Griekenland 2010 (2)

Nafplio – zondag 30 mei

We hebben goed geslapen en geen last gehad van muggen.
Om 10.45 vertrekken we vanuit Nafplio en gaan we via Argos naar Mycene.
In Mycene is een oude stad te zien, maar de temperatuur is opgelopen tot 36 graden. Het is erg druk, we kunnen de camper alleen parkeren in de volle zon. Dit doen we onze hond niet aan.

We gaan nu naar de opgravingen van Antiek Nemea. Dit ligt ongeveer 4 km. ten oosten van de plaats Nemea.
Hier kan de camper wel in de schaduw staan. Maar we nemen Trisha mee, want die mag bij de caissière lekker buiten in de schaduw liggen.
We bekijken het oude badhuis, waarvan nog behoorlijk veel bewaard is gebleven, evenals de Dorische zuilen van de Zeustempel, die nog overeind staan. In het naastliggende museum is te zien hoe deze opgravingen tot stand zijn gekomen. Verder zijn er een maquette en tal van interessante archeologische vondsten te bewonderen. Nemea is een van de plaatsen in het antieke Griekenland waar om de twee jaar de spelen werden gehouden. Dus bezoeken we ook het oude stadion. Hiervoor moeten we een stukje rijden over een weg vol met gaten en bobbels. Het parkeerterrein is niet veel beter.

Na dit historische bezoek rijden we verder door het binnenland naar Korinthe. Hier komen we deze reis voor de derde keer, zij het steeds via een andere weg. We bekijken nog een keer het kanaal. En drinken koffie op de plaats waar we eerder hebben overnacht.

Onze volgende bestemming is Delphi. We besluiten niet richting Athene te gaan maar richting Patras en dan via de brug bij Rio naar de noordkant van de Golf van Korinthe te rijden. We overnachten in Diakofto.

Diakofto – maandag 31 mei

Het is bewolkt als we wakker worden. Lekker fietsweer, dus de fietsen van het rek gepakt. We kijken wat rond in de omgeving en gaan naar het station. Er staan een paar nieuwe treinen, met betere zitplaatsen, maar de oude die er wat weemoedig naast staat, wekt bij ons toch meer nostalgie op.
We doen wat boodschappen in het dorp en wijzen een paar Nederlanders met een camper de weg naar het strand. Zij komen ‘s middags wat drinken en we wisselen leuke reiservaringen uit.

Het is hier wel gezellig, dus we blijven nog een dag. Van de langsrijdende groenteboer krijgen we allemaal een groot stuk meloen.
We eten daarna wraps met feta kaas.

Een Griekse visser vangt een grote vis en toont die aan iedereen.

Diakofto – dinsdag 1 juni

Ook deze dag begint bewolkt. Een mooi moment om de kaarten te schrijven die we in Nafplio hebben gekocht. Tegen elven rijden we weg. Ineens staan we voor een bruggetje met eenrichtingsverkeer waar je alleen van de andere kant over mag! De Grieken gaan er toch over, dus wij ook maar en dan zien we dat aan de andere kant exact hetzelfde bord staat.
We gaan verder naar de brug bij Rio, waar we voor 12 euro over mogen (only cash).

Via Nafpaktos rijden we naar Xiliadou, waar we een wandeling maken langs het strand. Er is hier kortgeleden van alles gebouwd. Restaurants, hotels en een openlucht discotheek. Op het strand staan vele ligstoelen, parasols en tafeltjes voorzien van asbakken. Het zal wel aan het weer liggen, maar we zien hier geen hond. Nou ja een zielige zwerfhond met uitgedroogde tepels tot op de grond en enorm onderdanig. Alles bij elkaar een zielig tafereeltje onder een bewolkte hemel.

We rijden verder langs het water en komen door levendigere dorpjes. Monastirakie is een leuk plaatsje met een haventje. Er zijn hier veel grote keien naar beneden gevallen, die ze aan het opruimen zijn.
We komen door Marathias, waar een leuk strandje ligt en rijden langs een boulevard, waartegen de hoge golven kapot slaan. We komen langs het blauwe kerkje dat op de foto staat in verslag van Simon en Minke. Altijd leuk om te zien.

In Glifada blijven we staan om te overnachten. Het is een gezellig plaatsje aan het water. Overal zitten mensen buiten en kinderen spelen op het kerkplein, waar we tegenover staan. Ook hier is iedereen weer supervriendelijk.

Glifada – woensdag 2 juni

We zijn al vroeg wakker en gaan op weg om brood te kopen. Om 9.15 uur vertrekken we. We volgen weer een mooie route over een goede en brede weg langs het water. Grote rotspartijen wisselen zich af met een blik op de bergen van de Peloponesos.

We zien kleine oude huisjes aan het water staan, waar mensen wonen. Het gebied en het strand is hier nog gewoon van de plaatselijke bevolking en niet van toeristen. We rijden door de plaatsjes Agios Spiridonas en Agios Nicolaos en via Eratini naar Ormos Lemonias waar we stoppen voor een bakkie koffie. We vervolgen deze mooie route naar Anemokampi Beach, waar we van verre al campers zien staan. Als we daar aankomen zien we een aantal Nederlanders, die we kennen van het “Griekenland-met-de-camper-weekend”. Dat wordt dus even gezellig bijkletsen en ervaringen uitwisselen.

Anemokampi Beach - donderdag 3 juni

Om 9.30 uur vertrekken we weer. We gaan eerst naar Galaxidi waar we stoppen om een kijkje te nemen en een bakker te zoeken. Het is een ontzettend leuk plaatsje.
We rijden daarna verder langs het water en komen bijna vast te zitten tussen de huizen in de smalle straatjes. Voor de zoveelste keer is het manoeuvreren om hier zonder krassen uit te komen. Hierna volgt weer een mooie route. We komen langs een grote baai met allemaal rode rotsen en rood zand.
We rijden nog door de stad Itea, maar vinden dit niet de moeite waard.
We gaan naar camping Chrissa in Delphi, waar je met camping cheques kan betalen. We vinden een mooie plek met een prachtig uitzicht naar de Korintische golf.
Nu eerst de dekbedhoezen wassen en zodra deze hangen te drogen in zon en wind, nemen wij een duik in het zwembad.

Delphi – vrijdag 4 juni

Vandaag gaan we naar de opgravingen van Delphi. Om 9 uur stappen we in het toeristen treintje dat ons gratis naar de oudheden brengt.
Ons treintje gaat ook langs camping Delphi en daar stappen tot onze verrassing Rien en Ria in, die we ook bij Anemokampi Beach gezien hebben.
Samen met hen brengen we de ochtend door tussen de opgravingen en het museum.

Het archeologische Delphi, met het heiligdom en het orakel van de God van het licht Apollo, werd door de Oude Grieken beschouwd als het middelpunt van de aarde. Oppergod Zeus liet aan beide uiteinden van de wereld een arend los en boven Delphi ontmoetten ze elkaar. De Navel van Zeus bestempelt dit centrale punt en is nog steeds te zien. Vanaf de 6de eeuw voor Christus kwamen er vanuit de gehele Oude Wereld pelgrims naar Delphi om het Orakel te raadplegen.

Delphi - zaterdag 5 juni

Afgelopen nacht heeft het flink geregend en geonweerd. Nu is het is weer droog en drinken we buiten koffie en maken weer een blogje. Tegen twaalf uur vertrekken we richting de Meteora kloosters. We gaan het binnenland in en al snel zitten we in de bergen op 850 meter hoogte. De uitzichten zijn weer adembenemend. Dan weer naar beneden door de stad Lamia, om daarna weer naar boven te gaan en ……..weer naar beneden te zoefen.
En zo komen we via een prachtige route bij de Meteora kloosters. We zien de rotsen al van verre liggen.

Het is intussen vijf uur en de meeste kloosters zijn al dicht. We rijden toch even naar boven om alvast te kijken waar we morgen zijn moeten. Wat een ervaring om tussen die hoge rotsen te rijden en de vele kloosters te zien die daar bovenop zijn gebouwd.
Er zijn slechts 6 kloosters in redelijke staat overgebleven, waarvan sommige nog steeds bewoond worden door monniken en nonnen.
Dit zijn : Mega Metéoron (Metamorphossis), Varlaam, Agia Triada, Agios Stefanos, Rousanou en Agios Nikólaos Anapafsás.
Iedere dag komen hier talrijke bezoekers om het leven van de monniken te leren kennen en te genieten van de onbeschrijflijke natuur.

Natuurlijk nemen we foto’s maar dit stukje natuur is niet met foto’s weer te geven, zoiets moet je zelf ervaren.

We rijden langs een andere kant naar beneden en komen vanzelf bij pension Arsenis, waar je gratis mag staan. Natuurlijk willen ze dat je er eet, maar het hoeft niet. Wij hebben er heerlijk gegeten. Als we na het eten een wandeling maken met onze hond, komt er een kleine pup aangelopen die de hele tijd bij ons blijft.

Meteora – zondag 6 juni

Klooster van Groot Meteoron
Om 8.10 nemen we afscheid van de pup en rijden we naar het klooster Mega Meteroron (Metamorphosis). Het is half bewolkt en 17 graden.

Het is al redelijk druk, maar we kunnen de camper nog goed kwijt. De kloosters gaan pas om 9 uur open, dus we hebben nog tijd om te ontbijten en de hond uit te laten.

Via 115 steile en onregelmatige traptreden, uitgehouwen in de rotsen, komen we bij de ingang van het klooster.
Er is van alles te zien van de monniken van vroeger. Prachtige fresco’s, de lange tafels waaraan ze aten, het bestek, de biechtstoelen, de wijnkelder, gereedschappen, geschriften, iconen, kruisbeelden, lijkwaden, kelken, evangeliën, zegels en oorkonden.
En achter de watertank, de doodskoppen van de overleden monniken.
Op veel plaatsen mag je geen foto’s nemen. Als je het toch probeert staat er gelijk iemand bij je.

In de houten schuur aan de rand van de afgrond wordt het 37 m lange touw bewaard en de lier waarmee mannen en voedsel naar boven werden gehesen.

Klooster Varlaam
Na dit bezoek rijden we naar klooster Varlaam, waar we de camper in de schaduw kunnen parkeren. We drinken eerst een bakkie koffie en rusten wat uit. Het is nog steeds niet zo warm. Om 12 uur is het 22 graden. Een mooie dag dus om kloosters te bezoeken én de hond met een gerust gevoel in de camper achter te laten.

Dit klooster bereiken we via 95 traptreden. De refter (eetzaal) is ook hier ingericht als museum, waar iconen, liturgische voorwerpen en manuscripten zijn te zien. Ook hier weer veel fresco’s en portretten van de stichters van het klooster, de gebroeders Theophanes.
In een van de voorraadkamers staat een vat van zes meter hoogte met een doorsnede van bijna twee meter. Het hijsmechaniek staat in een schuurtje.

Wij vinden twee bezochte kloosters weer genoeg en rijden na dit bezoek naar Kalambaka waar we een brood kopen. We parkeren de camper bij het station om te lunchen. Het brood is oud en het was ook nog eens tien cent duurder. Dit hebben we nog nooit meegemaakt in Griekenland. We gaan terug naar de stad en parkeren nu vlak bij het centrum en slenteren lekker wat rond en bekijken de toeristische winkeltjes. Als we terug bij de camper komen zien we dat we naast een openbaar toilet staan en ook nog vlak bij een kraan, dus gelijk even de boel laden en lossen.

Halverwege de middag rijden we verder en brengen een bezoek aan het bergdorp Metsovo. We rijden er langs de verkeerde kant in, waardoor we weer in een smalle straat terecht komen waar we niet verder kunnen. Gelijk komen een paar Grieken aanlopen, die zeggen dat we er best door kunnen. Hiervoor moet iemand een auto verplaatsen, maar dat is geen probleem.
Het is beter om het dorp voorbij te rijden en dan langs de andere kant het dorp in te rijden, maar ja dat wisten we niet. Ook een parkeerplaats vinden kost wat moeite, want het is hier op zondag erg druk.

In Metsovo lopen sommigen af en toe in klederdracht rond. Vooral op zondag.
Er is veel houtsnijwerk te koop en ook dierenvellen (met de koppen er nog aan). Verder zien we handgeknoopte kleden en schilderijen van stof. Het lijk hier een beetje op de bergdorpjes die we in Polen hebben bezocht.

Na dit bezoek rijden we verder naar Ioannina via de nieuwe snelweg met heel veel tunnels.
Ook hier is het reuze druk, maar het lukt ons een plekje aan het meer te vinden tegenover de oude burcht.
We wandelen langs de waterkant, waar vele verkopers spulletjes aan de man proberen te brengen. Ook is er een kermis, waar het krioelt van de kinderen, waarvan sommige onze hond leuker vinden dan de draaimolens.

Het lijkt nu of we in Spanje zijn beland. Zo zijn we dus op een dag van de sobere kloosters via een bergdorpje terecht gekomen in het stadse vertier.
Tijdens onze wandeling hebben we vijf campers zien staan op een rustigere plek aan het water. We rijden daar ook heen en sluiten ons bij hen aan. Er ligt hier wel meer rotzooi aan de kant van de weg.

Ioanini - Maandag 7 juni

Na een rustige nacht wandelen we nog een keer naar de stad. Nu de winkels open zijn, kijken we met verbazing rond. In de ene winkel wordt oude troep verkocht uit de dertiger jaren en in andere zaken zijn supermoderne spullen te koop. Van veel winkels is het onderste deel erg mooi, maar staan de bovenverdiepingen op instorten.

Na dit alles met bewondering te hebben bekeken, lopen we terug naar de camper om onze reis te vervolgen, richting Prevesa. Een mooie route door de bergen kronkelend langs de rivier de Louros. Op een mooie plek aan de Louros stoppen we voor de lunch.

Onze laatste dagen in Griekenland willen we aan het strand doorbrengen.
Ongeveer 25 km. voor Prevesa, rijden we richting kust om naar Kanali Beach te gaan voor de nacht.

Als we bijna bij de kust zijn, tanken we diesel en laten hier ook de gasfles vullen met L.P.G. voor 11 euro. Tankstation in GoogleMaps (N.39,097710°, O.20,72546°)

In Kanali Beach ontmoeten we nog een stel Nederlanders die we eerder op het Griekenland-met-de-camper-weekend hebben gezien.
Enkele camperaars hebben hier problemen gehad met de plaatselijke bevolking. Ze moesten ergens anders gaan staan, omdat de Grieken aan het parasailen waren. Ook kregen we hier te horen dat de campers in Ammoudia om de paar dagen worden weggestuurd. Dit hebben we de weken hiervoor al meerdere malen gehoord.
’s Avonds maken we een mooie wandeling langs het strand. Terug lopen we door de straatjes met vakantiehuizen. Als we weer bijna bij de camper zijn, passeren we nog een schaapskudde.

Kanali Beach – dinsdag 8 juni

Tegen de middag vertrekken we en kopen een brood in het dorp.
We gaan naar de 3-km lange boulevard van Vrachos Beach, waar we vorige keer ook hebben gestaan.
Je kan hier heerlijk zwemmen. Helder water, dat snel diep wordt en een mooi zandstrand zonder stenen.
Aan de boulevard bevinden zich verschillende hotels, taveernes en winkeltjes. We zoeken een rustige plek waar we niemand storen. ‘s Avonds komen er gezellige Belgen naast ons staan.
Zij zijn via Roemenie, Kosovo en Albanië naar hier gekomen. Ze hebben al vele boeiende reizen gemaakt en vertellen daarover tot in de kleine uurtjes. (zij hadden hun tijd nog niet verzet). Dit onder het genot van hun zelfgemaakte port, die we moesten proeven.

Vrachos Beach – woensdag 9 juni

Als we aan ons ontbijt zitten komt de eigenaresse van een hotel verderop langsgelopen. Ze groet vriendelijk, loopt dan terug en komt ons even later een bloemetje brengen.

Ook kletsen we nog wat met onze Belgische buren, die daarna verder rijden. Wij blijven hier nog tot het einde van de middag. Om vijf uur rijden we via steile zig-zagwegen de bergen weer in, en gaan naar Ammoudia. Daar aangekomen, zien we dat je in de bossen niet kan staan, omdat daar allemaal hopen zand liggen. We parkeren de camper op de pier en zien tot onze verbazing dat we naast Rien en Ria komen te staan.

Ammoudia – donderdag 10 juni

Het brood in de winkel is al op, dus we ontbijten met een cracker. We willen vandaag weer verder rijden, maar echt haast hebben we niet en we kletsen wat met onze andere Nederlandse buren. En dan komt de politie aanrijden. Iedereen moet weg vanwege werkzaamheden aan de dam. Trisha neemt afscheid van Koetje en Boe, twee jonge honden, die zo genoemd worden door onze buurman. De politie noteert alle nummerborden en één voor één rijdt iedereen weg.
Ook wij nemen de wielen, op zoek naar een andere plek. Onderweg zien we een dood vosje liggen. Die leven hier dus ook.

We gaan richting Karavostasi en na vele kilometers door de bergen naar beneden geslingerd te zijn, vinden we deze prachtige baai met een mooi zandstrand. Er staan daar zo’n zes campers. Een Duitser komt ons vertellen niet voor het hotel te gaan staan. Daar staat namelijk een camperbusje, die daar weg moet, maar de eigenaar weigert dit, ondanks de vele verzoekjes van de andere camperaars.

Als onze camper op de goede plek staat en onze stoeltjes buiten staan, zien we voor de tweede keer deze dag de politie. De hoteleigenaar heeft geklaagd. Blijkbaar omdat die camperaar recht voor zijn hotel niet weg wilde gaan en nu moet iedereen weg. De mensen van het betreffende busje rijden in volle vaart weg.
De eigenaar van een naastliggende taveerne zegt dat we bij hem op het terrein mogen komen staan, maar hierop ontploft de hoteleigenaar en er ontstaat een ruzie tussen de agent, de hoteleigenaar en de eigenaar van de taveerne.
De politie vindt het niet erg dat we er staan, maar het lukt hem niet de hoteleigenaar over te halen. We moeten echt weg.

We gaan naar Syvota en parkeren de camper op de parkeerplaats onder de bomen. We hebben hier internet, dus maken weer een nieuwe blog.
We wandelen naar de haven, waar we wat rondkijken en willen gaan eten, maar komen uiteindelijk terecht in een taveerne schuin tegenover de parking, waar onze camper staat. Het is hier drukker, gezelliger en goedkoper dan aan de haven. Tijdens ons verblijf komt er een vrouw langs, die haar geit uitlaat en deze graag wil laten fotograveren.

Syvota – vrijdag 11 juni

We lopen nog een keer rond in dit toeristische dorpje en kopen brood bij de bakker die vlak voor onze neus zijn winkel heeft.
Hierna gaan we naar Plataria en onderweg komen we eindelijk een keer geiten op de weg tegen. Dat hadden we nog gemist tijdens deze reis en het hoort er zo bij in Griekenland.

Het is niet erg druk in Plataria. Er staan wat campers verderop, waaronder de Nederlanders die ook in Karavostasi stonden. Ook staan er wat campers aan de boulevard, waar wij ons bij aansluiten.

In het dorp zijn ze allemaal nieuwe stenen in de weg aan het leggen, waardoor alles er nogal kaal uitziet. De terrassen van de taveernes en bars moeten nog opnieuw aangekleed worden.

Plataria –zaterdag 12 juni

Er komen vandaag weer een paar campers bij.
We fietsen een stukje door de omgeving en kopen een paar flessen Griekse wijn. Vandaag kijken we alvast op de kaart van Italië om te zien hoe en waar we de komende weken gaan doorbrengen.

Plataria – zondag 13 juni

We fietsen naar het dorp en het lukt ons om op de bank naast het kerkje internetverbinding te krijgen. We willen weten hoe het weer in Italië is. Het ziet er niet zo best uit.
De rest van deze laatste dag genieten we van de zee, het water en het strand.
We gaan om 19.25 uur naar de boot. Het inchecken gaat hier lastiger dan in Ancona. We staan eerst in de file om op het haventerrein te komen en het bureau staat slecht aangegeven.
Tijdens het wachten staat onze TV aan en enkele Hollanders komen kijken naar de voetbalwedstrijd van Duitsland om de wereldtitel.
We gaan om 22.10 uur de boot op en komen prachtig naast het raam te staan. Onze hond vindt dat minder leuk en wil niet op haar bankje. Ze vindt de zee zo vlak naast haar maar eng en ligt liever op de grond.

Op de boot – maandag 14 juni

We maken onze laatste 15 minuten op van de wifi-kaart en zetten een laatste berichtje van Griekenland op de weblog.