Naar ons foto-album van Griekenland 2008

Halsteren - donderdag 16 augustus

We vertrekken om 20.30 uur voor onze reis naar Griekenland en rijden onze eerste kilometers. We overnachten op de camperplaats in Dudelange in Luxemburg, vlakbij de Franse grens.
(GPS: N. 49,47151° E. 6,07821°) -->"Dudelange" in google maps

Dudelange - vrijdag 17 augustus

De zon staat al te stralen aan de hemel en dat zorgt gelijk voor een heerlijk vakantiegevoel. we maken een wandeling  in deze mooi omgeving. Na dekoffie rijden we verder en tanken  in Luxemburg.  

De lunch gebruiken we op de camperplaats in Baccarat. We hebben dan 475 km op de teller staan. Dit is een leuke plaats aan een rivier, dichtbij het centrum. Ook hier gaan we weer aan de wandel. We komen langs heel bouwvallige huisjes, waar mensen wonen. Eén straat verder  staan in de winkels kristallen dieren en vaasjes te koop voor gigantische bedragen.

We twijfelen even of we hier zullen overnachten, maar besluiten door te rijden en komen terecht op de camperplaats in Kaysersberg, waar we helemaal achterin nog een plaatsje vinden. Na ons komen er nog tientallen campers, die tevergeefs naar een plekje zoeken. De Fransen hebben een vrije dag en zijn massaal op pad. Blijkbaar is dit een gewilde camperplaats. De kosten bedragen € 2 overdag en € 4 voor de nacht. Deze camperplaats ligt dichtbij het centrum van het toeristische plaatsje Kaysersberg.
(GPS: N. 48,13565° E. 7,26325°) -->"Kaysersberg" in google maps

Kaysersberg - zaterdag 16 augustus 2008

We vertrekken om 9.00 uur. Het is mistig en bij Colmar hangt enorm veel smog. Gelukkig trekt de mist snel weg en breekt de zon door. Bij de St. Gotthard-tunnel is het file. Na een kwartiertje langzaam vooruit kruipen, nemen we de afslag naar de pass en laten de file achter ons. We zijn niet de enigen die over de top gaan, want ook hier is het behoorlijk druk. Bovenop de pass zien we de reden hiervan: er is een rockfestival, dat vooral bezocht wordt door motorrijders.

Hier stoppen lukt niet, maar een stukje verder kunnen we wel parkeren. We lopen daarna door de bergen en genieten van het mooie uitzicht. Als we richting de pass lopen, zien we overal motors staan en hier en daar ook kleine tentjes. In de verte klinkt harde muziek. We lopen weer terug en vervolgen onze route.  

De rit over de pass neemt minder tijd in beslag dan we dachten. De wegen zijn erg goed en de  lucht in de bergen is heel wat aangenamer en gezonder dan de bedrukte lucht in de tunnel. Zodra we beneden komen zien we dat er ook aan deze kant  een enorme file staat.  Wij toeren gezellig verder en passeren het meer van Lugano. Vlak voor de Italiaanse grens tanken we.   

We willen dit keer eens langs het Como-meer rijden. De wegen zijn erg goed tot aan de grens. Eenmaal in  Italië, wordt de weg heel erg smal. Gelukkig komen we geen andere campers of vrachtauto's tegen, want dat zou zeker problemen geven. We rijden door  tunnels die erg donker zijn en waar de weg nog smaller is. Logisch dat we hier geen andere campers tegenkomen.  

Bij het Como-meer zoeken we naar de camperplaatsen die op diverse sites vermeld staan. We vinden er niet één. In Como rijden we naar een camperplaats, die ook vermeld staat op een Italiaanse site en waar al een aantal campers staat. Er is geen vak meer vrij, maar er rijdt net een auto weg, zodat wij kunnen  parkeren. Als we 5 minuten staan komt de politie en die stuurt alle campers weg. Een paar Italianen tonen een boek, waar de plaats in staat vermeld, maar dit mag niet baten. We worden gestuurd naar een grote parkeerplaats, 2 km. verderop. De campers waar niemand in zit, krijgen een papier onder de ruitenwisser.

We rijden naar de aangewezen plaats, maar die is wel heel erg leeg. De Italianen rijden gelijk door. Anderen kijken even en een paar gaan er staan. Ook wij parkeren er, omdat we honger hebben. We koken, eten en wandelen daarna even met de hond. Dan zien we achter op dit terrein een aantal zigeuners, die gelijk om geld komen vragen. Overal liggen lege flesjes van bier en andere rotzooi. De enige Italiaan, die er staat rijdt uiteindelijk ook verder. We nemen het zekere voor het onzekere en besluiten deze lugubere plek te verlaten en naar Parma te rijden, waar we om 22.30 uur aankomen.
(GPS: N. 44,82550° E. 10,33620°) -->"Parma" in google maps

Parma - zondag 17 augustus 2008 

Het is hier erg rustig en we hebben prima geslapen.  
We vervolgen onze reis richting Rimini.  
Daar aangekomen zijn we het reizen een beetje beu en daarom stoppen we even voor Rimini bij een camperplaats in Torre Pedrera, die langs de weg staat aangegeven. De plaats ligt in een klein bos en heet: 'Area di sosta verde'.
Kosten € 10 per nacht. De afstand naar het strand is nog geen 2 km. Je mag gratis vissen, maar dat is voor ons een lachertje. Er zijn 2 piepkleine meertjes, maar gelukkig houden we niet van vissen. We fietsen naar het strand en rijden een aantal kilometers langs de boulevard. Hier is goed te zien dat het nog hoofdseizoen is, want het is overal enorm druk. Wat een verschil met de rust op onze camperplaats. We komen langs 3 andere camperplaatsen, die vlak bij de boulevard liggen en de faciliteiten hebben van een eenvoudige camping. Ze zijn alle drie behoorlijk groot en staan stampvol. De kosten variëren van € 13 in het laagseizoen tot € 15 in het hoogseizoen.
Op de dag dat we vertrekken komt de baas van onze camperplaats bij iedereen langs om te zeggen dat je 3 dagen mag staan voor de prijs van 2. Deze plek is namelijk niet vol, maar er is hier dan ook geen douche of toilet aanwezig. Wel is er een mogelijkheid om het chemisch toilet te legen, maar wel een stukje verderop.
(GPS: N. 44,09886° E. 12,49881°) -->"Rimini" in google maps

Rimini - maandag 18 augustus

We komen niet in de verleiding om 3 nachten te blijven en vertrekken om 11.15 uur.
We rijden door Rimini en een stukje langs de boulevard naar Riccione. We willen kijken of de camperplaats daar ook vol is. Maar op de camperplaats die we 2 jaar geleden hier zagen, staan nu tenten en heeft de naam: camping Fontanella.

We kopen een brood en zoeken een rustig plekje om te eten. Aan de kust is het overal erg vol dus gaan we een stukje de bergen in. We komen door het prachtig plaatsje  Fiorenzuola di Focarla, dat geheel omringd is door een muur. Een plaats om te stoppen is er niet, dus gaan we verder en vinden een heerlijk rustig plekje om te lunchen. Daarna gaan we terug naar de kust en belanden weer in de drukte. Hele rijen auto's maar ook hele rijen scooters staan langs de kant van de weg geparkeerd. Het strand is bomvol.

We overnachten op de camperplaats in Sinigallia. Ook die is nagenoeg vol. We vinden nog een plek in de zon. Trisha sluit vriendschap met een papegaai. Diens baasje staat op het punt te vertrekken en wij mogen zijn plek in de schaduw hebben. Deze camperplek is erg geliefd bij de Italianen. Hij ligt op loopafstand van het strand. Er is een laad- en losplek en het is gratis. Als we met de hond gaan wandelen, zien we dat de nabijgelegen parkeerplaatsen ook redelijk vol met campers staan. Op de echte camperplaats zitten de mensen buiten, op de parkeerplaatsen niet. 's Avonds lopen we nog langs de boulevard en genieten van de prachtige avond.
(GPS: N. 43,70498° E. 13,23734°) -->"Senigallia" in google maps

Senigallia - dinsdag 19 augustus
(dag van de overtocht naar Griekenland)

Vandaag is de dag dat we gaan varen. We gaan eerst langs de Lidl, die vlakbij is, om onze voorraad aan te vullen. Daarna rijden we naar Ancona. In Ancona zien we een camperplaats. We hebben nog tijd genoeg, dus gaan daar even een kijkje nemen en tegelijk de lunch nuttigen. Het is nog wat vroeg, maar we geven dan ook de hond een beetje eten en daarna gaan we een flink stuk wandelen. Op de boot krijgt de hond geen eten meer. Dit omdat ze haar behoefte daar absoluut niet wil doen.Tijdens het wandelen komen we terecht op een uitkijkpunt, vanwaar je de boten naar Griekenland kan zien vertrekken.

Om 14.00 uur  rijden we naar de haven. Het is even zoeken op het haventerrein, maar overal staan mensen die aanwijzingen geven. We worden gelijk in goede rijen gezet. De boot is totaal niet vol. We tellen ongeveer 30 campers en caravans. We zijn de enige Nederlanders. Tja, wat wil je. We hebben geprobeerd te boeken via het kantoor in Rotterdam, maar daar werd verteld dat de boten vol zitten tot half september. Bij het Griekse kantoor konden we zo boeken via internet. Na het in-checken moeten we nog een paar uur wachten.

Als we de boot oprijden staat onze km. teller op 1480 km.
Nergens krijgen we controle. Er wordt niet gekeken naar "Show Your Card", niet naar de lengte van de camper en niet naar paspoorten. Een heel stuk van het dek is leeg en toch staan we niet bij het raam. Jammer! Een nadeel dat er weinig campers zijn, is dat er nu ook  luxe auto's op het kampeerdek worden gezet. Als de boot schommelt, gaat er bij verschillende auto's een alarm af. En omdat de bestuurders hiervan het kampeerdek niet op mogen, gaat dat de hele nacht door. Desondanks slapen we redelijk, want met de warmte valt het erg mee.

Igoumenitsa - woensdag 20 augustus  

Om 9.30 rijden we de boot af en zijn we in Griekenland. Het is dan 30 graden. We zoeken gelijk een plekje om met Trisha te wandelen en kopen een Grieks brood bij de bakker voor 80 cent. In Italië betaalden we het dubbele.
De wegen zijn hier anders. De mensen relaxter, de broden goedkoper. Scooterrijders dragen geen helmen en honden lopen gewoon los. Kortom: we zijn in een totaal andere wereld.

We rijden richting Albanië. Het uitzicht is fantastisch en er is nauwelijks verkeer. Het lijkt of we in een filmdecor rijden. Zoiets hebben we nooit eerder gezien.  Overal rondom ons zien we kale en erg ruige bergen. Alsof we alleen op de wereld zijn.  Op de weg liggen zo hier en daar grote stukken rots, die naar beneden zijn komen vallen. Gelukkig is het weer op dit moment rustig, dus last van vallende stenen hebben we niet. Auto's komen we nauwelijks tegen. Wel koeien. Die lopen gewoon los en passeren je alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Tja we zijn echt in een andere wereld beland. We rijden een heel stuk verder langs de kust en langs de grens van Albanië.

De boom van Frans, één van de camperplaatsen die we via het "Griekenland-met-de-camperweekend"  hebben gekregen, is bezet. Er staan verschillende campers en caravans, dus rijden we een stukje verder en komen terecht op een plaats waar een oude caravan staat. De een of andere malloot komt gelijk naar ons toe, is blij om ons te zien en klets de oren van ons hoofd. We laten dit gure figuur achter ons en gaan verder.
We zien een weg links die heel stijl naar beneden gaat. Omdat er een auto achter ons zit rijden we verder en komen nog meer koeien tegen. Uiteindelijk keren we om en zien dan een grote boom aan de kant van het water, waar niemand staat. Wij gaan erheen en parkeren de camper in de schaduw van deze boom. We hebben onze eigen boom gevonden.

Vlakbij staat een woonhuis. We zien twee  mensen zwemmen in het water. Als ze eruit komen, zwaaien ze naar ons en we zwaaien terug. Even later komt de man naar ons toe. "Zouden we hier niet mogen staan?"  Maar niks hoor, hij is erg vriendelijk en praat goed Duits. Hij zegt dat hij inktvissen gaat vangen. Gisteren heeft hij er 5 gevangen. Hij vertelt waar we het beste kunnen gaan zwemmen vanwege de stenen.

's Middags komt er een kudde geiten langs, gedreven door een paar honden. Er zit ook een een pup bij, die blijft de hele middag bij ons om met Trisha te spelen. Het beestje heeft maar een oortje. Het andere is kompleet verdwenen. Een zielig gezicht.
's Middags  is het 34 graden in de schaduw. De man en vrouw van het huis gaan even weg en komen dat bij ons melden. Ze vragen of we iets nodig hebben. Een paar uur later komt de man langs met een fles steenkoud water en 2 gebakjes. Hij vertelt dat er gisteren brand is geweest. Dat is de reden waarom de berg verderop helemaal zwart is. Daarna gaat hij weer vissen. De kudde geiten passeert weer onze camper en een poosje daarna staat onze camper tussen een kudde schapen. Het is hier een komen en gaan van dieren.

Op deze eerste avond in Griekenland steken we de barbecue aan en roosteren het in Italië gekochte vlees aan de rand van de Ionische zee. Onze buurman gaat zijn vrouw ophalen die bij haar moeder in het huisje verderop is. Hij laat speciaal voor ons een paar buitenlichten branden.
(GPS: N. 39,64612° E. 20,13374°) -->"Beach Strovili" in google maps

Beach Strovili - donderdag 21 augustus.

Als we net wakker zijn, komt onze buurman weer langs en vraagt of we goed hebben geslapen. Als hij hoort dat we vandaag vertrekken wijst hij op onze landkaart enkele mooie routes aan. Daarna nodigt hij ons uit voor een echt Grieks bakje koffie op de veranda.
Zijn vrouw komt er ook bij. Ze hebben 15 jaar in Duitsland gewerkt en wonen nu weer in Griekenland. In dit huis wonen ze alleen in de zomer, omdat het in de winter heel koud is hier. "Het heeft nu al 4 maanden niet geregend, maar als het in september eenmaal begint, stopt het voorlopig niet meer. In de winter wordt het hier behoorlijk koud.
Nu is alles kurkdroog. De bergen worden hier vaak expres in brand gestoken. Als het dan regent, groeit er heel snel gras op en zijn ze binnen 2 weken groen. En dat is vers eten voor de dieren". De vrouw vervolgt: "De kudde schapen die hier langs komt zijn van mijn broer, die woont ook hier in de buurt. De honden horen erbij. Grieken hebben geen huishonden, maar werkhonden. Om 9 uur gaan ze op pad om elders te gaan grazen. Omdat de honden 's middags willen rusten in de schaduw zorgen ze dat ze op tijd klaar zijn. Die kleine moet het vak ook leren, maar is een beetje lui en wil niet altijd mee".
Enne....ja hoe zit nu met dat oortje?
"Dat is gedaan door een Albanees. Er wordt altijd een stukje van het oor afgesneden zodat de honden herkenbaar zijn, maar hij sneed per ongeluk het hele oor af. Dit is gaan ontsteken en de pup moest behandeld worden door een dierenarts".
Het huis waar we nu zitten is zelf gebouwd door de Griek, ook  met hulp van Albanezen. We zitten hier ook maar een kilometer van de Albanese grens, die loopt bovenop de bergen.  Alleen de strook aan de kust hoort bij  Griekenland en die is kilometers lang.
Het huis is ook nog niet helemaal al. Na ons afscheid, gaan ze gelijk weer aan het werk. Wij vervolgen onze reis na dit warme onthaal op onze eerste dag in Griekenland.

We rijden door het dorpje Sagiada, waar we tanken voor  € 1,24.  De route is weer fantastisch. Prachtige vergezichten, hoge bergen … mooie baaien, water blauwer dan blauw.
We komen door Igoumenitsa en halen brood bij dezelfde bakker als gisteren. Daarna rijden we naar Plataria, waar we een mooi plekje vinden aan de boulevard. Er staan daar behoorlijk wat campers. Aan de overkant van de weg staan chemische toiletten, die om de paar dagen worden geleegd. Onze afvalwatertank is vol, dus met een toiletemmertje wat water eruit gehaald  en dit  in het chemisch toilet gegooid. Vers water vinden is een groter probleem. Er zijn wel overal kranen, maar daar zitten sloten op. Kees fiets een stukje en vindt uiteindelijk een kraan op een plein naast de speeltuin. Op de fiets haalt hij hier een paar jerrycans water. Tja, je moet er soms wat voor over hebben om ergens waar het mooi is, te blijven staan.

Plataria is een leuk plaatsje. We wandelen 's avonds langs de boulevard, lopen wat rond in het dorp en gaan eten bij een Griekse taveerne aan het eind van het dorp. Zodra de zon onder is, komen er veel muggen. Verschillende mensen smeren zich in, maar wij hebben niks bij ons. Dan maar wat citroensap smeren met die citroen die bij ons vlees zit. Dit helpt een beetje.
Na het eten gaan we terug naar de camper, waar we nog gezellig een praatje maken met onze Belgische buurman.
(GPS: N. 39,44825° E. 20,27561°) -->"Plataria" in google maps

Plataria - vrijdag 22 augustus

We maken een wandeling met de hond en halen gelijk vers brood bij de bakker. Daarna luieren we op het strand. Even later komt er een Hollander vlak bij ons staan. Het zijn de eerste landgenoten die we in Griekenland tegenkomen. Verder bekijken we een prachtige nieuwe Hymer van onze Italiaanse buurman.
Aan het eind van de middag ontstaat een brand in de bergen. Twee blusvliegtuigen vliegen vlak boven onze camper op weg naar zee om water te tappen. Ze komen wel een tiental keren terug. We nemen foto's en leggen het vast op film.
's Avonds gaan we eten bij Olga, een aanrader volgens Nico Bloot. Gisteren was het daar vol, maar vandaag kunnen we er wel terecht. Het is er inderdaad prima. Goed eten, niet duur en erg gezellig.

Terug bij de camper, zetten we onze stoeltjes op het strand, steken een paar fakkels aan en genieten van een wijntje en het prachtige uitzicht op zee.

Er komt een jong katje, dat het ook gezellig vindt, want het blijft bij ons zitten.  

Plataria - zaterdag 23 augustus 2008

Ook vandaag wandelen we weer om brood. Daarna ontbijten we aan de waterkant.  Ons tijdelijke huidsdier, het poesje, krijgt ook een ontbijtje. We sturen dochter Eline een sms-je, want die gaat op vandaag op vakantie.

Wij gaan verder, want we willen nog veel  meer zien van Griekenland. Om 11.20 uur wordt de camper gestart en de airco aangezet. We komen langs een leuke plaatsje, Syvota, waar we een aantal campers zien staan. We stoppen ook even en wandelen het dorp in. Er is een mooie haven, veel terrasjes, winkeltjes, pleintjes en leuke smalle straatjes.  Daarna gaan we weer verder.  

We rijden al snel door de bergen. Het is 37 graden buiten. Het is weer wel een mooie route en we  komen weer ogen te kort.
Kerken, baaien, strandjes, zee, bergen met daarop  cipressen en olijfbomen…geiten …Van alles wat je bij ons niet ziet.

We rijden naar Valtosbeach, waar eveneneens de Valtos camping moet zijn. We kunnen er niet eens komen zo druk is het. Het is zaterdag en de temperatuur loopt tegen de veertig graden. De Grieken hebben vrij en zoeken ook het water op. 
Draaien dus maar en weer verder langs de kust. We komen bij Parga en willen daar graag rondkijken, maar parkeren is niet mogelijk. Ook de camping is overvol en bij de receptie is niemand aanwezig. We rijden dus maar verder en maken een stop voor de lunch. We blijven binnen, want buiten is het erg warm.
Na het eten gaan we verder en komen bij de camperplaats in Amoudia, bekend om de rivier, die naar de onderwereld gaat. Ook hier is het heel druk. Bij de rivier en het strand staat het helemaal vol met campers, auto's, boten en trailers. Op de plaatsen tussen de zee en de rivier staan ze zelfs drie-dubbel-dik. Er staan ook wat campers onder de bomen verderop. Veel schaduw geven die niet meer en de nog vrije plaatsen zijn niet voor niks leeg. Het zand is daar heel droog en rul en het is de vraag of je er nog wegkomt met een zware camper.  
We parkeren de camper in de schaduw aan de kant van de weg en wandelen wat rond. Wat een enorme drukte is het hier. 's Avonds rijden er wat campers weg en kunnen we aan de rivier staan. Er komen hier s' avonds veel Griekse gezinnen langs met kleine kinderen. Ze kuieren wat langs de rivier en eten een ijsje.  
(GPS: N. 39,23634° E. 20,48032°) -->"Amoudia" in google maps

Amoudia - zondag 24 augustus 2008

Het is zo druk hier, dat we besluiten weer verder te gaan. Ook hebben we water nodig. Er ligt wel een slang, maar daar kunnen we vanwege de drukte niet bijkomen met de camper. Andere kranen zien we niet.
Achter onze camper is intussen een trailer geplaatst,  zodat we via een bochtje over het losse  zand weg moeten rijden. Als we net op weg zijn, zien we een kraan aan de kant van de weg. We vullen de camper, doen gelijk maar wat wasjes en vullen opnieuw.
We komen rond half elf bij Loutsa uit, waar een boulevard is van 3 km lang. Aan het begin en aan het eind van deze boulevard kun je goed staan met een camper. Tussenin staat het vol met auto's. Er is daar een mooi zandstrand. Wij parkeren aan het begin van de boulevard. Daar liggen iets meer kiezels, ze zijn mooi glad en je kunt er prima zwemmen.

We fietsen de boulevard af  en zien dat het intussen helemaal vol staat. De auto's staan nu aan beide zijden geparkeerd. Tja het is weer zondag en de Grieken zijn ook op pad.

Onderweg kopen we wat groente en fruit en fietsen weer terug.  Onze hond past intussen op de camper. Tenminste dat denken we, maar ze ligt heerlijk te slapen als we terug komen.
's Avonds parkeren we de camper een stuk verder, waar wat meer ruimte is aan het strand zelf. We barbecueën lekker met uitzicht op zee en een prachtig ondergaande zon. De Grieken die langskomen vinden het prachtig. We wandelen daarna langs het strand onder een heldere sterrenhemel. De wind die van zee komt voelt warm aan. Als het later iets is afgekoeld gaan we slapen. We staan hier met 2 campers. De naam van het strand is: Loutsa beach.
(GPS: N. 39,17585° E. 20,5477°) -->"Loutsa" in google maps

Loutsa - maandag 25 auguatus 2008

De volgende dag rijden we even terug naar het begin van de boulevard, waar een openbaar toilet is en lozen daar de onze. Een paar kilometer verderop zien we op verschillende plaatsen campers staan aan het water. Er zijn daar wel wat meer rotsen.

We rijden naar Lygia beach en vinden de camperplaats waar we gisteren naar op weg waren.
We stoppen er om te ontbijten en een bakkie koffie te drinken. .
Het is een mooie plek. En nog erg rustig. Er staan 2 campers en het strand is bijna leeg. Rond elf uur komt er een bus met toeristen, die naar het restaurant en het strand gaan. Geleidelijk aan komen er meer mensen en wordt het drukker.
We bakken een paar broodjes op de skottelbraai, want een winkel is hier niet te vinden.

We zwemmen en snorkelen wat, want de rotsen onder water zijn prachtig begroeid. Er zwemmen veel visjes en er liggen zeepaardjes op de bodem.

We vertrekken om 5 uur en rijden de bergen in en zien Lefkas liggen, wat erg mooi is om te zien. We gaan naar Preveza, omdat we deze stad, vanwege de warmte,  bij avond willen bezoeken. We rijden eerst wat rond en komen bij een ruïne aan het water, waar een heerlijke zeewind waait. Hier maken we een lange wandeling en gaan daarna naar de parkeerplaats vlak bij de haven. We gaan de stad in en bekijken de vele winkeltjes en keuren alvast wat  restaurantjes. In de restaurants aan het water wordt westerse muziek gedraaid én daar komen we niet voor. Vanuit de  taveernes verderop komt Griekse muziek. Deze zien er ook veel sfeervoller uit met Griekse blauwe stoeltjes en dito tafelkleedjes. Natuurlijk kiezen wij daarvoor. Met een volle maag gaan we terug naar de camper, waar het nog behoorlijk warm is. We zetten alles even open en drinken een wijntje alvorens we ons bed induiken.
(GPS: N. 38,96142° E. 20,7551°) -->"Preveza" in google maps