien van alle souvenirwinkels.
Na het bezoeken van de bron worden er kaarsen aangestoken en neergezet bij de vele andere brandende kaarsen. Wij steken een kaarsje aan in de kapel en tappen twee flessen 'heilig' water om mee te nemen. Tot nu toe heeft het nog niet geholpen, maar wat niet is kan nog komen.

In 1958 kreeg de 14-jarige Bernadette Soubrius achttien visioenen van de Heilige Maagd Maria bij Lourdes. Dit ziekelijke en arme meisje werd naar de Grotte Massabielle geleid die een wonderbaarlijke genezende kracht bezat. Deze wonderen zijn rond 1860 door de kerk erkend en het kleine gehuchtje Lourdes werd een bekende bedevaartsplaats.

Live beelden van de grot

Om 19.15 rijden we weg uit Lourdes en gaan we naar een kleine camperplaats in Pierrefitte Nestlos. In het dorp is een groot feest, waarnaar we even gaan kijken. Het is overal erg lawaaierig. Als we terugkomen bij de camperplaats, zien we dat een stel jongelui zich met de nodige kratten bier, achter de camperplaats installeert. Wij gaan daarom weg en rijden een aantal kilometers terug, waar we een paar campers hebben zien staan. Het is een mooie rustige plaats aan een rivier, vlak bij het plaatsje Préchac.
De volgende dag (zondag 7 juni ) wandelen we langs de rivier, die behoorlijk hard stroomt. Daarna vervolgen we onze reis en gaan verder de Pyreneeën in over de Col du Tourmalet, die bekend is van de tour de France.
Het is een mooie route en we genieten van de prachtige natuur en de bergen.
We zitten al snel behoorlijk hoog en zien steeds meer sneeuw liggen. De dorpen hier zijn hoofdzakelijk ingesteld op de wintersport. Sommige winkels en zelfs bakkers zijn alleen in de winter open. Toch zien de dorpjes er levendig uit en is er redelijk wat vertier.
We klimmen omhoog, net als de vele wielrenners die we passeren. Op deze bekende Tour-de-France-route staan veel borden met info voor de fietsers.
Als we bijna boven zijn komen we bij een barricade, waar je wel langs kunt rijden. Sommigen gaan terug, maar anderen rijden gewoon door.

Wij stoppen hier en lopen door de sneeuw met Trisha. Daarna eten we in de camper en kijken ondertussen of de doorrijders terug komen. De meesten komen niet terug, dus gaan we het ook maar proberen. Zodra de motor draait, komt er een Belg langs in een camper, die roept dat je er gewoon langs kan. En als een Belg het kan, kunnen wij het ook. Zodra we boven zijn vertelt hij dat hij eerst te voet was gaan kijken. De barricade bestaat uit een stuk weg dat is weggespoeld door smeltende sneeuw. Hier en daar liggen stenen op de weg. Het is goed en droog weer en we kunnen er makkelijk langs. Waarschijnlijk zijn ze door de week aan het werk en kun je er dan niet langs, maar nu is het weekend.

Boven is het druk. Van de andere kant komen 2 Belgische wielrenners aan, die enorm trots zijn omdat ze de top hebben gehaald. "Een jongensdroom is uitgekomen". Nou daar willen we natuurlijk wel een foto van nemen.Aan de andere kant van de bergen is het bewolkt en mistig.We zien hier overal borden staan met de tekst: "animaux in liberté". Nou dat klopt wel.… we zien al snel een paar geiten en later nog een paar ezels. Ik stap uit voor een foto en een nieuwsgierige ezel kijkt bij ons binnen ... en doet zelfs een poging om in te stappen. Dit laten we maar niet toe en we rijden verder zonder ezel.

We passeren een enorm appartementencomplex voor de wintersporters. We dalen verder af en gaan dan naar de col d'Aspin, waar ook de Tour de France langs komt. Hier staan, net als bij die andere col, vele namen van wielrenners op de weg geschreven. Deze col is minder hoog en iets minder mooi, maar mooi genoeg om te rijden.

Op de laatste camperplaats in Frankrijk (Lary Soulan) maken we nog even gebruik van de camperservice, want dat is in Spanje wat moeilijker. We overnachten in de plaats Aragnouet, bij een riviertje. Dit ligt ongeveer 12 km. voor de Bielsatunnel. We gaan een eind wandelen. Het is een mooi gebied, maar er zijn verschillende stukken waar geen honden mogen komen en dat is jammer.

Spanje

Vandaag, maandag 8 juni, gaan we Spanje in. Onze kilometerteller staat op: 2100. We hebben nog een paar behoorlijke slingerweggetjes te gaan voor we bij de Bielsatunnel zijn. De tunnel ziet er raar uit als je aan komt rijden. Het is net een groot gat in een hoge berg. De tunnel is kaarsrecht, niet donker en niet vies en stinkt ook niet. Wel is het er koud. De temperatuur zakt van 18 naar 8 graden. In de bergen is het al frisser maar hier wordt het echt koud. Na 3 km. tunnel zijn we in Spanje, in het departement Aragon. De weg is hier mooier en breder. We volgen een prachtige route met veel rotsachtige bergen richting Lleida.
In een klein dorp kopen we ons eerste Spaanse brood, dat hier geen pain, maar pan heet. We nuttigen het aan een helderblauw stuwmeer. Wat een rust, wat een natuur en wat een stilte. Het enige dat we horen zijn een paar vogeltjes die zachtjes tsjilpen.

Als we verder reizen komen we in Catalonië, waar het landschap geleidelijk aan verandert. Het is hier warmer en alles ziet er dor en droog uit.

Tussen Lleida en Tarragona bezoeken we het klooster van Poblet oftewel het Monestir de Santa Maria de Poblet. Het klooster is een prachtig gebouw in sobere Cisterciënzer bouw met nog een vrijwel onveranderde middeleeuwse ommuring. Daarna gaan we verder door het plaatsje Mont Blanc en rijden dan naar de kust.

We overnachten in Cambrils aan de boulevard, waar altijd wel meerdere campers staan. Je hebt hier echter wel last van lawaai en geschommel van de passerende bussen.

De volgende dag rijden we tegen negenen naar de plaatselijke Lidl. Deze gaat echter pas om 9.30 uur open. We zetten koffie en wassen af en proberen even onze email binnen te halen. We hebben gelijk verbinding en zo vliegt de tijd om. Daarna gaan we naar camping Playa Cambrils. We nemen een heerlijke duik in het Olympische zwembad en fietsen naar het dorp. Hierna steken we de barbecue aan.

We blijven hier 3 nachten staan. We bezoeken het centrum van Cambrils en gaan op de fiets naar Salou, dat 5 kilometer verderop ligt. De hond gaat mee in de hondenkar, wat voor het nodige bekijks zorgt. Onderweg horen we opmerkingen, zoals: ‘aaah… eeeh…. oooh…..’ ‘un perro’, … ‘un chien’ , … ’un cane’, … ’a dog' en jawel ook ..’hé kijk….een hond in een kar.’

Verder maken we strandwandelingen, gaan we zwemmen en brengen de rest van de tijd relaxed door voor de camper. Op een dag kijken we naar de familie mus die onze broodkruimels op komen eten. Baby mus wordt gevoerd door ma mus, die eten in het bekje duwt. Als grote mus wegvliegt blijft de kleine achter en terwijl onze hond er vlak naast ligt, zoekt baby mus naar de laatste kruimels. Zo krijg je dus van die brutale mussen, maar ach het is leuk om naar te kijken. Na 3 nachten hebben we het wel weer gezien en verlaten we de camping.
We rijden terug naar de boulevard waar we de rest van de dag blijven staan. ‘s Avonds zetten we de camper naast de appartementen een stukje verderop. Hier gaan meer campers heen, omdat het daar ’s nachts rustiger is.

De volgende dag kijken we bij camping Playa Bara, waar je met de campingcard kan staan. De meeste plaatsen zijn echter vol. We rijden terug naar het strand waar we twee jaar geleden vrij hebben gestaan. Hier is ondertussen een dam geplaatst, dus dat feest gaat ook niet door. Een stukje noordelijker rijden is geen optie, want daar is het weer minder goed, dus gaan we gewoon terug naar Cambrils. Hier blijven we nog enkele dagen, waarbij we op diverse plaatsen overnachten. Het weer is prima, het strand is heerlijk en Cambrils is een leuk plaatsje. Op zondag 14 juni gaan we naar camping Marius, die is samengevoegd met camping Els Prats. Op deze campingcard-camping blijven we tot donderdag 18 juni.
We staan heerlijk in de schaduw, vlak bij het strand en hebben hier gratis Wifi. De hond mag mee naar het strand en je kan er lekker lange strandwandelingen maken. O ja….we gaan ook een keer naar een Spaanse les, maar dat stelt niet veel voor.

Na 4 nachten rijden we richting Villanova. Onderweg gaan we naar de Carrefour om de voorraad aan te vullen. We lunchen op een leuke plek, waar diverse wandelpaadjes zijn en die op een Spaanse site wordt aangegeven als camperplaats.
Uiteindelijk arriveren we in het plaatsje Santa Suzanna, waar we een paar jaar geleden mooi aan het strand konden staan. Hier is nu een houten afrastering voor geplaatst. We rijden daarom door naar de camperplaats in Blanes. En ook daar valt het tegen, want in deze plaats zijn ze overal aan het werk. Hele straten liggen overhoop, waardoor het er ongezellig uitziet. Ook zijn bepaalde stukken van het strand verboden terrein. We blijven hier wel overnachten en wandelen ‘s avonds langs de boulevard.
De volgende dag rijden we verder en komen langs de plaats waar onze dochter ooit een ongeluk heeft gehad. Ook passeren we het ziekenhuis waar zij en wij een aantal weken hebben doorgebracht. Nog steeds overheerst hier bij ons een onaangenaam gevoel, dus rijden we door Lorett de Mar zonder er te stoppen.

We gaan naar Tossa de Mar en kijken op de camping, waar net het hoge tarief is ingegaan. De camping is nog nagenoeg leeg. We rijden naar het naastgelegen bos om Trisha uit te laten en zien dat daar een camper staan. Het is een prachtige plek waar we tot de volgende dag blijven. In Tossa de Mar mag je op veel plaatsen niet komen met een camper. Maar hier mogen we wel staan. De politie komt een paar keer langs, zowel overdag als ’s nachts.

We wandelen het bos in en komen langs het dierenasiel, dat gerund wordt door vrijwilligers. Toeristen kunnen helpen door met honden te gaan wandelen. Dit hebben we ooit eerder gedaan en ook nu nemen we 3 honden mee voor een wandeling. Later op de middag fietsen we naar het dorp en wandelen wat rond in het centrum van Tossa de Mar. Ook nemen we een kijkje bij de Burcht, die aan het water ligt.

Als we in het begin van de avond met Trisha naar het bos gaan, zien we voor het asiel een doos staan, die aan de zijkant besmeurd is met poep. In de doos zit een hondje. Het diertje is al wat ouder en is erg bang. We willen het onder het afdek zetten, omdat ze regen en onweer afgeven, maar het beest gromt en laat zijn tanden zien, zodra we in de buurt komen. We gaan dus maar weer terug naar de camper en kijken televisie. De volgende dag lopen we weer langs het asiel en zien dat het hondje weg is. De medewerkers hebben wel de doos gevonden, maar niet de hond. Ze vertellen dat zulke dingen hier regelmatig voorkomen.

Vandaag rijden we naar Platja d’Aro en gaan we naar camping Valldaro.
In het dorp staan altijd wel een aantal campers vrij. Ze staan nu op een andere parkeerplaats dan de vorige keer. Nadeel is dat daar geen schaduw is en omdat het vandaag weer vrij warm is kiezen wij voor de camping. We wandelen en fietsen een paar keer naar het dorp en naar het strand. In de avonduren is er altijd veel vertier in het centrum van Platja d’Aro. Na drie nachten trekken we weer verder en via Palafrugell en Tamariu komen via een steile weg langs het water in Pals. Vervolgens gaan we naar Estartit, waarbij we diverse rijstvelden passeren.
Onderweg zien we overal kraampjes met de tekst: ‘Vendre de Petards’ (verkoop vuurwerk). Deze staan hier vanwege het San Juan feest. Er wordt ook veel snoep verkocht voor de kinderen. Ook in Estartit wordt van alles klaar gemaakt voor het San Juan-feest. Er staan pallets op het strand en de politie is bezig de wegen af te zetten. Er wordt hier al behoorlijk geknald. Vrij staan is hier vandaag geen optie, de camper ergens alleen achterlaten al helemaal niet. We kunnen kiezen voor een camping, maar aangezien onze hond enorm bang is van vuurwerk, rijden we verder.

We komen terecht in Empuriabrava, een vakantiedorp met veel water. We parkeren de camper dicht bij het centrum en gaan de winkeltjes bekijken.In dit vakantiegebied horen we gelukkig niks geen vuurwerk. Toch vergissen we ons, want als we terug zijn begint het ook hier te knallen. We zetten de camper op een rustigere plaats, vlak bij de haventjes. Tegen middernacht komen er steeds meer auto’s parkeren en ook rondom ons raakt het aardig vol. Hele horden mensen lopen naar het strand waar vuurwerk wordt afgestoken. We blijven hier wel overnachten. De volgende dag wandelen we naar de havens en zien onderweg prachtige vogels in de palmbomen zitten. Deze proberen we op de foto te zetten, wat nog niet meevalt.

Nadat we de vogels hebben vastgelegd gaan we weer verder richting Frankrijk. Op aanraden van een andere camperaar nemen we dit keer de kustroute. Eerst richting Vilajuïga en dan richting Llanca. Deze route door de bergen biedt inderdaad mooie uitzichten over de baaien en baaitjes. De weg is erg goed, maar zit wel vol met bochten. Na de tunnel wordt hij wat minder.
Als we in Frankrijk zijn, kopen we een stokbrood in Banyuls sur mer. Het is een leuk plaatsje, maar overal moet je betalen om te parkeren en campers mogen er al helemaal niet staan. We rijden verder naar Canet plage, waar we de rest van de middag doorbrengen op de dam tussen de zee en het binnenmeer.

Hier is het goed toeven met al die zeewind. Aan de ene kant is mooi wandelgebied en aan de andere kant is het strand. Om 17.30 uur vertrekken we en rijden door Canet-plage. Dit is een leuk toeristenplaatsje, maar ook hier is het lastig om te parkeren met een camper.
Om 18.55 uur komen we aan bij camperplaats Leucate. Het hek is gesloten en er is niemand te zien. Wel zien we een bord, waarop staat dat deze plaats tot 19.00 uur open is.

Als we verder rijden zien we allemaal campers op het strand staan. We rijden daar ook maar heen en koken hier onze maaltijd en maken een wandeling over het strand. We zien op een bord dat je hier tot 21.00 uur mag blijven. De één na de andere camper rijdt weg en ook wij volgen. Gelukkig is er een paar kilometer verderop in Port la Nouvelle een gratis camperplaats. We zitten nog even buiten, maar omdat we worden opgevreten door de muggen, gaan we naar binnen.

De volgende dag gaan we om 9.00 uur eerst langs de supermarkt. Daarna rijden we over vrij slechte wegen naar Vendres en Valras Plage. Dit zijn wel leuke plaatsjes, maar ook hier mag je met de camper nergens parkeren. We rijden naar Marseillan Plage, en gaan naar camping “Beauregard Est”, die midden in het dorp ligt en aan het strand. ’s Avonds wandelen we door het dorp, waar een gezellige sfeer heerst. Op veel plaatsen is er live muziek. Ook hier blijven we 3 nachten. We gaan naar het strand, naar het dorp en naar de markt. Ook fietsen we een keer naar de dam tussen Marseillan Plage en Sète om te kijken of er campers staan. De dam is echter gesloten voor verkeer. Wel kunnen we er langs met de fiets. De laatste avond brengen we door met onze Nederlandse buren en belanden we erg laat in ons bed.

Op zondag 18 juni rijden we om 14.30 uur weg en ontdekken we dat de dam verderop wel voor verkeer toegankelijk is. En het staat er helemaal vol met campers. We vinden nog ergens een gaatje om te parkeren en blijven hier de rest van de dag. Tegen de avond als er weer meer plaats is, gaan we wat dichter bij de camping staan. De volgende morgen gaan we brood kopen op de camping. Het is enorm druk bij de broodverkoop, dus die doen goede zaken. We blijven op de dam tot het eind van de middag. Daarna rijden we via Sète en Frontingan Plage naar de camperplaats in Remoulins bij de Pont du Gare. Het is een vrij hete dag en ook op de camperplaats is het erg warm. We wandelen langs de rivier en lopen naar het dorp, dat vlak naast de camperplaats ligt.

Na een zeer warme nacht, gaan we naar Avignon. Het kwik stijgt ook vandaag weer tot 35 graden en de komende dagen blijft het heet. Wij gaan daarom naar camping “du Pont Avignon” en zoeken een schaduwplaats vlak bij het zwembad, waar we regelmatig even in duiken. De eerste avond fietsen we naar het oude centrum van Avignon. De terrassen zitten behoorlijk vol, ondanks de hoge prijzen die ze hier vragen.

De volgende ochtend willen we met het gratis pondje naar het centrum en nemen onze hond mee. Het pondje vaart vanaf juli echter pas vanaf 11 uur en het is nog geen 10.00 uur. Als we later gaan wordt het veel te warm. Ook onze Trisha kan daar niet meer goed tegen. We wandelen daarom terug naar de camping, leggen Trisha lekker in de schaduw en gaan nogmaals op de fiets naar het centrum.

Na twee nachten staan we 's morgens klaar om verder te gaan, maar de waterpomp van de camper is kapot en deze moet eerst worden gemaakt. Even na de middag kunnen we alsnog vertrekken.
We rijden een stukje door de binnenlanden van Frankrijk en komen langs veel boomgaarden met abrikozen. Het is een erg warme dag, met tussendoor een paar zware regen- en onweersbuien. We gaan naar de camperplaats Villars les Dombes in het "parc des oiseaux", waar we al veel over hebben gehoord. Het is inderdaad een prachtige plaats om te staan. Je kan op verharde grond staan, maar ook op gras. Wij kiezen voor het laatste, omdat het op het asfalt warmer is.

Er is een gratis losplaats. Deze bevindt zich tegenover de ingang van het vogelpark. Net achter de losplaats is een pad naar de weg en van daaruit begint een mooie wandel- en fietsroute. We hebben deze een klein stukje gelopen. Het dorp is ook op loop/fietsafstand en er is een super-U in de buurt. Dit is dus zeker een plek om nog een keer te bezoeken.

Vrijdagochtend maken we nog een wandeling en drinken we nog uitgebreid koffie bij de camper. Vanaf hier is het nog 802 km naar huis en de vakantie zit er nu echt bijna op. Als we weer op pad gaan zien we dat de abrikozen plaats gemaakt hebben voor zonnebloemen.

We gaan naar de camperplaats l' Etang-de-la-Poche. Deze ligt aan een klein meertje in het plaatsje Luxeuil-les-Bains met een prachtig centre historique. Dit ontdekken we als we 's avonds een stukje gaan lopen met de hond. Voor foto's is het al te donker dus de volgende morgen gaan we nog even terug. Het is dan markt en op deze laatste dag kopen we net als de eerste weer een zakje kersen. Eind van de ochtend gaan we verder en rijden weer een stukje noordelijker. We besluiten nog een kijkje te nemen in Gerardmer en zien dat op 17 juli a.s. de Tour de France hier langs komt.

In het centrum van Gerardmer is een camperplaats waar je overdag gratis mag staan en 's nachts 3 euro moet betalen. We parkeren de camper en lopen een stukje door deze toeristische plaats. Omdat we nog geen bakker hebben gevonden, gaan we naar een kebabtent en eten heerlijk ongezond, maar wel lekker. Terwijl we zitten te eten, wordt het erg bewolkt. Als we na de maaltijd naar de camper lopen, zijn we net op tijd binnen. Het begint te stortregenen en te onweren. We rijden naar de camperplaats Dudelange in Luxemburg, Hier mag je op dit moment niet staan, omdat het kermis is. Er lopen ook nogal wat schoffies rond, dus zit er maar één ding op..... naar huis, maar natuurlijk wel eerst even tanken.

Frankrijk / Spanje 2009 (2)

Lourdes

Spanje

Naar het foto-album