Preveza - dinsdag 26 augustus

Na een zwoele nacht (de warmste tot nu toe) gaan we op zoek naar een bakker. Onderweg speelt Trisha even met een Griekse hond en zijn baasje is zo vriendelijk ons de weg te wijzen. We ontbijten met zicht op de haven. Daarna rijden we richting de Ferryboot, waar we gisteren tijdens het uitlaten van Trisha, een paar kranen hebben gezien en vullen de watertank. Nu nog even terug naar het toilet bij de ruïne, om ook ons toilet weer te legen en dan nog naar de supermarkt. We gaan richting Lefkas via de tunnel, wat ons 5 eurootjes kost, maar wel een rit rond het binnenmeer bespaart.
Binnen de kortste keren zitten we weer hoog in de bergen. Tja, zo zit je diep onder de grond en zo weer bijna in de wolken.

In de bergen is alles dor en droog en het is erg brandbaar. Toch gooien bijna alle Grieken brandende sigaretten uit de auto. Ook ligt hier veel troep langs de weg. Je leest het in bijna elk verslag, maar je kan er gewoon niet omheen. De natuur is zo mooi en die rotzooi hoort er gewoon niet. Voor ons rijdt een oude auto, zonder achter- of stoplichten. Ook dit is hier heel normaal.
We passeren een paar kastelen, rijden over een brug die trilt en die weggevaren kan worden en zo komen we aan op Lefkas. Aan de rechterkant zien we campers op een strand staan.

LEFKAS

In de stad Lefkas is het erg toeristisch en superdruk, dus gaan we verder en komen door kleine dorpjes met smalle straten. Ook daar is het overal druk. We rijden tot Nidir, waar we een poos noodgedwongen stil staan, omdat er een paar bussen stoppen om mensen naar hotels te brengen. Wij houden het voor gezien en keren om. Halverwege zien we naast ons een stukje strand én een vrije parkeerplek. We stoppen hier om te eten, te zwemmen en te relaxen. Zo komen we de warme middag weer wel door. Aan het eind van de dag gaan we terug naar het strand bij de brug. Vanaf hier kun je met de fiets naar de stad Lefkas rijden. Lijkt ons een leuk idee voor vanavond. Maar in de vroege avond rijden alle campers weg. We hebben intussen zoveel campers het eiland af zien rijden, dat we ons afvragen of je op Lefkas mag overnachten? Misschien moeten we hier een keer terug naar toe gaan in een rustigere tijd.

We rijden naar Vonitsa, waar een camperplaats moet zijn. Verkeer is er weinig, het enige wat we tegenkomen zijn koeien. Gelukkig zijn ze wit, want het begint al te schemeren.
Net voor het donker is, arriveren we op de plaats van bestemming en parkeren de camper. De meeste plaatsen aan het water worden ingenomen door Grieken met caravans.
(GPS: N. 38,93322° E. 20,91943°) -->"Vonitsa" in google maps

Vonitsa  - woensdag 27 augustus

Midden in de nacht worden we wakker van geknor. We kijken naar buiten en zien een paar varkens lopen naast de camper. We zien ook een paar biggetjes. Dus heel vroeg in de morgen een paar foto's gemaakt, omdat deze beesten hier waarschijnlijk alleen 's nachts lopen. Al snel blijkt dat ze gewoon de hele dag rond snuffelen én niet alleen varkens, maar ook koeien en een paar honden. Later op de dag horen we dat deze plaats hierom bekend staat.
Ons Italiaanse buurjongetje komt met onze hond spelen en gaat ook met ons mee wandelen. Hij praat honderduit en zo leren we een klein beetje Italiaans. Zijn moeder is kleren aan het wassen en zo ontdekken we de kraan aan de waterkant en doen zelf ook een klein wasje.
De rest van de dag luieren we wat en nemen maar weer eens een duik in het water. 's Avonds zingen we mee met de Italianen, op begeleiding van een mondharmonica. Op ons verzoek komt ook "Marina, Marina"aan bod. We zouden zo een kampvuur aan willen steken, maar doen dat maar niet bij deze droogte.

Vonitsa - Donderdag 28 augustus

Vandaag gaan we weer verder. We laten de koeien en varkens achter ons, evenals de enorme hopen stront die overal liggen. We tappen nog water uit het kraantje en nemen afscheid van de Italianen.  De kleine Italiaanse Christian staat er bij te huilen.

We komen door Vonitsa, een leuk plaatsje, waar we een brood kopen bij een supervriendelijke bakker en door Paleros, een echt Grieks dorpje. De route van Paleros naar Mitika is werkelijk fantastisch. Wat een hemels stukje natuur. Ook hier zien we op verschillende plaatsen Griekse caravans aan het water staan. De route naar Astakos is eveneens adembenemend. Hierna gaan we via Neochori richting Mesolongi.

We rijden over een gammele brug en komen in de plaats Etoliko, dat midden in het water ligt. We parkeren de camper onder een boom om ons brood op te eten. We staan naast een werkplaats, waar nog echte houten boten worden gemaakt. Over een andere brug rijden we het dorp weer uit. We komen in de plaats Mesolongi en vanaf daar gaan we naar Alikes Tourlidas. Hier kom je door vanaf Mesolongi over een 3 km lange dam de zee in te rijden. Aan het eind hiervan staat een kompleet dorp van huizen op houten palen en er zijn twee mooie zandstranden.

We zetten de camper langs het strand en settelen ons onder één van de rieten strandparasols. Er zijn een paar Grieken aan het ping-pongen zijn op het strand met een tennisbal. En daar is onze hond gek op, dus die gaat al snel meerennen. De Grieken vinden het prachtig. Één van de Grieken kan goed Engels. Hij werkt in Mesolongi en komt hier vaak. Volgens hem is het geen probleem om hier te overnachten.
Om 19.00 gaan we even naar Mesolongi om wat boodschappen te doen.
Op de dam fietsen en wandelen veel mensen. Er rijden ook heel wat bussen en taxi's heen en weer om mensen te brengen of op te halen.
We zetten de camper nu bij het andere strand, in een hoek van de pier en pakken de skottel-braai om te kokkerellen. Wat een fantastisch uitzicht hebben we weer !!  Later komt er nog een Italiaanse camper bij ons staan.
(GPS: N. 38,32597° E. 21,41819°) -->"Alikes Tourlidas" in google maps

Alikes Tourlidas - vrijdag 29 augustus

We  parkeren de camper weer bij het strand onder een boom. De Italianen komen naast ons staan. Het is een prachtige plaats. Je kan  hier prima zwemmen. Er zijn twee zandstranden, parasols, douches, kleedhokjes en aan alle kanten water. Verder is er een taveerne en een speeltuin voor de kleintjes.
We blijven hier de hele dag. Tegen de avond vertrekken we. Als we over de dam rijden denkt  de  routeplanner dat we in het water rijden. Al snel zitten we weer in de bergen. Ook hier is het erg dor en droog en we passeren wederom vele afgebrande bossen. Langs de kant van de weg staan verschillende fruitverkopers en op veel plaatsen zijn gepofte maïskolven te koop. Wat later zien we de brug naar Patras liggen, maar wij gaan eerst naar Nafpaktos. Aan de boulevard tussen het zwemparadijs en het begin van Nafpaktos staan diverse  Griekse campers. We zoeken een plaatsje en nemen daarna een duik in het water. Dat is hier lekker koel en vrij snel diep. Het strand bestaat uit kiezels.

We lopen daarna het stadje in en gaan eerst de oude muur bekijken. Deze loopt vanaf een Venetiaans fort, dat boven de stad is gebouwd, door tot in het water.
We komen langs een cafeetje waar free wifi is en omdat we dit jaar onze kaart via internet willen versturen, gaan we terug om de laptop te halen. Tussendoor eten we iets in een van de vele taveernes aan de waterkant. Als we later op de avond weer terugkomen, zien we dat er naast onze camper een paar Griekse campers staan met trouwlinten. Die zijn vast op huwelijksreis.
(GPS: N. 38,38708° E. 21,82081°) -->"Nafpaktos" in google maps

Nafpaktos - zaterdag 30 augustus

We gaan vandaag nog even naar de muur om foto's te nemen, omdat het gisteren al te donker was. Gelijk even naar de bakker om brood en ook even naar de slager. 's Middags fietsen we een stuk langs het strand, met de hondekar achter de fiets. De Grieken kijken hun ogen uit, want voor dit volk is een hond een werkdier. Later op de dag lopen we nog een stukje langs het strand en langs het zwembad. Hier staan vooral de camperaars met kinderen. Zo te zien kun je  het zwembad zo inlopen. Nafpaktos vinden wij een heel mooie plaats en zeker de moeite waard om te bezoeken. Er komen nog nauwelijks toeristen.
Om 17.00 uur vertrekken we weer en gaan voor  € 11,20 de brug over naar Patras, waar het heel wat drukker is dan in Nafpaktos.
In Patras parkeren we de camper aan het strand en lopen een rondje, omdat we hier twee  jaar geleden onze eerste nacht in Griekenland doorbrachten.Op de plek, waar we toen hebben overnacht ligt nu een volleybalveld. Er is veel veranderd. Jammer dat ons fijne plekje weg is, maar het ziet er allemaal wel mooier uit nu en er zijn nu ook meer mensen.   
Na dit bezoekje gaan we verder richting Pirgos en komen weer door een gebied, waar veel is afgebrand. Hierna gaan we naar de camperplaats in Kastro Kilinni. Deze ligt vlakbij hotel Robinson.Het is daar aardig druk, maar we vinden nog een plaats bij het water. Er is een taveerne met w.c. en buiten-douche, waar je gratis  gebruik van mag maken en voor 2 euro mag je het chemisch toilet lossen.

Er lopen twee kleine  poesjes rond, die heel tam zijn.
De rest van het nest is door toeristen  mee naar huis genomen.

(GPS: N. 37,88937° E. 21,11149°) -->"Kastro Kilini" in google maps

Kastro Kilinni  - zondag 31 augustus

We gaan om brood in de winkel op de naastgelegen camping. De rest van de dag brengen we door met wandelen, zwemmen en vooral ook ervaringen uitwisselen met andere mensen. Er zijn hier Duitsers, Nederlands, Italianen en Grieken.

Kastro Kilinni  - maandag 1 september

We vertrekken om 9.15 en nemen nog een kijkje aan de andere kant van hotel Robinson, waar ook campers staan. Hier sta je achter de duinen, wat prettig kan zijn als er veel wind is.
We gaan ook even  langs de modderbaden, waar onze Duitse buurman gisteren over vertelde. We zien dat iedereen in badkleding loopt en volgen dat voorbeeld. We nemen een halve fles water mee, wat handdoeken en ons fototoestel. Er komt een jonge Griek naar ons toe, die ziet dat we toeristen zijn. Hij vertelt wat de bedoeling is en waar we de beste modder kunnen vinden. Het is de zwartste die er is. Met een pollepel aan een bezemsteel worden putjes gevuld met modder uit een poel. De modder moet je op je lichaam smeren. Daarna moet het opdrogen en dan spoel je het af met zwavelwater. Tijdens het opdrogen zien we een Griek boven een zwavelbad hangen met een handdoek over zijn hoofd. Hij vertelt ons dat dit een helende werking heeft. "Verderop is een kuuroord, waar je moet betalen en daar gaat ditzelfde water heen. Hier is het gratis".
We zien dat er verschillende taxi's arriveren om oudere mensen te brengen.  

Als herboren vervolgen we onze reis en komen door Pirgos, waar het op dat moment 42 graden is. Er is een Lidl, waar we snel wat boodschappen halen en gaan dan door naar de camperplaats in Zacharo, waar we om 14.00 uur arriveren. Deze plaats is een mix van een camperplaats en een kleine camping. Er is een sanitair-gebouw, dat zeer eenvoudig is, maar het is schoon en er is warm water. De kosten bedragen 15 euro per nacht. Hiervoor heb je tevens stroom en gratis wifi.

De beheerder is er niet, maar we zetten de camper alvast neer en sluiten de stroom aan.
Als hij later komt, krijgen we 2 eitjes voor het ontbijt van morgen.

(GPS: N. 37,48041° E. 21,62197°) -->"Zacharo" in google maps

Zacharo -  dinsdag 2 september

Rond half negen komt er een bakker op de camperplaats, zodat we lekker vers brood hebben. Vandaag gaat het beddengoed in de was. De wasmachine in het sanitair-gebouw is kapot, maar voor 2 euro mag de was in de machine van de beheerder. Daarna gaan we naar het strand, dat bestaat uit prachtig fijn zand. Op het strand is een afdak waar je in de schaduw kan zitten en een lekkere zeewind voelt. Dat is super, want de temperaturen lopen deze dagen weer hoog op. Eind van de middag fietsen we naar het dorp, dat op 3 á 4 km. afstand ligt. We nemen ook nog foto's bij een oud stationnetje. 's Avonds maken we een wandeling en komen een roedel honden tegen.

Zacharo -  woensdag 3 september

Het is vandaag erg warm, dus we blijven hier en luieren en zwemmen wat. Ook wordt even druk gemaild en zetten we een aantal foto's op internet. 's Avonds fietsen we weer naar het dorp waar we gaan eten. Dit keer mag de hond mee in de kar.

Zacharo -  donderdag 4 september

Om 12.15 uur rijden we weg.
De bakker zien we niet vandaag, dus gaan we eerst langs het dorp om brood te kopen.
Daarna rijden we naar het Kaiafas Lake (www.kaiafas.com).

Het water is erg wild. Er zijn overal aanlegsteigers, maar er is geen boot te zien.  We rijden een stukje verder en komen langs een soort kuuroord. Daar is een vrouw die graag op de foto wil en deze wens vervullen we. We komen nog langs de Springs of Kaiafa en vervolgen daarna  onze route. Tenminste dat denken we. We passeren grote stukken kale rots, zien afgebrande bossen en huisjes, komen langs een stuk gras, wat vroeger een camping was en waar nu een paard staat en dan ineens .....zijn we weer terug bij  het meer, waar we een uur geleden ook waren. We hebben er met een grote boog omheen gereden. We parkeren de camper maar even aan het meer om te lunchen en een stukje te wandelen. Het is hier lekker koel aan het water.

Na deze stop gaan we het binnenland  in en besluiten langs Olympia te rijden, omdat daar vorig jaar ook veel afgebrand is. We lopen even rond in het dorp en zodra we op een terrasje een ijsje eten, willen er  weer een paar  Grieken op de foto.  Om 17.00 uur rijden we weer verder. De weg waar we over moeten is echter afgesloten, dus nemen we een andere route. De weggetjes worden echter steeds smaller en omdat dit niet te doen is met een camper keren we  terug en rijden toch maar de afgesloten weg in. Al snel blijkt dat er een stuk van de weg kompleet verdwenen is. Via een steile weg omhoog en weer terug komen we uiteindelijk aan de andere kant van de verdwenen weg. Deze route zorgt nog voor een verrassing, want als we helemaal bovenin zijn zien we benden een soort Olympisch dorp liggen, gebouwd in oude stijl. Thuis kijken we op internet wat dit nu is en het blijkt een Olympische Academie te zijn. 

En weer gaan we de bergen in over smalle wegen. We komen een schaapskudde tegen en wat later passeren we een man met twee dode kippen op zijn rug. Het is of je jaren terug bent in de tijd. We zien heel veel kerken en kerkjes in de dorpjes, maar soms ook gewoon in de middle of nowhere. De bergdorpjes zijn allemaal erg leuk en sfeervol met hun pleintjes en bankjes, waar de bevolking dankbaar gebruik van maakt.  Tussen de hoge bergen liggen diepe kloven en ravijnen.
En dan komen we door het leuke bergdorp Lagkadia, waar we een stop maken. We zitten hier op 1000 meter hoogte. Op de borden staat hier alleen maar Grieks geschreven.  We gaan ergens eten. Een menukaart is er niet en er kunnen maar een paar maaltijden worden besteld.  Vanaf het terras kunnen we zien dat de beheerster zelf een eenvoudige maar goede maaltijd klaar maakt. Na het eten wandelen we nog wat door de smalle op en neer gaande straatjes van dit bergdorp en verwonderen ons over de bouw tegen een berg. Er zijn zelfs hier en daar kleine volkstuintjes gemaakt.
(GPS: N. 37,68274° E. 22,03184°) -->"Lagkadia" in google maps

Lagkadia - vrijdag 5 september

We hebben weer eens lekker onder een dekbed geslapen, omdat het in de bergen een stuk koeler is. We wandelen  wat en zoeken tevergeefs naar een bakker. Om 9.30 uur rijden we verder op weg naar de Loúsios-kloof.  We rijden langs de rivier (in de kloof) en hebben weer  een fascinerend uitzicht, waarbij we ogen tekort komen. En ook handen, want ik wil filmen en foto's nemen tegelijk en ook nog rondkijken. Ook bezoeken we nog even het leuke  bergdorpje Dimitsana.  Daarna gaan we verder via een smal pad met laaghangende bomen, richting de kloof. Als we bijna beneden zijn, kunnen we niet verder, dus moeten we keren en gaan richting Stemnitsa. Hier zien we ineens borden richting het klooster.  Het is nog een eind rijden en behoorlijk eng. Daarna moeten we nog een half uur wandelen en dat op het warmst van de dag. Dit is niet goed gepland, want het is nu zo'n 40 graden. Maar we willen het klooster heel graag zien en daarvoor moet je nu eenmaal een zware weg volgen.

Het klooster is deels uit de rotsen gehakt en deels er tegenaan gebouwd. We lopen wat rond op de binnenplaats, waar je water uit een kraantje kan tappen. Het klooster mogen we niet binnen in onze vakantiekleding. Er hangt wel kleding buiten, maar we weten niet of die voor bezoekers bestemd is.  We horen ergens geluid en kloppen op de toegangsdeur, maar er komt niemand. Dus kijken we buiten maar verder rond. Er lopen poezen met kittens en geiten. Verder is er een tuintje waar groente wordt gekweekt. De terugweg is warm en  zwaar. Boven gekomen zien we een openbare w.c.  Deze is niet echt fris, dus lossen we er alleen ons eigen toilet.

Hierna bezoeken we antiek Gortys en de daarnaast liggende burg. En zo komen we eindelijk bij de rivier, waar we kunnen afkoelen in het steenkoude water. Na deze afkoeling  gaan we weer verder via een weg met grote gaten en komen in het dorp Elinika een man op een ezeltje tegen.
Ik stap uit en vraag of ik een foto mag nemen. Hij stopt gelijk, maar moet wel eerst even zijn pet rechtzetten.
Na de foto gaan we weer omhoog de bergen in en via de stad Tripoli  komen we uiteindelijk in Kiveri aan, waar we overnachten. Het is niet druk,  er staat maar één camper. We zetten de onze erbij, eten wat en wandelen over de boulevard langs het water. Ook hier is het rustig.  Als we later op de avond voor onze camper aan het water zitten, zien we vuurwerk aan de overkant.

(GPS: N. 37,52726° E. 22,73179°) -->"Kiveri" in google maps

Kiveri - zaterdag 6 september

We hebben prima geslapen en maken een wandeling langs het strand. De douches en kranen doen het geen van allen.  Een bakker kunnen we niet vinden, dus ontbijten we met een beschuitje.  Hierna rijden we verder en komen langs Neo Kios.Het water is erg rustig, dit in tegenstelling tot twee jaar geleden.Net voorbij Neo Kios zien we dat hier de Grieken ook  modderbaden nemen.Wij hoeven even niet, wij gaan naar Nafplio. Omdat het markt is, is het moeilijk om hier doorheen te rijden. Tussendoor de vele auto's,  rijdt een brommer met een hond ernaast. Als iemand snel iets moet halen op de markt, wordt gewoon dubbel geparkeerd. Het kan hier allemaal!

We gaan naar Karathona (dit is een strand vlakbij Nafplio).

Het is een leuke plaats om te staan. In het water kun je lekker zwemmen en er is een zandstrand. Verder is er een prachtig pad waarlangs je naar Nafplio kan wandelen (al is dat best een heel eind). Er is een strandterras en er zijn douches.
Later op de dag maken we kennis met Ad en Wilma, een Nederlands stel. Zij vertellen ons dat er verderop toiletten zijn en een slang om water bij te vullen. 's Avonds bel ik mijn moeder op, ze heeft de kachel aan. Hier is het rond middernacht nog 25 graden.
Naast ons staan een aantal Grieken bij elkaar die tot laat in de avond aan het feesten zijn met Griekse muziek. Met zijn allen dansen ze de sirtaki.
(GPS: N. 37,54358° E. 22,82307°) -->"Karathona" in google maps