Karathona (Nafplio)  - zondag 7 september

We wandelen vandaag een stuk over het mooie pad langs het water richting Nafplio.
Later op de dag bakken we weer zelf broodjes, omdat we die hier niet kunnen kopen.
Het is een erg warme dag. 's Middags gaan we naar het terras voor een Griekse ijskoffie.
Daarna rijden we naar gebouw een stuk verderop om te lossen en de watervoorraad bij te vullen en dan gaan we naar de haven. Onderweg maken we nog een stop bij het kasteel. Voor een bezoek is het al te laat, want het is bijna sluitingstijd. Bij de haven is het behoorlijk druk, maar we krijgen een plaats, omdat een andere camper net weg rijdt. We gaan de stad in en kijken overal rond. Op het plein in het centrum vindt een processietocht plaats met veel muziek. Voorafgaand hieraan was er een kerkdienst waarbij alle bezoekers een foto kusten.

We eten bij dezelfde taveerne als twee jaar terug en krijgen als dank een extra kannetje rosè.  Als we terugkomen bij de camper is het nog erg warm. We willen even buiten zitten, maar krijgen de opmerking van de havenmeester dat dit niet mag. Dit gebeurt op een vriendelijke manier. Vanwege de warmte gaan we terug naar de baai, waar het koeler is. Dit was  achteraf gezien niet zo'n goed idee, want er is een feest in de taveerne en de muziek gaat door tot 6 uur in de morgen.

Karathona  (Nafplio)  -  maandag 8 september

Veel mensen gaan al vroeg weg. Waarschijnlijk slecht geslapen!  Ook wij vertrekken na een korte nachtrust.  We gaan eerst even langs de supermarkt en dan verder langs de kust. We rijden richting Iria Beach en komen langs hele rijen campings aan het water, tot aan de badplaats  Tolo en die staan allemaal bomvol. Als we even voor camping Poseidon zijn (waar we twee jaar geleden waren), rijden we een weg in richting het strand en parkeren de camper onder een boom. We staan wel voor een vakantiehuis, maar daar is niemand aanwezig, dus dat kan wel even. We gaan er zwemmen en eten. Daarna rijden we camping Poseidon voorbij en stoppen aan de Iria beach in het gehuchtje Paralia Irion, waar we aan de wegkant weer onder een boom kunnen staan. Het is er heerlijk rustig en dat hebben we even nodig na die korte nacht. De plaatselijke bevolking zit ook op straat onder de bomen. Als er iemand langskomt wordt er druk getoeterd en gezwaaid naar deze inwoners. Naar ons doen ze hetzelfde. De mensen hier zijn uiterst vriendelijk. De huisjes waar ze in wonen zijn klein, oud en armoedig. 

Aan het begin van de avond rijden we een paar kilometer verder naar het zuidelijkste stukje van de Iria beach en dan richting P van de taveerne. We komen dan op een plaats waar je goed kan overnachten. Er staat al een camper en we sluiten aan. Er is een douche met een heerlijk harde straal, dus die gebruiken we even om het zout van ons af te spoelen.
Het waait hier enorm en dat gaat de hele nacht door, waardoor het lekker afkoelt. Wij slapen dan ook als roosjes. Deze plaats is trouwens erg goed verlicht.
(GPS: N. 37,47772° E. 23,00001°) -->"Paralia Irion" in google maps

Paralia Irion – dinsdag 9 september

Na een heerlijke rustige en koele nacht staan we weer  fris op.
We vullen onze watertank bij uit de stranddouche. Dit gebeurt met de jerrycan en een trechter (geleerd tijdens het weekend "Griekenland met de camper").
Om 10.30 uur vertrekken we en komen door het dorpje Iria.
Het is hier overal heel armoedig. Naast ons zien we kale kleine landjes. Alles is zo droog en dor, dat het lijkt of we in Afrika rijden. En de mensen doen zo hun best. Overal liggen waterslangen om de boel een beetje vochtig te houden. De boeren zijn hard aan het werk in de hete zon. En er groeit echt bijna niks.

We gaan de bergen weer in en zodra we wat hoger zijn, steekt vlak voor ons een schildpad de weg over.  Even later moeten we wachten voor overstekende geiten.
We gaan weer steeds hoger en komen door een gehucht met echt ouwe krotjes waar mensen wonen. Dit is te zien aan de was die buiten hangt.. En overal zien we kerken, zelfs midden in de bergen, waar nauwelijks mensen wonen.

We gaan bij het plaatsje Fourni richting het oude kasteel, dat we niet kunnen vinden, maar komen wel bij een strand. Hier nemen we een duik in het water en daarna wandelen we naar het kerkje dat verderop ligt. Het is een prachtige plaats, alleen jammer dat er hier overal troep in het water ligt, waaronder veel  plastic. . 
Via de gele weg 9 (die erg goed is) gaan we vanaf Fourni naar Ermioni. Op deze manier kom je langs de goede kant in dit dorp. (zie andere verslag). 

In Ermioni gaan we eerst naar de bakker om brood en daarna naar een souvenirwinkeltje om een verjaardagskaart te kopen. Voor een postzegel worden we verwezen naar een kiosk aan de overkant. Daar zijn ze op en we moeten maar naar het postkantoor, maar dat is gesloten na 12.00 uur. We hebben nu wel een kaart maar geen postzegel.
We rijden nu  naar het strand net voorbij Ermioni, maar het is hier zo vies dat we maar doorrijden. Onderweg komen we verder niks tegen, dus gaan we maar naar Petrothalassa, omdat we weten dat daar een lang zandstrand is. We maken ons vlees op uit de vriezer en braden het op de skottelbraai.
We wandelen een stuk langs het strand en komen langs een zeer slecht onderhouden hotel, waar wel gasten verblijven. Je zult hier maar terecht komen en denken dat je iets leuks boekt. Daarna passeren we een aantal zeer luxueuze vakantiehuizen. Intussen is er een zwerfhond naar ons toe gekomen die met ons meewandelt.
(GPS: N. 37,3284° E. 23,18038°) -->"Petrothalassa" in google maps   

Petrothalassa  - woensdag 10 september

We worden weer wakker onder een stralende zon. Het is hier zo stil dat het lijkt of je alleen op de wereld bent. Alhoewel de zwerfhond is nog steeds bij ons. Als we later wegrijden rent ze achter onze camper aan. En dat is niet leuk. We zouden het dier best mee willen nemen, maar de hond is al op leeftijd en zou totaal niet meer wennen als huishond.

We gaan terug naar Ermioni en kopen  een postzegel en doen de kaart op de bus. We wandelen langs de waterkant, waar een lekkere zeewind waait. Het is namelijk nog steeds erg warm. We kopen brood en druiven en gaan om 12.30 uur naar een strandje aan de andere kant van Ermioni.  Hier  is het strand wel schoon en het water is mooi helder, zodat je goed kan snorkelen. Op het warmst van de dag duiken we weer de camper in om naar Galatas te rijden. Er is maar een route daarheen en die gaat dwars door de bergen.  Het is een vrij smalle weg en regelmatig is er geen vangrail aanwezig. De adrenaline stroomt dus weer lekker.

In Galatas parkeren we de camper op een haven terrein aan de rand van het dorp met uitzicht op het eiland Poros, waar al 2 campers staan. Vanaf Galatas gaan we met een watertaxi naar het eiland Poros. Dit kost welgeteld 80 eurocent per persoon. De hond mag gratis mee. Poros is een leuk eilandje met veel winkels en taveernes en aan de waterkant gigantisch dure  jachten, die hier aanmeren.
(GPS: N. 37,49525° E. 23,45538°) -->"Galatas" in google maps

Galatas - Donderdag 11 september 2008

Vandaag is dochter Eline jarig. We sturen een sms-je  en proberen verbinding te krijgen met internet, maar dat lukt niet.  De nieuwe weg naar Epidavros is intussen klaar en dat scheelt enorm. De andere door de bergen was een veel langere en behoorlijke enge weg, maar wel mooi om te rijden. (zie ons verslag Griekenland 2006) .
In Epidavros lukt het ons om verbinding met internet te krijgen en sturen we alsnog een verjaardagsbericht en nog wat andere berichtjes. Daarna gaan we naar camping Nicolas 2. Deze ligt aan het water en heeft een eenvoudig zwembad.
We brengen de dag door met luieren, zwemmen, lezen en dit verslag bijwerken. Op de laptop maken we van enkele foto's een verjaardagskaart voor kleindochter Sophie. In de winkels konden we nergens een leuke kaart vinden. Daarna bekijken we onze film op de laptop en lukt het om 4 Griekse zenders via de digitenne te ontvangen.
's Avonds nemen we natuurlijk een lekker Grieks wijntje op onze jongste dochter.
(GPS: N. 37,61633° E. 23,15872°) -->"Camping Nicolas II" in google maps

Epidavros - vrijdag 12 september

Kees fietst naar Epidavros om de kaart via internet te sturen naar onze kleindochter. Deze wordt dan via KPN als gewone kaart verstuurd en komt zo in de brievenbus terecht. Op de camping wordt uiteraard de was weer bijgewerkt en de camper opgeruimd. We kletsen met verschillende mensen, waaronder een stel uit Bergen op Zoom. Een Griekse man zoekt bijzondere schelpen op het strand en geeft die aan ons. Als we gaan helpen vertelt hij ons hoe en waar we moeten zoeken. Daarna toont hij ons een Axinos  (=zee-egel ).
Er zijn hier erg veel wespen, waardoor we noodgedwongen binnen moeten gaan eten. Zodra de zon ondergaat verdwijnen ze.

Epidavros - zaterdag 12- september

Vandaag gaan we weer verder. Er is een camper los en vul-plaats op de camping, maar daar is moeilijk bij te komen, dus vullen we onze watertank met de slang die bij de bomen ligt. De Griek, die gisteren schelpen zocht, komt ons helpen. Daarna nog het toilet en afvalwater lossen en zo  kunnen we met een schoon gevoel weer op pad. We gaan naar het dorp zelf en parkeren de camper op het strandje van het schiereiland. Hier staan al een paar Nederlanders, waaronder Ad en Wilma, die we al eerder zijn tegengekomen. Ook maken we nog kennis met een Nederlands stel uit Goeree-Overflakkee, dat regelmatig in Griekenland komt. We gaan het water in op een plaats waar enkele Grieken zwemmen. Een Griekse vrouw ziet onze hond en zegt dat die hier absoluut het water niet in mag omdat hier gegorgeld wordt. (ze laat dit zien met een tal van wilde gebaren). Een man wil al een steen naar Trisha gooien, dus we leggen de hond snel naast onze camper om zo te laten zien dat we hen begrijpen. We weten van dit gebruik van onze andere reis. Op zo'n moment is een taalbarrière een probleem, vooral omdat tien minuten later een andere Griek onze hond in het water wil lokken. Ga dan maar eens uitleggen waarom wij dat niet willen. Overigens mag de hond een stukje verderop wel  in het water. We lopen nog naar het kleine theater van Epidavros en gaan daarna naar het dorp om een taveerne te zoeken. 's Avonds zitten we lekker voor de camper, waar we kunnen luisteren naar Griekse muziek die van de overkant van het water komt.

(GPS: N. 37,63694° E. 23,16188°) -->"Epidavros" in google maps

Epidavros - zondag 14 september

Zodra we wakker zijn gaan we zwemmen en zien ineens een heel mooie grote kwal. De  Grieken, die ook in het water zijn, zeggen dat deze gevaarlijk straalt. We gaan maar liever het water uit om te ontbijten. Een paar minuten later roept een van de Grieken ons, omdat hij de kwal op zijn hand heeft en deze wil laten zien. Dan gooit hij hem op het droge, waar het dier een langzame dood sterft door uitdroging. We drinken nog een bakkie koffie op deze zondagochtend en horen de pastoor zingen in de kerk tegenover ons. Hierna vervolgen we onze reis en komen terecht bij een strandje bij Loutra Elenis. Het is een fijn zandstrand, genaamd Kechries. Aan het eind van de middag rijden we naar het Kanaal van Corinthe  om daar een kijkje te nemen. Halverwege het kanaal is een brug, waar we overheen lopen en dan zie je pas hoe diep dit kanaal is. Bungy-jumpers springen hier naar beneden.  
Aan beide kanten van de brug zijn souvenirwinkels en taveernes.

We overnachten in Isthmia bij de ingang van het kanaal aan een boulevard. Midden in de nacht begint er een hond te blaffen, gelijk begint er nog  één en nog één. Binnen de  kortste tijd ontstaan een heel blaf-orkest van zwaar en hoge geblaf. Zelfs Trisha zit rechtop in haar hondenbed. Na dit nachtelijk optreden wordt het weer stil en slapen we verder.

(GPS: N. 37,91502° E. 23,00835°) -->"Isthmia" in google maps

Isthmia - maandag 15 september

We  rijden nogmaals langs de brug om de supermarkt te bezoeken, die we gisteren zagen. We parkeren de camper in de schaduw en zien daar twee zwerfhonden liggen. Als we weg rijden wordt er naar ons gezwaaid door een paar Nederlanders en we horen ze nog zeggen: "Ja hoor, ze zijn het". Dit drong eigenlijk pas later tot ons door en toen waren we al een stuk verder.
Dus als jullie dit lezen, laat even weten wie jullie zijn en wat hiermee werd bedoeld.  

We gaan nu op weg  naar het oude Corinthe, maar komen ineens op de snelweg terecht en kunnen er niet meer af. We rijden kilometers verder en gaan een heel andere kant op. Bij de eerste afslag zijn ze aan het werk en dus kunnen we ook nier de snelweg niet verlaten. En dan komen we bij het tolpoortje. Voor dit tolpoortje is een weggetje en we zien daar verschillen  auto's  inrijden. Wij volgen maar, want anders gaan we nog kilometers verder over de snelweg de verkeerde kant op en moeten we hiervoor nog betalen ook.
We komen in het dorpje Spathovouni terecht en daarna verandert de redelijk goede weg in een zandweg en nog wat later zitten we midden  tussen olijfbomen en gaat de weg wel heel steil naar beneden. Dit is niet meer om te doen, dus keren we om en komen via Hiliomodien Solomos eindelijk in oud Corinthe aan.

Het is behoorlijk veranderd sinds de vorige keer dat we hier waren. We komen ook langs een  andere kant het dorp binnen. We rijden de nieuwe parkeerplaats voorbij en gaan door naar de plaats onder de bomen bij de opgravingen. Als we door het dorpje wandelen zien we overal Nederlanders. Al snel horen we dat dit een groep is van de NKC, die met campers over land naar Griekenland zijn gereisd en terug gaan met de boot. Ze zitten op een camping in de buurt en zijn met taxi's naar Corinthe gekomen.
We pikken nog even een terrasje waar we een  pita met giros bestellen en een fles koud water. Dit kost alles bij elkaar 5 euro. 
Hierna gaan we terug naar de camper en rijden naar boven naar Akro-Corinthe.

De weg naar boven is erg steil, maar het uitzicht is prachtig. We zien overal hele kale bruine bergen, wat erg apart is om te zien. Boven aangekomen lopen we een stukje en zien dan dat we  nog een heel eind verder naar boven kunnen. Het is intussen na weken zon, bewolkt geworden  en dat maakt het lopen minder zwaar. Het wordt een prachtige wandeling, waarvan ook onze Tris enorm geniet. Ze voelt zich helemaal thuis zo midden in de natuur en krijgt volop energie. Als we terug bij de camper zijn, begint het zowaar een heel klein beetje te spetteren. Echte regen is het niet te noemen. We rijden weer verder en stoppen om te eten in Melissi. En daar krijgen we onze eerste regen in de vakantie. Het is maar een miezerig buitje en het is nog steeds 26 graden. Niet lang daarna volgt een echte regenbui. 

We rijden naar Diakofto, waar al een zestal campers aan het water staan. Als we stilstaan, zien we dat onze camper gigantisch vies is geworden. Al het zand dat op de camper zit, na weken te hebben gereden over droge en zanderige wegen, is door de regen losgekomen. We zien dat meer mensen hun camper aan het wassen zijn. Wij zetten de naast de stranddouche en sluiten de slang hierop aan. Dit keer krijgt de camper een lekker warme douche. Het weer wordt niet veel beter en voor het eerst zitten we een hele avond binnen. En dat op onze allerlaatste avond in Griekenland.
(GPS: N. 38,20185° E. 22,19364°) -->"Diakovto" in google maps

Diakovto - dinsdag 16 september

We gaan vandaag weer varen, dus krijgt onze hond weer vroeg op de dag wat te eten.
Daarna wandelen we naar het dorp en kopen brood. Het is vandaag bewolkt en er staat een flinke wind die zorgt voor hoge golven. Tegen twaalven gaan we richting Patras. Onderweg nemen we nog een kijkje in het plaatsje Seliantika. Hier is het water een stuk rustiger. Ook maken we nog een stop in Psathopyrgos en wandelen er wat rond. Er zijn hier nogal wat zee-egeltjes aangespoeld. Vanaf hier kun je de brug naar Patras zien en ook Nafpaktos kun je zien liggen. Dit is trouwens best wel een mooi plaatsje om met camper te staan, maar ja wij moeten naar de boot. Om15.30 uur staan we in de rij op de haven. De km. teller staat dan op 3090 km. We gaan nog een pita halen en eten die op in de camper. Als we terug komen zien we dat de Duitser voor ons op zijn knieën zit om onder zijn camper te kijken. Iemand heeft hem verteld dat er een Libanees onder zit en jawel hoor er komt een echte verstekeling onder de camper uitgekropen. Vaak gehoord, maar nooit echt gezien. Later kruipt hij onder een vrachtauto, maar ook daar wordt hij gesignaleerd.  

Na een paar uur rijden we de boot op en komen dit keer aan het raam te staan. Vanaf onze stoeltjes zien we nog een paar keer Albanezen over het hek klimmen. Ze worden gelijk terug gestuurd door militairen of politie. Tijdens de vaart zitten we nog een tijdje buiten tot het te fris wordt. Dan gaan we naar binnen en vinden het met 24 graden behoorlijk kil.
Bij Igoumenitsa, waar de boot aanlegt, gaan we weer naar buiten. Intussen is het gaan regenen en onweren. In Igoumenitsa komen maar heel weinig campers en caravans aan boord. Desondanks wordt het dek tot aan de laatste meter vol gezet met personen-  en vrachtauto's.
Het is passen en meten en de laatste auto's staan zelfs op de schuine oprijplank.
's Nachts waait het behoorlijk en het wordt zo fris, dat we de raampjes een voor een dicht doen. We slapen weer eens lekker onder ons dekbedje.

Adriatische zee -   woensdag 17 september

We  worden om 8 uur wakker en hebben goed geslapen. Het is 18 graden in de camper en dat voelt koud aan. We ontbijten en wandelen wat rond met de hond. Daarna gaan we naar boven, maar het waait nog erg hard en de boot schommelt zo erg, dat we  er een beetje misselijk van worden. We gaan dus maar snel weer naar beneden. 
Om 15.00 uur legt de boot aan in Ancona. Het duurt een uur eer we er af mogen. Er wordt verteld dat dit is omdat naar verstekelingen wordt gezocht. Op een gegeven moment staat alles gewoon stil. Ik heb aan een bemanningslid gevraagd of ik de boot af mag lopen met onze hond en dat is  geen probleem. Als de camper ook eindelijk de boot af is, rijden we gelijk door en komen langs Senigallia, waar we op de heenweg hebben overnacht. Het staat hier ook nu weer behoorlijk vol met campers. Het is in Italië om 17.00 uur in de middag 22 graden. Een lekker temperatuurtje nog. We willen hier nog best blijven, maar moeten helaas naar huis en rijden vandaag tot voorbij Milaan. We overnachten op de camperplaats in Saronno.
Deze camperplaats is midden in de stad en er is plaats voor 3 campers. Vlakbij is een McDonald's en eten we wat. En dat valt best een beetje tegen na al die heerlijke Griekse maaltijden. Als we terugkomen ligt er een envelop onder de ruitenwisser met informatie over de camperplaats. Ook zit er informatie bij van een camperplaats, zo'n 3 km verderop met plaats voor meer campers en een serviceplaats. We rijden er heen en zien dat het een parkeerterrein is buiten de stad. Er staat niet één camper en het ligt erg afgelegen. De kranen doen het niet en de losplaats voor het toilet kan niet open. We gaan terug naar de kleine camperplaats tussen de huizen. Dit voelt veiliger aan.

(GPS: N. 45,62442° E. 9,02470°) -->"Saronno" in google maps

Saronno - donderdag 18 september

We kopen brood in de supermarkt naast de McDonald's, ontbijten en gaan dan richting Nederland. De tocht door Zwitserland is zoals altijd weer erg mooi.  Terwijl wij in Griekenland waren is er sneeuw gevallen in de Alpen. Omdat onze diesel bijna op is en we niet weten of we de volgende pomp halen aan de autoweg, gaan we er even af om te tanken. Daarna missen we blijkbaar een afslag, want we gaan de bergen in. Dit vinden we helemaal niet erg; we gaan gewoon weer over de Gotthardpass heen. Het is een veel mooiere route, want je rijdt dan door al die leuke dorpjes. Er zijn veel campers die de pass nemen. Het is dan ook prachtig zonnig weer en deze laatste dag genieten we nog eens van de bergen. Dit keer kunnen we boven wel op de parkeerplaats staan. Na een tijdje moeten we toch echt verder. Bij het 4-woudstedenmeer hangt een enorme mist. We hebben in geen weken mist gehad en dat ook totaal niet gemist. Het is nu 15 graden, 20 graden lager dan een  paar dagen geleden.  
We gaan verder door Basel naar Frankrijk en met iedere kilometer zakt de temperatuur tot de 12 graden. Om 20.00 uur zijn we in Luxemburg waar we wat eten en natuurlijk tanken. We zien hier nog een paar mensen die ook op de boot zaten. Zij blijven in Luxemburg overnachten. Op de parkeerplaats staat een behoorlijk aantal campers en caravans bij elkaar. Wij besluiten toch maar door te rijden. Zondag hebben we een feest en dan hebben we nog wat dagen om op te ruimen. Om 21.00 uur verlaten we het parkeerterrein en om middernacht staan we voor onze eigen woning en horen: "Miauw, miauw". Poes Milou is blij en kruipt gauw bij Trisha in de mand.
Welterusten !!