Griekenland 2013 (2)

Vervolg van Griekenland 2013 (Heenreis over land)

woensdag 29 mei

Hier komen de boten vanuit Italië aanDeprano BeachJa en zo zijn we weer in Griekenland beland. We rijden als eerste naar Deprano Beach. We zijn hier nooit eerder geweest. Het is een mooie plek aan het water met hoge bomen, die veel schaduw bieden. Van hieruit kun je de ferrieboten goed zien.
Het water heeft al een lekkere temperatuur en we nemen onze eerste duik van dit jaar. We gaan naar het restaurant en eten heerlijk Grieks. In het restaurant is gratis wifi, die ook in onze camper te ontvangen is. Een password heb je niet nodig.

donderdag 30 mei

AmmoudiaWe trekken vandaag weer verder. We halen echter eerst water een stukje verderop, waar we de slang op een kraan kunnen aansluiten. Dit hebben we gisteren gezien tijdens het wandelen met de honden.
We trekken nu geleidelijk verder naar het zuiden richting Peloponessos. Eerst gaan we naar de Lidl in Igoumenitsa, waar we constateren dat de prijzen in twee jaar tijd flink zijn gestegen. Dit komt vooral door de btw die enorm omhoog gegaan is, laag tarief is 13% b.v. op levensmiddelen en hoog tarief is 23% o.a. op alcohol, maar ook op cola.
Wat wijn betreft nemen we gewoon de Griekse, die is een stuk goedkoper en we zijn tenslotte in Griekenland.
We rijden naar Ammoudia, waar het tot onze verbazing heel rustig is. Andere keren dat we hier waren, stond het helemaal vol. AmmoudiaWe zijn benieuwd of het overal zo rustig is.
Via een bericht op het camperforum van digiwalker kan ik inloggen op een wifi-hotspot en zo onze blog bijwerken.
Onze Nederlandse buren komen koffie drinken. Voor hun is het de laatste dag in Griekenland.
Tegen de avond nemen we afscheid. Zij gaan vanavond de boot op richting Italië. Voor ons begint het Griekse avontuur pas.

Vrijdag 31 mei

AmmoudiaWe blijven een dag hier staan. Het is prachtig weer, waar we volop van genieten. Met onze 11-jarige Trisha gaat het enorm goed, beter dan vorig jaar en onze jonge cavalier Luna geniet enorm van het strand en de zee en trekt volop de aandacht van de Grieken. Een paar jaar terugtrok onze labrador nog alle aandacht, maar intussen zijn er veel Grieken die een labrador als huishond hebben. Nou ja huishond, ze lopen aan de riem en zwerven niet op straat, maar de meesten komen nooit in huis. Dat vinden de meesten Grieken nog steeds een gek idee.

zaterdag 1 juni

NKanali Beacha twee dagen Ammoudia is het weer tijd om verder te trekken. We rijden naar Kanali Beach, waar we eerst boodschappen doen in de supermarkt Zopinzeph. Ze verkopen hier meer dan bij de Lidl en de prijzen zijn ook aantrekkelijker. Met vers brood, tomaatjes en een plastic fles Griekse wijn rijden we naar Kanali Beach, de plek, waar we twee jaar geleden nog prachtig konden staan. Die tijd is voorbij, want daar, waar indertijd nog een oud krot stond, is nu een splinternieuwe bartent herrezen. En op de plek waar voorheen vaak campers stonden, staan nu 200 strandstoelen.

Jammer maar helaas. We parkeren de camper een paar honderd meter verderop aan de boulevard. Omdat de zon volop schijnt en ze voor de namiddag minder Kanali Beachweer hebben afgegeven, blijven we hier een aantal uren staan. We zouden hier best kunnen overnachten, maar omdat we naar de Peloponessos willen, besluiten we halverwege de middag verder te rijden.

Via Arta rijden we naar Nafpaktos. Onderweg stoppen we voor een bakje koffie in Amfilochia aan het Amvrakikos-meer, dat we nu eens van de andere kant zien.
Dit keer komen we ook niet door het dorpje Etolikó, maar zien we het van een afstand. Zo is goed te zien, dat dit plaatsje geheel omringd is door water.
Onderweg zien we ineens een oude man met een stok lopen. Zodra hij ons ziet steekt hij zijn hand uit in bedelhouding. Dit hebben wij nooit eerder meegemaakt in Griekenland.

Vervallen zwembad Nafpaktos

Tegen de avond komen we in Nafpaktos aan.
Het is intussen helemaal bewolkt en het gaat zelfs een beetje spetteren. We lopen deze avond Nafpaktos ook niet meer in want het spetteren verandert in regen en dat blijft het doen tot halverwege de nacht. We overnachten hier samen met een Griek. We staan naast het zwemparadijs. Een aantal jaren geleden nog een mooi complex, waar je kon zwemmen en/of wat drinken. Nu ligt alles er vervallen bij.

 

Overnachting Nafpaktos    Overnachting Nafpaktos    Haven van Nafpaktos

zondag 2 juni

Tolbrug bij RioGelukkig is het weer droog en kunnen we alsnog even een kijkje nemen in Nafpaktos. We zijn hier al verschillende malen geweest en ook hier valt het op dat het stiller is. We vinden de mensen ook somberder.
Na een wandeling door het oude vestingsstadje gaan we over de brug naar Patras. Hiervoor betalen we €13,20 tol.
In Patras tanken we voor € 1,33.8 / liter.
De pompbediende ziet onze honden en vertelt enthousiast over zijn eigen labrador. Steeds meer Grieken hebben een huishond. Zo jammer dat er niet meer wordt gedaan aan de vele straathonden, die nog vaak een ellendig bestaan hebben.

Veel rotzooi te koopWe rijden naar Kilini Beach, waar vijf campers staan. Ook een stuk minder dus dan andere jaren. De zon schijn weer volop, de temperatuur loopt op tot 25 graden, maar er is ook een krachtige wind. We besluiten daarom niet vooraan bij het water te staan, maar een stukje naar achteren.

We blijven hier 2 nachten staan en genieten van de rust, de zee en het strand. Vers brood kopen we op de naastgelegen camping waar we via een strandwandelimg heen lopen. De tweede dag is het iets drukker met campers en is de wind iets meer gaan liggen. Er komt nog een Griek langs die wat spulletjes aan de man probeert te brengen. Heb nog wel die klarinet geprobeerd, maar die moet toch echt eerst in de revisie.

Kilini Beach    Kilini Beach    Kilini Beach 

DKatakoloinsdag 4 juni

Na twee dagen trekken we verder. We rijden naar Katakolo, een plaatsje waar grote cruiseschepen aanleggen. Als we aankomen zien we er al twee liggen. We blijven hier twee dagen om deze kermis te aanschouwen. Voor 5 euro mag je op de haven staan. Hiervoor heb je stroom en krijg je de sleutel van een het sanitairgebouw.

We wandelen het dorpje in, waar het enorm druk is. Overal zijn winkeltjes met kleding en souvenirs en tussendoor lopen Afrikanen die horloges verkopen.
JVeel toeristen komen met cruiseschepen naar Katakoloe kan vanaf hier met de bus of met een taxi naar Olympia en daarvoor wordt flink reclame gemaakt. Ook is het mogelijk per trein te reizen via het spoor dat in 2004 speciaal voor deze tocht is aangelegd.
Paard en wagens en speciale treintjes maken rondritten door het dorp en over het strand.

Het krioelt echt overal van de mensen. En dan tegen vijven blazen de hoorns van de boten. De mensen gaan terug, de boten varen weg en het is stil……. heel stil. De winkeltjes gaan dicht en de terrassen zijn leeg. De Grieken zelf blijven thuis vanwege de crisis.

Toeristen winkeltjes in KatakoloDe supervriendelijke havenmeester vertelt graag over alles wat je weten wilt.
Ook onze buurman op een boot, een Zwitser die varend al heel de wereld over is gereisd, is een gezellige kletser.
Naast ons staan Nederlanders, die met de camper al jaren in Griekenland komen en ook van hen horen we weer nieuwe ideeën.

En zo komen we de dagen wel door. We staan hier prachtig op de kade aan de rand van het water met een heerlijke zeewind te genieten van het uitzicht.

HondebrokkenRamp oefening op een cruiseschipWij gaan nog ergens eten en maken gebruik van internet. Ook hier vertelt de ober weer enthousiast over zijn eigen honden en we krijgen ook foto’s te zien. De eerste keer toen we in Griekenland waren had bijna niemand hier een huishond. Als we weggaan krijgen we een zak hondensnacks mee van de ober.

De volgende dag leggen er weer twee cruiseschepen aan. En in een mum van tijd verandert het stille dorpje weer een in druk toeristenplaatsje, waar allerlei nationaliteiten elkaar ontmoeten. De vijftig bussen die op de kade geparkeerd staan rijden één voor één weg naar Olympia om halverwege de middag weer terug te keren.

’s Middags zien we ineens dat er een rampoefening wordt gehouden op een van de schepen. Alle nog aanwezigen krijgen zwemvesten aan en de evacuatiebootjes komen naar beneden. Genoeg te zien hier.

Puppy opvang van het asielWe fietsen nog een rondje door de omgeving. Onderweg komen we Nederlanders tegen die van een cruiseschip komen. Het is leuk om te vernemen hoe ze hun reis ervaren. Ze zijn erg positief. Zij vragen ons op hun beurt naar onze camper-belevenissen.

Op de terugweg zien we een aantal puppies, die ‘gevangen ‘ zijn van de straat. We gaan even kijken. Het is een hulpgroep, die in het voor- en najaar zoveel mogelijk puppies van de straat haalt en deze onderbrengt in een asiel in Pyrgos. Ze staan hier om bekendheid te krijgen.

Donderdag 6 juni

Mooi uitzicht Kalo NeroVandaag varen er 3 cruiseschepen de haven binnen. We kijken nog even rond, gaan lekker douchen en nemen afscheid van de havenmeester.
We gaan eerst langs de Lidl in Pyrgos om boodschappen. Ze hebben hier meer dan bij de Lidl in Igoumenitsa en wij vinden het ook goedkoper. Met verse tomaatjes, kersen, komkommer, sla, retsina, souflaki, brood en nog wat meer, kunnen we er weer even tegen. Daarna krijgt ook de camper nog wat te drinken, omdat de diesel hier ook lekker goedkoop is.

We rijden naar Zacharo om te kijken of de camperplaats van de vriendelijke Engelsman er nog is. We hebben namelijk gehoord, dat die verdwenen is.
Als we bij Zacharo komen valt ons direct op dat de borden richting de camperplaats weg zijn. Overnachting Kalo NeroBij de camperplaats zelf is ook het uithangbord verdwenen. Wel staan er twee campers, maar een eigenaar zien we niet. Ook het briefje dat er vorige keer hing is verdwenen. Een van campermensen vertelt dat de camperplek nog bestaat. Er is alleen geen stroom meer en ook geen draadloos internet. Tja dan blijft alleen het oude toiletgebouw over, want de kippetjes zie ik ook niet meer, dus geen eitje bij het ontbijt. We horen nog dat de camperplaats nu van een Bulgaar is en dat de kosten € 10,– euro per nacht bedragen. Wat er van waar is, weten we niet. Wij vertrouwen het niet helemaal en gaan verder. We parkeren de camper een paar honderd meter verderop langs het strand en gaan lunchen. We laten de honden lekker op het strand rennen en trekken dan verder in de richting van Pilos.

Schildpadden nestOnderweg bezoeken we het bos van Elea. En ook hier constateren we dat het niet druk is.
In 2006 stond het bos vol met campers. Nu staan er welgeteld vier.
Ook op de weg is het stil. Komt waarschijnlijk ook omdat de Grieken thuis blijven vanwege de dure brandstofprijzen.

We stoppen in Kalo Nero, waar drie campers staan. Na een uurtje komen er drie Italiaanse campers bij die we al eerder hebben gezien in Ammoudia. Met ons erbij staan er nu dus zeven.

Tijdens een wandeling op het strand zien we verschillende afgezette stukjes strand. Dit zijn plaatsen waar de schildpadden hun eieren hebben gedeponeerd. De plekjes zijn afgezet door vrijwilligers om de schildpad te beschermen. Zodra de eitjes uitkomen lopen de kleine schildpadjes zelf naar het water. Dit proces mag niet worden verstoord.

PilosVrijdag 7 juni

Een aantal campers rijden al vroeg weg en ook wij gaan weer door.
Via Gargaliani, Chora en Gialova rijden we naar Pilos. In de plaats Gargaliani zitten de terrassen gezellig vol. Net voorbij Chora willen we nog een kasteel bezoeken, maar dat is dicht, vanwege een tweejaar durende restauratie. Een paar mensen zijn er op zoek naar opgravingen.

In Pilos kunnen we de kade niet oprijden, omdat ze aan het werk zijn. Ze zijn windturbines aan het plaatsen. We rijden daarom maar naar ons vertrouwde plekje uit 2006 en ja hoor, het is nog vrij. Even later zitten we heerlijk in de schaduw aan de rand van het water met uitzicht op Pilos.

Op de haven in PilosWe hebben zelfs twee uur gratis internet van de gemeente. Je krijgt één uur per gsm. Tegen de avond is het werk op de kade klaar en rijden we daar naar toe. Er gaan verhalen rond, dat je hier niet mag overnachten, maar er staan al een paar campers en later op de avond komt er nog een aanrijden.

Ik (Loes) laat voor tien euro mijn haar knippen. Dat is een ervaring op zich. Het gaat er heerlijk Grieks aan toe. Als ik kom is het nog niet druk, maar weldra stromen de mensen binnen. Het is net de zoete inval. Ook komt er een heer scheerkwasten showen aan de mannelijke kapper. De dame die voor mij wordt geknipt en geföhnd, krijgt telefoon. Haar gsm, die hier aan de oplader is gelegd, wordt eruit gehaald en bij haar gebracht. De kapster stopt even met föhnen, ook al zitten er intussen vier wachtenden. Die wachtenden hoeven zich niet te vervelen, Haven van Pilos bij avondUit eten aan het waterwant ze krijgen regelmatig bezoek van dorpsbewoners om de laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Tegen achten gaan we eten in een restaurant aan de waterkant en net als overal dit jaar, is het ook hier niet druk. Als we terug naar de camper lopen komen we een bewaker tegen. Hij is enorm vriendelijk en we mogen hier gewoon blijven. Een uurtje later wordt wel een auto, met keiharde muziek aan boord, weggestuurd. Dat vinden wij helemaal niet erg.

Haven van Pilos

Zaterdag 8 juni

Burcht van MethoniWat is het hier heerlijk ontwaken. Het zicht op de kade met dobberende bootjes en daarachter de huisjes tegen de bergen is adembenemend. Het is net een heel groot schilderij.
We genieten hier met volle teugen van.
Totdat ook Pilos langzaam ontwaakt en de betovering voorbij is.

Nu de stad weer tot leven komt, gaan wij er vandoor. We rijden ongeveer tien kilometer tot aan Methoni, waar we de burcht gaan bekijken. Daarna parkeren we de camper een stukje verder op het strand.
Ook hier is het erg stil.

Zaklopen op het strand in MethoniOp het strand in MethoniHalverwege de dag komen er steeds meer auto’s, maar de meeste mensen gaan naar de taveernes op het plein. Het strand blijft leeg, dus we staan niemand in de weg. Wel komt er een bus, die een groep kinderen en begeleiding komt brengen. De kinderen spelen in het water en een enkeling komt voorzichtig onze honden aaien. Tussendoor doen ze spelletjes, zoals zaklopen en snoephappen.

Het valt ons op dat de kinderen alle papiertjes netjes naar de vuilnisbakken moeten brengen.
Paralia LampesEn dit is iets dat we dit jaar al meer hebben gezien.
Aan het eind van de dag gaat iedereen weer weg en is de stilte weder gekeerd. We besluiten nog een stukje verder te rijden en komen via de site van Frans Mulder terecht in Paralia Lampes bij Finikounda. Dit is een plekje aan het strand bij een taveerne.

Als we aankomen lijkt het net of we de Hobby van Frans zien staan. Het is echter Frans niet, maar wel vrienden van hem. Dit is het tweede stel dat we tegenkomen, die ook bij het Griekenlandweekend waren. Het is een leuk plekje met een zeer goede wifi van de bar.

zondag 9 juni

Zwembad op camping KoroniWe gaan vandaag naar camping Koroni en nemen afscheid van onze Nederlandse buren Henk en Corrie. Zij vertellen dat zij juist van die camping vandaan komen. We kletsen nog even en daarna gaan we ieder een andere kant op.

Op camping Koroni worden we vriendelijk ontvangen en we krijgen een plaats naast het zwembad.
Wel prettig, want daar hebben we ook nog een een supergoed internetbereik.

Ezels niet parkerenAls we net een uurtje staan, komt er een vrouw langs, die ons herkent aan de naam camperikelen op onze camper. Zelfbediening op camping KoroniWe hebben hen ontmoet in 2008 in Kanali Beach en jawel…..alweer, ook tijdens een Griekenland met de camper-weekend. Wel knap dat ze dit zag, want we hebben intussen een andere camper. Ze weet zelfs de naam van onze hond nog. haha….

Camping Koroni is een kleine camping met zeer vriendelijk personeel. De douches zijn lekker warm, er is een klein zwembad en wifi. Met een trap kom je bij het strand en ook het dorp is op loopafstand. Het restaurant is goed en spotgoedkoop. Schildpadden redders op camping KoroniEn ze hebben vertrouwen in de mensen. Brood kun je uit het mandje pakken en het geld ernaast leggen.
Op de camping staan ook een paar vrijwilligers, die de schildpadden helpen overleven.

Wij zijn naar deze camping gegaan omdat we Koroni wilden zien.
De vorige keer dat we hier waren, kwamen we bijna vast te zitten toen we met de camper door de smalle straatjes wilden rijden. Ja en met een grotere camper beginnen we hier maar niet meer aan. We staan hier met de ACSI-kaart voor 16 euro, inclusief toeristenbelasting. We blijven twee nachten.

Dinsdag 11 juni

Fruit verkoop langs de kant van de wegVandaag gaan we verder, maar ik wil eerst even onze blog die we bijhouden uploaden. Helaas is deze per ongeluk gedeleted. Balen dus en even alles overnieuw doen. Dat krijg je als je verschillende apps op de Ipad uitprobeert.
Net even na twaalven is alles weer in orde en de camper weer reisvaardig. En in notime toeren we verder door de smalle straatjes van lieftallige dorpjes en kronkelige weggetjes met aan weerszijde olijfbomen. Zo prachtig om mee te maken.

We lunchen in Aghios Andreos, naast de camping waar welgeteld één camper staat. Dit is een beeld wat we vaak zien in Griekenland, stille, lege en vaak verwaarloosde campings. Dit in tegenstelling tot de speeltuintjes, die er wel goed uitzien en waarvan er heel veel zijn.

Paralia BoukasWe brengen een bezoekje aan Petalidie en gaan dan richting Kalamata. Onderweg kopen we een zak sinaasappels, een bakje aardbeien en tomaten. De sinaasappels zijn goedkoper dan 6 jaar geleden. En ook goedkoper dan welke we in Katakolo hebben gekocht. Die waren ook enorm droog, terwijl deze heerlijk zoet en sappig zijn. Lekker om zo te eten, maar ook heerlijk om te persen.

Bij Messini rijden we naar het strand en arriveren bij Paralia Boukas, waar we blijven staan tot de volgende dag. We vinden hier een groot terrein voor dagrecreatie. Waarschijnlijk komen hier veel mensen uit Kalamata, al is het vandaag niet echt druk. Een paar meisjes komen even kletsen. Ze vertellen over de crisis en dat het moeilijk is om werk te vinden. De ene heeft een opleiding in de recreatieve sector, maar bedient op een terras.

Smalle straatjes in Agios NikolaosWoensdag 12 juni

We hebben op tv en internet gezien dat het minder goed weer wordt in Griekenland.
Wij zitten goed want in het uiterste zuiden van de Peloponessos blijft het vrij zonnig.
Na het ontbijt maken we weer een heerlijke wandeling langs het strand. We komen een Zweed tegen die een jaar lang in zijn camper rondtrekt. Terwijl Luna met zijn hond speelt, vertelt hij over zijn belevenissen. Intussen zien we dat ook hier weer een bus met kinderen arriveert. Zodra ze de bus uitkomen rennen ze naar het strand en de speeltuintjes.

NNeon Itylona de wandeling gaan we in Messini naar de Lidl en zodra de voorraad weer is bijgevuld rijden we naar Kalamata en daarna naar de Mani. Er volgt een prachtige tocht door de bergen met af en toe vrij smalle straatjes. Het dorpje Agios Nikolaos is zo lieflijk, maar de doorgang is smal, dat je bijna geen tijd hebt om te genieten. We komen door meer leuke dorpjes, waar we graag zouden willen kijken, maar waar je onmogelijk kan stoppen.
We lunchen in de bergen met uitzicht op een prachtige baai en rijden daarna door tot Neon Itylon. Hier blijven we staan. Omdat het ontzettend hard waait, parkeren we de camper niet aan de waterkant maar aan de andere kant van de weg. We hebben hier internet van een naastliggend hotel.

Donderdag 13 juni

Op het strand bij GythioVandaag gaan we naar Gythio. Het is af en toe wat bewolkt en onderweg hebben we een paar spatjes regen, maar de zon laat zich ook regelmatig zien. We zitten nog steeds in de goede hoek van Griekenland. Het lukt ons om een parkeerplek te vinden en we maken een wandeling door Gythio. Daarna gaan we op zoek naar ons plekje aan het strand van 7 jaar geleden. We dachten dat dit net voor Gythio was en kunnen het niet vinden. Een blik op ons eigen verslag brengt uitkomst. We moeten een stukje terug naar camping Kronos en dan net voor de camping naar rechts. En jawel, zo vinden we ons plekje weer. Het is intussen weer zonnig en het is hier heerlijk vertoeven op het strand. Aan het eind van de middag wordt het nog even bewolkt, maar het blijft droog. We wandelen naar de camping en treffen een troosteloze boel aan. Het lijkt of er nog niks open is, niks is nog opgebouwd en toch lijkt het of er een paar vaste bewoners zijn. Onbegrijpelijk.

Vrijdag 14 juni

Camping GythioCamping GythioVandaag besluiten we naar camping Gythio te gaan. Even relaxen, lekker douchen, lakens wassen, nog wat camping cheques opmaken en een paar dagen even lekker uitgebreid kamperen. En ook hier staan we weer naast het zwembad. Het is splinternieuw en nog maar een maand open.
Er is hier ook wifi, dus we gaan proberen de blog bij te werken. Hoop dat het lukt, want het internet is hier niet zo geweldig.
We fietsen een stukje en vinden een grote supermarkt. We kopen souflaki voor op de barbecue.

Zaterdag 15 juni

VGythioandaag fietsen we naar Gythio. Het is 4 km en je moet een heuvel over, maar het is goed te doen. In Gythio kopen we een KartoInternetkaart van Vodafone, omdat we dat ook eens willen uitproberen. Hiervoor moet van alles worden geregistreerd en je moet je legitimeren.
Wat zijn trouwens de GSM’s duur in Griekenland en ook het mifi-apparaat. Dit komt door de invoerrechten en BTW. De verkoper vertelt er graag over. Die is blij met een praatje. Hij vertelt ook nog één en ander over de Griekse taal.
De rest van de dag brengen we door met relaxen.

Zondag 16 juni

WAan het strand in Monemvasiae trekken weer verder en gaan naar Monemvasia. We parkeren de camper langs het strand aan de boulevard. Het is behoorlijk warm aan het worden, dus brengen we de rest van de dag aan het water door.

’s Avonds nemen we een kijkje in het dorpje Gefira en gaan eten in een taverne aan de waterkant. Als we terug lopen naar de camper zien we dat de dam die Gefira met de berg Monemvasia verbindt mooi verlicht is. Hierover flaneren diverse mensen. Het is onze eerste echte zwoele avond in Griekenland.

Monemvasia werd in 375 van het vasteland gescheiden door een aardbeving en bleef tot de aanleg van de brug in de 6e eeuw een eiland. Het wordt dan ook het Gibraltar van Griekenland genoemd.

 

Berg van Monemvasia

 

 

We hebben verschillende keren gelezen dat je hier niet mag overnachten en dat er een camperplaats is. De camperplaats hebben we niet gezien, net zo min als verbodsborden of politie. Wij hebben er zonder problemen gestaan.

Maandag 17 juni

Monemvasia

 

Na het ontbijt rijden we de dam over naar het schiereiland en parkeren de camper langs de kant van de weg. We willen vóór de warmte hier even rondkijken. Blijkbaar denken meer mensen dat, want er staan al heel wat auto’s geparkeerd. We wandelen het mooie oude dorpje binnen dat geheel tegen de rots is gebouwd. Het bestaat uit lieflijke kleine straatjes, gerenoveerde huisjes, gezellige terrasjes en diverse hotels en pensions.

 

Monemvasia    Monemvasia    Monemvasia

NStrandje bij Paralia Xifiasa het bezichtigen lopen we terug naar de camper. Omdat het intussen behoorlijk warm is geworden rijden we een paar kilometer verder naar een heerlijk strandje met voldoende bomen voor schaduw in Paralia Xifias. Hier brengen we de rest van de dag door. Vervelen doen we ons niet, want er komen regelmatig Grieken zwemmen en die maken graag een praatje.

Ook komt er een Griek, die ons de schildpadnesten wil laten zien. Hij heeft er een paar gevonden, die hij wil markeren. Aan de sporen kan hij zien, waar de eieren zijn gedeponeerd. De moederschildpad graaft een gat, legt de eieren erin en graaft het weer dicht.

Schildpadnest afzettenLeeg gegeten schilpad eierenOmdat hij geen touw genoeg heeft, krijgt hij een stukje geel touw van ons. “Het is eigenlijk te mooi”, zegt hij, ” want slechte Grieken, die geen interesse hebben voor schildpadden of Albanezen kunnen dit meenemen”.
Daarna laat hij ons ook zien hoe vossen de eieren ook weten te vinden en deze uitgraven.

Gelukkig blijven er van de 150 eieren per nest altijd wel een paar liggen. Als deze uitkomen lopen de kleintjes zelf naar het water, Op de haven in Gefira (Monemvasia)waarbij er ook weer een aantal sneuvelt. Als laatste vertelt hij dat je in Monemvasia schildpadden kan zien, omdat ze daar de restanten van de inktvissen en ander visafval opvreten, die de vissers na het schoonmaken in zee werpen.

Rond half zeven rijden we terug naar Gefira en parkeren de camper dit keer op de kade.
Alert gemaakt door onze Griekse vriend, spotten we gelijk al onze eerste schildpad. We zijn echter te laat om er een foto van te nemen.
We kletsen nog wat met onze camperburen. Nederlanders zien we niet, maar wel Fransen, Slovenen, Duitsers en Italianen. Erg internationaal dus.
Omdat je hier absoluut niet mag kamperen (dus geen stoeltjes buiten, maar alleen overnachten), wandelen we weer naar het terras om te eten en wat te drinken.

Dinsdag 18 juni

AlWater schildpads we de camper uitstappen zien we dat een paar vissers vis aan het schoonmaken zijn, dus we gaan daar snel heen. En jawel we zien drie schildpadden loeren naar het voedsel. Het valt dan nog niet mee om een foto te nemen, maar we proberen het zo goed mogelijk vast te leggen. Het is prachtig om die grote lobussen te zien zwemmen.
Ook kijken we nog even hoe een visser een inktvis aan het schoonmaken is. Daarna nemen we afscheid van onze Sloveense buren.

Ons plan voor vandaag is om als eerste een dierenarts te zoeken. Onze Luna heeft al een paar dagen last van een oortje. Eerst dachten we dat er een mier of ander beestje had gebeten, omdat ze een gil gaf, terwijl ze in het gras speelde en daarna wegkroop. Maar Bij de dierenartsna een paar uurtjes ging het weer beter en leek het ergste over te zijn.
Afgelopen nacht kreeg ze echter veel last, dus misschien toch een oorontsteking,
Als ik een Griek zie lopen met een hondje, vraag ik naar een dierenarts. We krijgen een plaatsnaam op, maar het adres weet hij niet. We moeten er 30 km. voor rijden, want er zijn niet zoveel dierendokters in Griekenland. Dus op naar Malaoi en dan daar maar weer verder vragen. In Malaoi rijden we naar het centrum, waar we een ziekenhuis, een ziekenauto, een apotheek en nog wat medische gebouwen zien. We parkeren de camper vlakbij en vragen aan een taxichauffeur naar een dierenarts. En gelukkig bevindt die zich ook in deze medische hoek. Het is toch nog even zoeken. Na nog een keer vragen, worden we verwezen naar een klein huisje, waar we dan ergens naar beneden moeten. We volgen de instructies op, bellen aan en hopen dat we goed zitten, want uit niks blijkt dat hier een dierenarts zit.
WeGrasaar die in Luna z'n oor zat zitten goed en een super vriendelijke jonge kerel zegt ons binnen te komen. Hij bekijkt Luna helemaal en vraagt van alles. Waarom dit allemaal nodig is weten we niet, maar alles wordt keurig genoteerd. Hij wil graag de pijnstillers zien, die we Luna gaven en jawel hij kent Remidal wel. Dan kijkt hij in het oor van Luna…… haalt er een soort van tangetje bij en dwars door de kijker heen pakt hij iets uit het oor.
Het is een grasaar……. Vol verbazing kijken we naar de plaaggeest van ons hondje.
De dokter vertelt dat dit veel voorkomt in deze tijd en dat hij elke dag wel een paar dergelijke patiënten heeft. Hij doet de grasaar in een potje, geeft deze mee en zegt : “Luna heeft nu geen Remidal meer nodig”. We moeten voor dit alles twintig euro betalen, dat valt dus reuze mee.

MSmalle weggetjes in de bergdorpenet een opgeluchte Luna en nog meer opgeluchte baasjes rijden we verder door de bergen naar Leonidi. Het is een schitterende route met wederom adembenemende uitzichten op de bergen en een diepe kloof daartussen. De weg is overwegend vrij goed maar wordt het laatste stuk steeds smaller. Gelukkig is er op dit tijdstip weinig verkeer, alleen af en toe een paar geiten.

Geiten op de wegHet dorpje Kosmos doorrijden is toch wel redelijk eng. De weg is daar erg smal en gaat behoorlijk steil omhoog met de nodige bochten, waarbij je ook nog een keer om een kerkje moet draaien waardoor je eventuele tegenliggers niet kan zien aankomen. Het is dus doorrijden en hopen dat je niemand tegenkomt, terwijl de adrenaline door je lichaam giert. Als we hier heelhuids doorgekomen zijn, zitten we op 1130 meter hoogte. Dus stoppen we weer voor een wandeling met de honden vanwege de koelere lucht in de bergen.

DaTyrosarna gaan we via Leonidi naar Plaka, waar een camperplaats is. Er staat echter helemaal niemand. Het is vandaag behoorlijk warm en je staat daar in de volle zon en ook niet aan het water. We blijven hier dan ook niet staan en rijden verder. Uiteindelijk komen we terecht bij een strandje achter een haventje in Tyros en zetten de camper aan het eind van de pier aan het water.
Er staat hier een klein theater, waar een groep kinderen een dansje gaat oefenen op muziek. Rond half acht komen de ouders kijken naar hun kroost. Wij genieten mee van dit leuke spektakel.
Later op de avond parkeren we de camper naast de haven waar het beter verlicht is.

Woensdag 19 juni

Het Koffiestopis vandaag weer behoorlijk warm en ook voor de komenden dagen geven ze hoge temperaturen af. Wij zijn deze keer wat later in het jaar op vakantie en dat gaan we nu dus merken. We gaan daarom een stukje Peloponessos overslaan en een plekje zoeken met veel schaduw. Onderweg drinken we koffie op een strandje onder de palmbomen.

Daarna rijden we op het gemak, maar met een gierende airco naar het strand in Karathona, vlak bij Nafplio. Hiervoor moeten we door Nafplio rijden, waar het alweer markt is, net als de vorige keer. Dus weer een heerlijke chaos op de weg.

Als Strand Karathonaeen Griek wat nodig heeft, parkeren ze rustig driedubbel of zetten de auto even neer om wat te halen. Er wordt niet getoeterd of gescholden, maar iedereen wacht rustig af totdat de betreffende bestuurder terug is. We doen maar gewoon mee en passen ons aan. Hiermee kom je het verst en het gaat ook altijd goed.
Als we bij het strand in Karathona aankomen, parkeren we de camper onder een paar hoge bomen naast de andere campers.
En alweer staan we naast Slovenen, waarmee we wat ervaringen uitwisselen. Verder staan er een Italiaan en heel veel Fransen. Nederlanders zien we ook hier niet. De rest van de dag vertoeven we om beurten in het water en in de schaduw. ’s Avonds maken we alle resten uit de koelkast op, omdat die het moeilijk krijgt om alles te blijven koelen.

Donderdag 20 juni

VaWater innemen bij een kerkjendaag is wederom een dag van luieren en zwemmen en nog eens luieren en zwemmen. Vanavond willen we naar Epidavros rijden. Dit vinden we een supergezellige plaats, waar we perse naar toe willen. We gaan pas vanavond omdat het daar waarschijnlijk warmer is.
’s Middags lopen we even naar een visser die een stukje verderop staat en allemaal haakjes aan een vislijn aan het maken is. Hier is hij al uren mee bezig. Wat een geduld heeft die man.

Rond half zeven gaan we kijken of we nog ergens kunnen laden en lossen. Het toilet legen is nog wel mogelijk, maar water innemen helaas niet meer. Geen nood, want onderweg is er meestal wel ergens een tappunt te vinden. En jawel hoor, zodra we weer op weg zijn zien we bij een kerkje een kraan. Onze tank wordt dit keer dus gevuld met hemels vocht.Palea Epidavros

Als we wat hoger in de bergen zitten, maken we ook dit keer een wandeling met de honden. In de hitte zijn ze niet vooruit te branden, maar hier rennen ze heerlijk voor ons uit. Rond negen uur komen we aan in Epidavros. We parkeren de camper vlakbij het dorp naast een Griekse camper en gaan uit eten.

Later op de avond zetten we de camper op het schiereiland bij een bankje met een prachtig uitzicht op het dorp. Hier is het koeler en we vangen er meer wind.

Vrijdag 21 juni

 WKleine theater bij Palea Epidavrose fietsen om brood en kijken ook nog even bij het oude theater. Naast het theater zijn ze bezig met nieuwe opgravingen.
Als we aankomen zien we gelijk dat het huisje ernaast leeg is en het paard (wij noemden het Witje, omdat het op het paard van Pipi Langkous leek) is ook weg. De werklui zeggen dat het paard is overleden. Over de bewoner zeggen ze niks, maar we zien wel dat het hele huis is leeggehaald.

WAan het strandje bij Palea Epidavrose verplaatsen de camper nog een keer naar een plek met meer schaduw. We staan ook vlak bij een douche dus hier houden we het wel even vol. We blijven twee dagen staan.
Onze Franse buren uit Monemvasia komen nog langs. We zagen hen ook al in Karathona. Ze blijven een half uur en zien het dan niet meer zitten. Ze gaan terug naar Karathona.
We kletsen nog wat met een Afrikaan die in zijn auto slaapt en horloges verkoopt. Wat bezielt zo iemand? Hij vertelt dat er in Afrika geen werk is en dat hij op deze manier voor zijn zoontje en vrouw kan zorgen.

Zaterdag 22 juni

HMeteora kloosteret is vandaag weer warmer dan gisteren. In de ochtenduren valt het nog wel mee, dus blijven we zitten tot na de lunch. Daarna gaan we richting het noorden. We willen over twee weken weer thuis zijn en besluiten op het gemak terug te gaan over land.

Met deze hitte ben je niet meer actief en onze honden worden ook te sloom. Voor ons dus te warm. We rijden lekker met de airco aan de bergen in, waar het een paar graden koeler is. De sinaasappels maken plaats voor de meloenen, die hier overal langs de weg worden verkocht.
We rijden de autoweg op en komen vlak voor Lamia langs tolpoortjes waar niemand in zit. Je betaalt dus ook niks en dat is dus weer echt op zijn Grieks. We overnachten in de bergen en slapen als roosjes omdat het hier meer afkoelt.
DeOvernachting bij pension Arsenis volgende dag gaan we op het gemakje verder. In de loop van de dag verdwijnt de zon, maar het is flink benauwd. Bij de Meteora kloosters rijden we naar boven en wandelen wat rond. Het is te warm om ze te bezoeken.
De eigenaar van het Arsenis pension komt langs op een brommer en zegt dat we gratis bij hem mogen staan. We hebben hier al eens eerder overnacht en besluiten daar nu ook heen te gaan. Later vraagt hij of we straks bij hem willen eten. Er mogen echter geen honden mee. Dit is de eerste keer in Griekenland dat wij dat meemaken. Wij laten ze echter niet in een bloedhete camper achter.
Omdat het te warm is om te koken vragen we of we iets kunnen bestellen om mee te nemen naar de camper. Als antwoord krijgen we te horen dat het echt niet nodig is om hier te eten en dat we hier echt gratis mogen staan. Ik vermeld dat hier omdat er wel eens discussies zijn of je hier nu wel of niet gratis mag staan. We hebben hier ook gratis wifi. Stroom of water hebben we echter niet gezien.
We hebben eten besteld en het bij de camper opgegeten.

Deprano BeachMaandag 24 juni

Het wordt vandaag weer een warme dag. Gisteren ging de thermometer naar 37 graden en vandaag lijkt het weer die kant op te gaan. Ook voor Albanië geven ze hoge temperaturen af. Daarom besluiten we om toch maar met de boot naar Italië te varen.

We rijden over de snelweg naar Igoumenitsa en betalen hiervoor 2 x € 6,- In Igoumenitsa boeken we de boot naar Ancona voor de volgende dag. We varen met Anek-lines. We konden ook met Minoan naar Venetië varen, maar dat was 200 euro duurder.

ODeprano Beachnderweg willen we nog boodschappen doen, maar bijna alle winkels zijn dicht. In een kleine supermarkt lukt het ons om brood en wat fruit te kopen. Ik vraag of het vandaag een speciale dag is en krijg te horen dat het Pinksteren is in Griekenland.
We rijden naar Deprano Beach, de plaats waar vier weken geleden ons avontuur in Griekenland is begonnen. Ook hier is te merken dat de Grieken vrij hebben. Het is er ontzettend druk. Omdat er net een paar Grieken weg rijden, vinden we gelukkig nog een plekje in de schaduw.

Het is hier heerlijk met een frisse zeewind. ’s Middags fietsen we de vier km lange dam over en overal zit het vol met mensen. De terrassen van de diverse strandtenten zitten ook helemaal vol.
Aan het eind van de dam liggen een paar moerasachtige watertjes. Daar is het wel rustig.Moerassen bij Deprano Beach

’s Avonds gaan we voor de laatste keer in Griekenland uit eten. Het valt wel op dat de service vier weken geleden net iets beter was en de porties groter. Maar ja toen was het een stuk rustiger hier.
En zo genieten we deze voorlaatste dag nog van de Griekse zon en kijken we naar de ferryboten die langskomen. Morgen varen we zelf.

 

Dinsdag 25 juni

VDemonstratie bij de havenandaag is het een stuk minder druk.
We genieten nog van deze dag. Tijdens een wandeling langs het strand met de honden zien we Tol, die vandaag is aangekomen. Hij en zijn vrouw vertellen over een hondje dat in een plastic zak in Ammoudia is neergelegd. Ze vonden dit zo zielig en vragen of wij het niet willen hebben. Nou nee, we hebben twee honden en gaan ook niet naar Ammoudia, maar naar de boot.

Om half vijf gaan we opruimen, daarna nog even laden en lossen, langs de Lidl en natuurlijk de tank nog vullen, want de diesel is in Italië duurder. Onderweg komen we nog wat demonstranten tegen.

Gevonden zwerfhondjeOp de bootRond zes uur arriveren we bij de haven. We checken in, geven de honden eten en laten ze uit. Daarna rijden we naar de opstelplaats voor de boot. We worden achter een Nederlandse groene camper gezet, waar een hond uitspringt, die kennis maakt met onze honden. De baasjes van die hond vertellen dat er in hun camper een puppy ligt. En wat blijkt … het is het zielige hondje uit Ammoudia, gevonden in een dichtgebonden plastic zak met een luchtgaatje in. Hoe kunnen mensen zoiets doen……….

De boot komt iets te laat aan en het is pas tegen negenen dat we gaan varen. De boot is ook totaal niet vol. We hebben al van meer mensen gehoord dat de boten erg leeg zijn. Wat een verschil met onze eerste reis naar Griekenland (in 2006), toen de ferry’s tot de nok gevuld waren. De honden hebben deze keer wel alle ruimte om te spelen.

Woensdag 26 juni

We Hondenhokken aan boordgaan even boven aan dek kijken. We ontmoeten een Duits stel, die met hun hond in een tent aan dek hebben geslapen. Zij hebben geen camper, maar vinden het niks om hun hond in een van de hokken achter te laten. Deze hokken staan achter op het dek waar de campers staan. Samen gaan we er even kijken. Sommige honden worden zo vervoerd. Wij vinden het maar niks. Het trilt daar enorm, het is er rumoerig en de honden zitten alleen. Luan maakt kennis met het zwerfhondje

Het Duitse stel gaat ook even mee naar de Griekse pup kijken. Dit omdat hun eigen hond van Kreta komt. Ook wij als hondenliefhebbers kijken nog even. De pup is misschien vijf weken oud. Afscheid van GriekenlandOnze Luna vindt het ook allemaal reuze interessant. En zo beleven we van alles en gaat de tijd snel voorbij.

Tegen twaalven zien we de Italiaanse kust. Zodra de boot aanligt begint het geharrewar en geschreeuw van het personeel om de campers het dek af te sturen.

Italië

OCamperplaats Fanom 12.30 uur rijden we Italië in. Het is hier 22 graden. Een stukje koeler dus dan in Griekenland.
Na een paar kilometer stoppen we bij een groene grasstrook en doet Trisha eindelijk haar behoefte.
Zij vindt dat maar helemaal niks op de boot.

We gaan als eerste naar de Lidl in Senigallia. Als we daarheen rijden, komen we langs de camperplaats in Senigallia en zien dat die helemaal vol is.
Na onze inkopen rijden we dus verder en gaan op zoek naar een ander plekje.

ErFles wijn van de Italiaanse buurman zijn nogal wat camperplaatsen vlak bij zee. Deze zijn vaak duur en erg vol. De campers staan allemaal dicht op elkaar, zeker in deze tijd. De Italianen hebben al vakantie en trekken er massaal op uit.

Het is vandaag bewolkt en strand hebben we al genoeg gezien, dus zoiets zoeken we niet. We vinden een gratis plaats in Fano. Hier staan nog een paar Nederlanders. Het is een leuk plekje. Je kan van hieruit naar het strand lopen en ook naar het dorp.

’s Avonds wordt er op onze camper geklopt en komt een Italiaan een fles wijn uit de streek brengen. Hij wil dat we die aannemen. We drinken hem dezelfde avond op.

 

Donderdag 27 juni

Overnachting CesenaticoWe gaan weer verder en maken tussendoor nog een wandeling naar het strand. In de buurt waar we wandelen staan heel veel kampgebouwen, waar hele groepen kinderen bivakkeren.

We rijden weer verder en komen terecht in Cesenatico. Vlak bij het strand op een grasveld staat een aantal campers. We hebben vandaag al meer gezien dat de Italianen op bepaalde plaatsen bij elkaar gaan staan. Het lijkt dan een camperplaats, maar is het niet. Veel kans dat hier door de week in het voorseizoen niemand staat. Wij gaan er bij staan en wandelen naar het strand en de boulevard. Ook dit is weer een gezellig plaatsje.

Camperplaats CesenaticoVrijdag 28 juni

De volgende dag is het bewolkt. We rijden naar de officiële camperplaats anderhalve kilometer verder waar een losplek is (N 44.19874 E 12.39150). Ook hier staan veel Italianen. We parkeren de camper en na een poosje komen er Nederlanders naast ons staan.
Markt in CesenaticoWe kletsen even wat en gaan daarna de plaats Cesenatico aan deze kant bekijken. We wandelen langs een stel vissershuisjes en komen bij een haven, waar verschillende boten liggen.
Het is nog steeds bewolkt en af en toe valt er een bui, dus werk ik de blog bij. Daarna besluiten we om terug te gaan naar de vorige plek, waar een gezelligere boulevard is en waar we met onze antenne op wifi kunnen (N 44.21013 E 12.39147). ’s Avonds is het markt op de boulevard.

 

Vissershuisjes     Cesenatico     Een strandclub voor Luna 

KoffiestopZaterdag 29 juni

De zon laat zich vandaag weer van haar beste kant zien en staat te stralen aan de hemel. We gaan weer een stukje verder en komen weer langs een camperplaats aan het strand. Hier staan een paar honderd campers bijna tegen elkaar aan. We kijken even uit het raam en rijden snel verder.

Een stukje verder parkeren we onze camper aan een watertje waar het heerlijk rustig is. Hier blijven we een tijdje staan.
Na een paar uur trekken we verder omdat we gek worden van de vliegen. Voor we wegrijden moeten we eerst met de vliegeUitgezet parcours in Trevisonmepper aan de slag, omdat velen ook onze camper gevonden hebben.
We kijken nog op een camping waar meerdere honden op mogen, maar daar is maar één plekje vrij en ook daar staat iedereen boven op elkaar. Wegwezen dus.

We komen uiteindelijk terecht in Treviso, de gratis camperplek waar we al eerder hebben gestaan. Ook deze is al aardig vol, maar er is nog plek, want de meeste Italianen hebben hun campers op de parkeerplaats naast de camperplaats geparkeerd. Na het eten wandelen we naar het centrum. Hier zijn ze bezig een parcours uit te zetten, waarschijnlijk voor motorcrossers.

Zondag 30 juni

Luna maakt kennis met een vriendjeMeer van BolzanoVandaag rijden we naar het meer van Levico. De bergen blijven ons fascineren en we vinden het altijd leuk om er een paar dagen te blijven. We gaan naar camping Lago di Levico, waar we al een paar keer zijn geweest.
We fietsen naar het meer van Bolzano en genieten van het uitzicht op de bergen. Luna vindt een vriendje op de camping en is ook duidelijk blij met de lagere temperaturen. We blijven hier tot dinsdag.

Dinsdag 2 juli

WStuwmeer bij de Reschenpasse gaan vandaag op weg naar huis. Vlak voor de Oostenrijkse grens begint het te regenen. We rijden via de Reschenpass en de Fernpass. Ergens halverwege deze prachtige route door de bergen van Tirol overnachten we op een mooie parkeerplaats. We hebben een prachtig zicht op de bergen, die bedekt zijn met een laagje sneeuw, die pas nog gevallen is. Op de parkeerplaats is van alles te zien. Er is een speeltuin voor de kinderen, er lopen dieren rond en ook binnen is het heel sfeervol ingericht.

Woensdag 3 juli

H et is vandaag droog, dus kijken we nog eens rond op deze bijzondere plek. We zien dat er nog een paar campers zijn blijven staan hier. Hierna rijden we verder en stoppen net na de Duitse grens in Füssen. We willen hier eigenlijk een dagje blijven, maar het begint nu echt te stortregenen. Ja en wat moet je hier dan doen. Dit hebben we al eerder gehad in Füssen. We kijken wel in een paar winkels en gaan daarna verder.
We overnachten in Holzmaden, waar we op de heenweg ook hebben gestaan.

Donderdag 4 juli
Het is nog steeds regenachtig en daarom rijden we vanaf hier naar huis. In Luxemburg maken we weer een stop en tanken we. Gelukkig wordt het in de loop van de dag weer wat droger en in België eten we een bakje Belgse frieten.
Diezelfde avond slapen we weer in ons eigen bed thuis.

Naar alle foto’s van Griekenland / Terugreis

Comments are closed.