Griekenland 2013 (Heenreis over land)

 

We zijn intussen vier keer naar Griekenland geweest. Drie keer namen we zowel voor de heen- als terugreis de ferry vanaf Italië. In 2011 zijn we via Roemenië en Bulgarije naar het Griekse vasteland gereden.

Dit jaar gaan we eveneens over land en wel via Albanië. We hebben hierover erg positieve verhalen gelezen en tijdens het Griekenland met de camper-weekend persoonlijke verhalen gehoord.

Onze route gaat via Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Montenegro en Albanië. Bij aanvang van onze reis wisten we nog niet of we over land of over zee terug zouden gaan. Uiteindelijk hebben we weer gekozen om met de ferry naar Italië te varen.

Route over land naar Griekenland

België en Luxemburg

Overnachting ReduOp zondag 19 mei rijden we om 16.00 uur weg van huis. Onze eerste nacht brengen we door in de gemeente Libin (bij het boekendorp Redu) in België. Er is hier een papierfabriek en er zijn diverse bibliotheken en boekenwinkels. Op maandag (2e Pinksterdag) gaan we verder richting Luxemburg. We gaan nog niet zo ver, omdat er nog een mogelijkheid bestaat dat we terug moeten.

Tijdens deze rit krijgen we een sms met het droevige bericht dat een goede kennis van ons plotseling is overleden. Op internet staan diverse berichten die we graag willen zien en zelf willen we ook een bericht sturen. Omdat we in het camperboek hebben gelezen dat er op de camperplaats in Redange wifi is, rijden we daarheen. Helaas is er geen wifi. Er is wel een losplaats, waar we gebruik van maken. We lunchen hier nog en daarna rijden we verder naar Duitsland. Helaas lukt het ons vandaag niet om ergens verbinding te krijgen.

Duitsland

Urwelt-museum HolzmadenWe overnachten op de camperplaats in Saarlouis. Elke morgen rond 9.45 uur komt hier de bakker langs.
We ontbijten en drinken koffie, waarna we op het gemakje verder gaan. Laat in de middag lukt het ons eindelijk om een wifi-verbinding te krijgen.
We komen langs Karlsruhe en gaan even kijken bij de camperplaats aan de haven. Altijd makkelijk om te weten hoe en waar camperplaatsen zijn. Daarna rijden we nog een paar uur verder en komen uiteindelijk aan bij een camperplaats in Holzmaden bij het Urwelt-museum. Kinderen zijn hier bezig met een hamer fossielen uit de stenen te tikken. Na een paar uur lopen ze trots met hun aanwinst naar de camper.
Naast de camperplaats staan een paar grote dinosaurussen.

woensdag 22 mei – Oostenrijk

Overnachting aan de Ossiacher SeeVandaag gaan we eindelijk eens wat meer kilometers maken. Gelukkig wat meer richting het zuiden, want het weer is hier niet zo geweldig. Om 9 uur rijden we weg en via Stuttgart, München en Salzburg arriveren we eind van de middag bij Villach.

Voordat we Oostenrijk inrijden kopen we op een parkeerplaats een vignet voor € 8.30. Met een km. stand van 1.061 gaan we de grens over. Om door de tunnels richting Karintië te mogen betaal je weer een tol van 10 euro.
Aan de autoweg in Oostenrijk is de diesel € 1.54. Ga je er even af dan betaal je € 1.33. Een enorm verschil.

Blinkende ballenIn Oostenrijk mag je op de meeste plaatsen overnachten, dus daar maken we gebruik van. We vinden een leuk plekje in St. Urban aan de Ossiacher See. We maken een wandeling langs het meer. Wat is het hier enorm stil en rustig en toch ziet het er erg toeristisch uit allemaal. Zal wel aan het weer of aan de crisis liggen. Wellicht aan beiden. Aan de rand van het meer en in het plaatsje Urban liggen overal blinkende ballen.

 

donderdag 23 mei – van Oostenrijk naar Slovenië

Wachten voor de Karawanken tunnelTegen 8 uur vertrekken we op weg naar Slovenië. We rijden de autoweg op en kopen ook hier op de laatste parkeerplaats een vignet ( € 15,—). Dit vignet is ook nog te koop bij de tolpoortjes van de Karawanken-tunnel. Via deze tunnel van 8 km. lang rijd je Slovenië binnen. De tol voor de tunnel is € 6.50. Onze teller staat op 1324 km.
Als we bij de tunnel komen, is er een wachttijd van 30 minuten. Omdat ze aan het werk zijn in de tunnel is er maar één rijstrook begaanbaar. Om beurten wordt deze bereden. De wachttijd klopt aardig en na een half uur gaan we via Ljubljana, Karlovac en Zadar richting Split.

 

Wachten voor de Karawanken tunnelDe wegen zijn erg goed overal. Een deel van onze route gaat over een tweebaansweg. Het schiet iets minder op maar je ziet wel meer van het land. Hier gaan we ook de grens over naar Kroatië. Onze paspoorten worden gecontroleerd en door de scanner gehaald. En we krijgen na lange tijd weer eens een stempel. Het is nergens druk op de weg en dus ook niet bij de douanecontrole. In mum van tijd zijn we weer en-route.
Onze km stand bij de grens is 1474 en voor de liefhebbers: de diesel in Slovenië is € 1.34.

Kroatië

Camping Camp MarinaHet weer is hier ook niet optimaal. Het is droog en af en toe is er zon, maar de temperaturen zijn veel te laag. Zodra we bij de kust komen, begint het te waaien. de weg is op sommige plaatsen vrij smal en we zitten erg hoog. De hevige rukwinden trekken de camper af en toe bijna van de weg. Er mag ook niet hard worden gereden en het is best eng. Omdat het geen strandweer is en het bij het water enorm waait, kiezen we voor camping Camp Marina in Lozovac, die een paar kilometer van de kust verwijderd ligt. Het is een ACSI camping voor 12 euro. We worden vriendelijk ontvangen, er is gratis wifi, de douches zijn heerlijk warm en niet onbelangrijk….. ze zijn reuze hondvriendelijk. Geen bijbetaling voor honden en inclusief toeristenbelasting. Honden mogen zelfs mee op excursie in het busje. Niet dat we dat doen, wij zijn op doorreis.

vrijdag 24 mei

OAutosnelweg Kroatiëm 10.30 uur vertrekken we weer. Het is droog met af en toe zon en 18 graden. Te laag dus voor de tijd van het jaar. We rijden eerst een stukje langs de kust. We passeren heel veel kramen, waar ze fruit verkopen, vooral sinaasappels.
Omdat deze weg niet opschiet besluiten we al snel naar de snelweg te rijden. Op de autoweg komen we regelmatig ecodukten tegen voor de oversteek van wolven en beren.
De tol van de snelweg is 90 kn. ( 12 euro ).
Het laatste deel moeten we gedwongen weer over een tweebaansweg rijden. Ze zijn nog steeds aan de snelweg bezig, die elk jaar een stukje langer wordt.

Met een km stand van 2008 arriveren we bij de grens van Bosnië-Herzegovina. Kraampjes met fruit langs de wegHier moet je een stukje doorheen om verderop weer verder door Kroatië te kunnen rijden. We konden hier zonder problemen doorrijden, zonder paspoorten te laten zien. Met een km stand van 2028 rijden we Kroatië weer in. Weer is er geen paspoortcontrole.

We naderen Dubrovnic, een enorm grote stad, waar een paar grote cruiseschepen liggen.
Na het lezen van het verslag van Frans besluiten we eveneens naar camping Kate te rijden. Deze ligt 5 km. voorbij Dubrovnic en van hieruit kun je per boot de stad bezoeken.
Een zeer vriendelijke beheerder vertelt dat de camping vol staat omdat er een groep Fransen is.
Grens van Bosnië-HerzegovinaHeel misschien heeft hij morgenochtend een paar plaatsen maar zeker is dit niet.
We gaan dan maar naar camping Solitudo in Dubrovnic, omdat die camping cheques accepteren waar we er nog een paar van hebben. De camping valt tegen. ’s Nachts is er lawaai van jongeren.

zaterdag 25 mei

Vanaf de camping kun je met de bus naar de oude stad, maar wij willen hier niet blijven. We betalen met camping cheque + € 1.68 toeristenbelasting.
DubrovnicWe zitten te twijfelen of we nog langs camping Kate gaan of zullen doorrijden. We gaan eerst even langs de Lidl. Als we de winkel uitlopen, worden we in het engels aangesproken: “Hallo, hoe gaat het? Hebben jullie nog een camping gevonden”. Het is de beheerder van camping Kate. Helaas heeft hij nog geen plaats, maar hij hoopt ons een volgende keer te begroeten. Zullen we ook zeker doen.
Over een goede 2-baansweg rijden we naar Montenegro en houden het bezoek aan Dubrovnic maar voor een andere keer.
Waar Frans vorig jaar nog steenslag had, rijden wij nu over een spiksplinter nieuwe asfaltweg.

 Grens MontenegroMontenegro

Als we de grens bereiken om Kroatië uit te rijden staat onze teller op 2163 km.
Zodra we aan de grens staan, wanen we ons in vroeger tijden, toen je nog bij elke grens moest stoppen. Overal lopen douanes en grenspolities rond en staan er camera’s. Het duurt een half uur eer we onze paspoorten en autopapieren kunnen overhandigen. We krijgen er weer een paar stempels bij. We rijden nu een kilometer in niemandsland alvorens we bij de grens van Montenegro komen. Mooie uitzichtenNa het overhandigen van de paspoorten wordt om de groene kaart gevraagd. Na nog een paar stempels, rijden we Montenegro in.

We zien op deze hele route nog heel wat campers rijden. Ook zien we regelmatig een schaapskudde voorbij komen. De weg is redelijk, maar af en toe zijn er stukjes met gaten in het asfalt. Maar we zijn intussen wel wat gewend.
We genieten van de mooie vergezichten op de Adriatische zee. We stoppen langs de waterkant van het Meer van Kotor, alvorens we het pondje nemen dat ons voor 9 euro naar de overkant van het meer brengt.

Mooie uitzichten         Oversteek Meer van Kotor     Oversteek Meer van Kotor

Sveti Stefan (Budva) Deze reis is het voor ons een beetje wennen aan nieuwe landen. De sfeer opsnuiven, maar ook veel uitvogelen en overnachtingsplaatsen zoeken. We lezen in een verslag dat het de moeite waard is om het meer van Kotor rond te rijden. Dit gaan we zeker doen als we hier nog eens komen. En zo blijft er altijd weer iets over voor een volgende keer.
Na het pondje is de omgeving iets minder spectaculair, maar zodra we de bergen ingaan is er weer van alles te zien. Ook veel grote reclameborden, die allemaal opdoemen zodra we de stad Budva, ook wel klein Dubrovnic genoemd, naderen.
Als we verder rijden worden we ingehaald door een meisje in een auto, die seint dat we moeten stoppen. Zelf rijdt ze naar de kant en stopt ook. Wij rijden door maar even later komt ze weer voorbij rijden. Ze wijst naar het voorwiel, rijdt daarna een parkeerterrein
op en wil weer dat we stoppen. Opnames maken van Sveti Stefan (Budva) We zijn best benieuwd of er echt wat aan de hand is, maar waarom zou iemand tot twee keer toe voorbij ons rijden en ook zelf stoppen. Wat wil ze van ons. Voor de zekerheid neem ik een foto van haar nummerbord. Daarna slaat ze af, gevolgd door nog twee auto’s. Op het eerstvolgende parkeerterrein, waar meer mensen staan, stoppen we. En dan zien we dat er een siervelg van het wiel los zit.
Jammer dat we in deze tijd constant op onze hoede moeten zijn en daardoor de hulpvaardige mensen soms ten onrechte benadelen. Bedankt jongedame, al zal je dit wel nooit lezen. Desondanks blijven we voorzichtig en zullen we nooit zomaar stoppen.
We hebben wel een mooi uitzicht vanaf deze parkeerplaats op Sveti Stefan (Budva).

BMinicamping Utjehaij de splitsing richting Bar, rijden we even verkeerd. We moesten op de splitsing rechtsaf, maar gingen naar links de bergen in. Na omgedraaid te zijn zien we nog twee chauffeurs zoeken naar de goede weg. Vanaf deze kant staat er wel duidelijk een bord naar de plaats Bar.

Vanaf Bar gaan we richting Ulcinj en rijden naar de kust. We zien een paar borden van campings. Naast deze borden staan twee jongens te wenken en te wijzen. We zien dit een beetje laat en stoppen na een paar honderd meter. Het loopt tenslotte al tegen vijven. Zodra we stil staan komt een van de jongens met een scooter achter ons aan. Of we naar de camping willen. We onderhandelen even over de prijs en voor 10 euro
mogen we komen, inclusief internet en honden maar zonder stroom. Zonsopkomst over de Adriatische zeeEn we moeten een beetje voorzichtig zijn met de MaMa, want die is bang van honden. En zo rijden we achter de scooter aan richting zee en arriveren op minicamping Utjeha.

Naast deze camping ligt nog een mini-camping. Deze is iets luxer en mooier. We gaan daar later nog een keer kijken en krijgen een hele rondleiding. Maar waar wij zitten is het ook niet verkeerd. Het sanitair is schoon en het water is warm. Op de camping woont een hele familie, waar MaMa een belangrijke plaats inneemt. We dachten dat er wifi was, maar als we ’s avonds naar het internet vragen, krijgen we een stick. Deze wordt na een aantal uren opgehaald omdat de buurman uit Polen ook even wil internetten.

zWilde zeeondag 26 mei

Het waait vanmorgen behoorlijk. We maken een wandeling en zien dat het water enorm wild is.

Hierna gaan weer verder op weg. De route is goed te rijden, ook al kent onze Tommie hier geen kaarten. In Ulcinj gaan we naar een winkeltje om brood en nog een paar kleine dingen. Ze hebben heerlijk vers brood op zondag en…. wat is alles goedkoop! De mensen hier zijn allemaal erg vriendelijk. Er wordt ook vaak naar ons gezwaaid.

WWilde zeee rijden weer verder. De weg wordt na een tijdje wel wat minder. Op veel plaatsen zijn ze aan de weg aan het werk en moeten we stukjes over slecht wegdek rijden of even naast de weg over los grind. Tussendoor zijn gelukkig ook hele lange stukken goede weg. Via Krute en Vladimir rijden we naar de grens van Albanië. Terwijl we in een korte rij staan worden de paspoorten en autopapieren opgehaald en meegenomen. Zodra we bij het loket komen, krijgen we alles weer terug. Dit neemt niet meer dan vijf minuten in beslag. Onze km. teller staat op 2321 km.

Albanië

(Vervolg zondag 26 mei)

We Rijdende winkelrijden weer een ander land binnen en het valt gelijk op hoe rommelig het hier is. Ook zien we hier de eerste straathonden en ligt er op verschillende plaatsen veel troep.

Onderweg zien we diverse mensen op scootertjes rijden met grote plastic tassen, gevuld met broden en/of andere etenswaren, die ze verkopen aan de plaatselijke bevolking. Wij noemen ze maar SRV-scooters.

We gaan naar camping Albania van de Nederlandse familie Wesselingh. Zij komen al twintig jaar in Albanië, waar ze goederen gingen brengen en mensen gingen helpen. Tien jaar geleden zijn ze begonnen met de camping en pension en er met hun drie kinderen gaan wonen. Er is een foundation opgericht en nog steeds biedt deze familie hulp aan de minderen in Albanië. Als je er naar vraagt vertellen ze hier enthousiast over. Foto-tentoonstellingIn de gang hangt een prachtige foto-tentoonstelling.

De hele familie is erg vriendelijk en van horen zeggen (we waren een dag te laat) kunnen ze prachtig zingen en musiceren. De avond voor wij kwamen hadden ze gespeeld. Dit jaar, nog voor de zomer is ook een groter zwembad klaar. Verder is er supersnelle wifi en is alles modern en superschoon. Lekker etenKortom een plek die we iedereen kunnen aanbevelen. Wij betalen 10 euro ( zonder stroom ).
De camping bestaat uit een groot grasveld, maar omdat het zo veel geregend heeft is het daar erg drassig. We mogen daarom op het verharde pad staan. Het komende jaar komt er een speciaal verhard gedeelte bij voor campers.
’s Middags maken we een wandeling in de omgeving. ’s Avonds gaan we eten in het restaurant. Er zijn nog twee Nederlandse stellen en het is erg gezellig. Het eten is er heerlijk en inclusief wijn en toetje betalen we iets meer dan 20 euro.

 

     Bouwvallige huisjes    Ezel in de tuin

maandag 27 mei

ZodrMet de brommer op de snelwega we de nette camping afrijden, komen we weer in het rommelige Albanië met grote contrasten. We zien zowel krotjes als grote dure huizen. We komen een jongen tegen die zijn koeien aan het uitlaten is.

Vanaf de camping moeten we niet het dorp inrijden, maar linksaf, omdat je anders op een heel slechte weg komt. We rijden eerst op een prima weg, maar daarna wordt het minder en het is overal erg stoffig. Het asfalt is op veel plaatsen van de weg geschraapt, dus hobbelen we vrolijk verder met een gangetje van 40 km/uur.

NaPaard en wagen zo’n 20 km zijn ze aan het asfalteren en wordt net voor de rivier Lac, de weg beter. Na een tijdje krijgen we zelfs een vierbaansweg. Deze rijdt goed, alleen verandert het asfalt weleens van structuur en op sommige stukken missen we ook de strepen op de weg. Na een tijdje wordt het weer tweebaans en krijgen we weer even slechte weg om daarna weer over te gaan op een vierbaansweg. Wel een met lappen, maar het rijdt goed.
Langs de wegen staan gigantisch veel benzinepompen en autowasplaatsen. Ook wordt er van alles verkocht langs de kant van de weg, van eieren tot 2e hands banden en oude stofzuigers. En we zien hier erg veel ezeltjes.

We Verbouwen en een werkezeltwijfelen of we naar Ioanina rijden of naar Igoumenitsa. De eerste optie zou makkelijker te rijden zijn, maar we kiezen toch voor de laatste, omdat we de kust van Albanië graag willen zien.
Na Fier wordt de weg slechter en rijden we weer over asfalt met gaten. Maar daarna krijgen we weer een stuk autoweg tot en met Vlorë. Het valt gelijk op dat de mensen in deze kustplaats heel wat moderner gekleed zijn dan op het platteland.
We rijden verder langs de kust en zijn blij de zee te zien.

Het is echter geen zwemweer, maar tussen Vlorë en Radhimë stoppen we wel voor een bakje koffie en een wandeling langs het strand. Er staan hier veel strandtenten, die nog helemaal opgebouwd moeten worden. Is  het hier zo laat seizoen of ligt het ook aan de crisis? Het enige wat we zien zijn koeien die tussen de strandtenten lopen te grazen. Overnachting Radhimë

Campings hebben we hier niet gezien. Campers trouwens ook nauwelijks. We besluiten hier te blijven en parkeren de camper tussen de lege strandtenten, een paar honderd meter voorbij de koeien. Deze zijn echter nieuwsgierig en komen een kijkje bij ons nemen. Een half uurtje later worden ze opgehaald door drie boeren, die nog even een praatje met ons komen maken. Nou ja ze wagen een poging, want ze spreken alleen maar Albanees. Alle andere mensen die langs komen zijn ook erg vriendelijk.

dinsdag 28 mei

VaBovenop de top een prachtig uitzichtndaag gaan we de bergen in. Het is de route waar we onderweg en ook op het Griekenlandweekend veel over hebben gehoord. De één vindt hem goed te rijden, de ander begint er absoluut niet aan.
Wij gaan hem dus vandaag wel rijden en zo klimmen we na een aantal kilometers vlakke weg, gestaag naar boven de bergen in. Dit geeft weinig problemen. Halverwege de klim nemen we een pauze, omdat de omgeving zo mooi is. Bovenin stoppen we weer om te genieten van het mooie uitzicht.

En dan begint de tocht omlaag met vele haarspeldbochten en afdalingen van meer dan 10%. Maar de weg is breed genoeg en wij genieten van de prachtige vergezichten.
En ook nu stoppen we halverwege om een kijkje te nemen bij de eenpersoonsbunkertjes, En dan weer naar benedenwaar Albanië om bekend staat.

En dan eindelijk zien we de zee weer en net als we denken dat we beneden zijn, gaan we weer naar boven de bergen in. En opnieuw is het draaien en klimmen en naar beneden zoefen. Daarna nog anderhalve km lang een afdaling van veel meer dan de 10% die staat aangegeven op een bord en …….  over een gedeelte waar stukken van de weg zijn weggespoeld. Dit komt omdat het de laatste tijd enorm hard heeft geregend. En toch ondanks dit alles vinden wij de route nog steeds goed te rijden.
Wij zijn vaak gestopt, dat scheelt, want dan word je niet zo draaierig.

InEénmans bunker Himaire kopen we brood en eitjes. Aan de kust van Himaire stoppen we voor de lunch en nemen we een kijkje op de camping aldaar. Het is hier overal heel stil. Het is ook erg bewolkt vandaag, dus geen strandweer. We rijden verder en zien wel waar we uitkomen. De route gaat een stukje langs de kust en daarna weer de bergen in.

In het bergdorp Shen Vasili stoppen we voor een bakje koffie. Hier lopen de koeien en ezels gewoon in het dorp rond.

 

Koeien op het dorpsplein    Pakezel    Varkens langs de kant van de weg

Overstekende koeien

Het is toch een beestenboel hier, want even later lopen er varkens langs de kant van de weg en moeten we stoppen voor overstekende koeien.

We Overnachting aan het meer van Mursirijden verder en naderen uiteindelijk de stad Sarandë. We willen hier even rondkijken, maar kunnen nergens parkeren. We keren maar om en gaan richting Pilakë, waar we middels een prima asfaltweg bij het dorpje Mursi komen. Dit plaatsje ligt aan een klein meertje, waar we even stoppen op de parkeerplaats van een bar. De bar is gesloten en we kijken even rond. Twee jongens die een geitenkudde hoeden, komen kijken. Even later komt ook de eigenaar van de bar langs. Hij komt ons vertellen dat dit zijn eigen terrein is, maar dat hij het prima vindt, als we hier blijven staan. Hier maken we dankbaar gebruik van. Het is half vijf dus een mooie tijd om te gaan relaxen. We hebben een prachtig zicht op het meer en het dorp.

Na Overstroomde weghet eten maken we een wandeling in de omgeving en kijken waarom alle auto’s die uit het dorp komen door het water rijden. We zien dat de weg een stukje onder water is komen te staan door de vele regen van de afgelopen dagen. Ook hier steekt iedereen, die we tegenkomen vriendelijk een hand op.

Albanezen op bezoek met etenAls we terugkomen bij de camper gaat het weer even regenen. Daarna wordt het droog en erg warm, dus gaan we nog even buiten zitten. Na een tijdje komt er een auto aanrijden en krijgen we bezoek van een Albanees stel dat ons eten komt brengen. Een satéstokje, brood, vlees, fetakaas, wat frietjes, een paar tomaten en een flesje witte wijn. En dan proberen een conversatie te voeren, dat valt niet echt mee. We hebben geleerd dat mirëdita goedendag betekent, goedemorgen = mirëmëngjes en een hond is een qen (spreek uit als sjun).

woensdag 29 mei

Vandaag gaan we naar Griekenland. De weg rond Mursi bestaat uit een grindpad en is erg slecht. We zien in de verte een asfaltweg, maar hoe komen we daar? Na een paar honderd meter komen we op een splitsing, maar welke kant moeten we nu uit? Een auto passeert ons en gaat naar links. We volgen die en in no-time zitten we op de goede weg. Nu nog wat kilometers rijden voor we in Griekenland zijn. Grenskantoor Griekenland
We passeren een man op een ezel, die zit te bellen met een gsm. Het is eigenlijk geen gezicht. Voor de grens tanken we nog een keer en dan komen we bij de Albanese douane. Na het zien van de paspoorten moeten de auto’s vóór ons de kofferbak open maken. Hierdoor kost het wat tijd, maar niet echt veel. Wij mogen gewoon door rijden. Dan komen we bij de Griekse douane. Wij staan in de rij en zien dat iedereen uitstapt en zelf naar het loket loopt.

Het gaat er een beetje rommelig aan toe en iedereen krioelt wat door elkaar. We zijn in Griekenland.
Met 2730 km op de teller rijden we om 11.15 uur Griekenland binnen. De werkelijke afstand is wat minder want wij hebben hier en daar omgereden.

Veel mensen vragen zich af hoe Albanië is. Wij vonden het een wat rommelig land, maar wel met heel erg vriendelijke mensen. Ze zijn hulpvaardig en gastvrij. Wij zijn in ieder geval geen moment bang geweest en hebben niks van onrust gemerkt. Tijdens onze hele route was het weer niet optimaal, zodat we er wat sneller doorheen zijn gereisd. Als we hier ooit nog een keer komen, zullen we zeker wat meer het binnenland ingaan. We hebben onderweg verschillende mensen erg enthousiast over dit land horen vertellen en alvast de nodige ideeën opgedaan. 

 

 

Naar alle foto’s van de heenreis

 

Lees verder op: Griekenland 2013 (2)

 

Comments are closed.