Griekenland 2019 (Deel 2)

Deze reis staat ook op Polarsteps.

Vervolg van (Deel 1) van het verslag.

Vrijdag 19 april ( vervolg)

De boot komt een uur te laat aan. En dan mogen we erop en begint de bekende chaos van schreeuwen, draaien en aansluiten tot je bijna klem staat. Gewoon meedoen en intussen een beetje je eigen gang gaan. Dan zoeken naar stopcontacten om de camper op stroom te zetten.

We hebben voor het eerst camping-on-board met een hut geboekt. We moeten dus tassen inpakken en de camper verlaten. Dan naar de receptie en je eigen hut gaan zoeken. Het is net een speurtocht en overal lopen mensen. De kleine hut bestaat uit twee bedden met wc en douche.

We zetten onze spullen neer en gaan naar boven, waar het open dek is. In het restaurant krijgen we 30 % korting maar wij hebben zelf wat mee genomen. Daar mag een hond niet binnen en we laten Yara niet alleen in een vreemde ruimte. ‘s Avonds gaan we nog een keer naar boven en kijken hier en daar wat rond. Op verschillende plaatsen liggen mensen te slapen. We genieten nog even van een mooie zonsondergang.

Zaterdag 20 april

De zee is erg rustig en we hebben goed geslapen. We brengen de meeste tijd weer door op het open dek. Wel drinken we koffie op de kamer met een meegenomen waterkoker en oploskoffie.

‘s Middags willen we wat warms eten. Er hangt een bord in de bar, wat er te koop is. Als we willen bestellen, krijgen we wat gemompel te horen. We vragen het nog een keer en krijgen een sjagrijnig: “only holidays” te horen. Best raar want de boot is behoorlijk vol. Ook is er boven maar een toilet open, die van de mannen. Een verdieping lager zijn ze gesloten. Als we ruim twee uur van te voren de hut moeten verlaten, moet iedereen het dus met die paar toiletten doen, die niet meer al te fris zijn. Als ik ernaar vraag krijg ik te horen, dat ze dicht zijn, omdat ze aan het schoonmaken zijn.

Wij weten een ding zeker: “Volgende keer weer camping on board en slapen in de eigen camper, dus varen met Anek lines.”

(Theo,als je dit leest, je hebt gelijk……., maar nu hebben we het zelf ervaren). We zijn weer een ervaring rijker.

Griekenland

We rijden een aantal kilometers en stoppen op een parking aan het water. We willen hier eigenlijk blijven, maar er hangt een bui boven Patras en het water klots met grote golven over de kant. De camper staat te wiebelen en we rijden door naar de camperplaats Ionion Blu in Vouprasia. Dit is een gratis plaats bij een restaurant. We zetten de camper neer en gaan eerst met Yara naar het strand. Die is heel uitbundig en rent een aantal keren hard heen en weer, graaft een diepe kuil en rent nog een paar rondjes.

Dan naar het restaurent, waar we een heerlijke maaltijd nuttigen met uitzicht op de ondergaande zon. Dit wordt onze eerste nacht in Griekenland.

Zondag 21 april

Vandaag blijven we hier. De Waalse Belg, die hier bijna het hele jaar verblijft, heeft samen met camperbaas Jorgos verse vis en krabben gevangen. Dit ligt te spartelen en te bewegen op de tafel. Niet mijn ding….

We maken gebruik van de wasmachine.

Als we later langs het strand wandelen, zien we ineens een hondje op ons afkomen met een puppy. Ineens komt er nog een puppy te voorschijn en nog een en nog een… zeven in totaal. Het zijn schatjes en prachtig om te zien.

Je mag op de camperplaats gratis gebruik maken van de strandstoelen, maar echt strandweer is het niet. Daarvoor moet je in Nederland zijn, waar het 25 graden is. Maar het is droog en als de zon doorkomt is het warm, dus we vermaken ons prima.

Het is vandaag Pasen, maar niet hier. In Griekenland is het Paasfeest over een week. Vandaag is het Palmpasen en begint de Grote Week oftewel “Megali Evdomada”.

Maandag 22 april

We gaan weer verder op pad en zien dat er hier bij drukte nog steeds gebruik wordt gemaakt van de vluchtstrook om zo van een tweebaans een vierbaansweg te maken.

We kopen ons eerste Griekse brood in een leuk dorpje. Hier en daar zijn versieringen voor het komende Paasfeest. Ineens zien we een pick-up voorbij rijden waarvan de achterbak vol staat met schapen. Is dit ook voor Pasen?

We rijden verder naar Kyllini Beach. Vanaf hier varen de boten naar Zakynthos en Kefalonia. Altijd leuk om te zien, zeker als het geen strandweer is. Het is hier ook best gezellig. Er zijn verschillende terrasjes en supermarktjes. Veel Grieken gaan uit eten. Onze camper staat in een mum van tijd tussen de Griekse auto’s, maar wel zo, dat we altijd weg kunnen.

Dinsdag 23 april

Om half tien wordt ons vriendelijk gevraagd de camper te verplaatsen. Het gras wordt overal gemaaid. Hier werden we om half acht al mee gewekt. We rijden maar gelijk naar de kraan in de haven om de campertank te vullen. De toiletten zijn gesloten, maar naast de speeltuin zijn ook openbare toiletten die wel open zijn. Daarna nog wat boodschappen doen, brood bij de bakker en vlees bij de slager. Bij de slager ligt alles in de koeling, dus aanwijzen kan niet. Met de nodige gebaren en wijzen op de vleesmolen lukt het om met een paar ons gehakt de winkel te verlaten. Ik vroeg nog hoe je dit noemt in het Grieks, maar weet alleen dat de slager Marios heet.

We gaan naar Kastro Kyllini, een leuke plek, waar we al vaker hebben gestaan. Meestal is het daar erg druk, maar als we aankomen is er niemand. Iemand moet de eerste zijn en we hebben de ervaring dat er dan altijd wel bijkomen. We lunchen en maken een wandeling langs het strand. Als we terug komen staan er drie campers. Later in de middag gaat het regenen, niet leuk, want hiervoor gaan we niet naar Griekenland. Dus dan maar foto’s uitzoeken en de website bijwerken.

We slapen hier uiteindelijk met zes campers.

Woensdag 24 april

De zon komt weer tevoorschijn. Nu eerst het Sahara zand van het zonnepaneel verwijderen. De rest van de camper komt later wel.

We hebben boodschappen nodig dus we trekken verder. Onderweg komen we langs de modderbaden in Loutra Killini. Het ziet er vervallen en verlaten uit. De laatste keer dat we hier waren, kwamen er veel Grieken een modderbad nemen vanwege de genezende zwavel. Zie ons verslag van 2008.

We vervolgen onze weg naar de Lidl in Amaliada, maar die we in de TomTom hebben staan bestaat niet meer. We komen uit bij een uitgestorven gebouw. Een paar honderd meter verder zien we echter het bekende blauw-gele bord, dus rijden we daarheen en vullen de voorraad aan. We tanken bij het naastgelegen benzinestation voor € 1.27.

Daarna rijden we naar het strand in Kouroutas. Hier stonden we de eerste dagen van onze allereerste reis naar Griekenland in 2006 op camping Palouki. Intussen zijn we 13 jaar ouder en twee honden verder. De oude telefooncel staat er nog, altijd makkelijk voor je weet maar nooit.

We lunchen op het grote plein met uitzicht op zee. Dit valt niet mee, want het waait behoorlijk.Er komt een hond bij ons aan tafel. Deze wil vooral aandacht. Zo te zien is ze zwanger in een vergevorderd stadium.

De campings zijn hier nog erg leeg. We vragen ons af of ze al open zijn. Overal zijn ze de strandtenten aan het opbouwen en aan het restaureren. Er is veel kapot gegaan afgelopen winter. Na de lunch, een kijkje bij de camping en een wandeling, rijden we naar Katakolo. Het is erg rustig als we aankomen, dus plek zat. Tegen de avond stroomt het vol met auto’s. Veel Grieken hebben deze week vrij en gaan uit eten.

Wij overnachten hier met vier campers, twee Nederlandse, een Italiaanse en een Franse. ‘s Avonds is het een tijdje wat rumoerig. We horen een paar klappen van vuurwerk, muziek uit een auto maar tegen twaalf uur is het stil. We slapen prima.

Donderdag 25 april

Katakolo is vooral leuk als er een of meerdere cruise schepen aanleggen hier. Dan komen er ook veel bussen en taxi’s om de mensen van de boot naar Olympia te brengen. Dan gaan de winkeltjes open en stromen de terrassen vol.

Vandaag komt er een boot. We hebben dat gisteren al vernomen. De toeristentreintjes komen in actie en de paarden worden voor de huifkar gespannen. De hoeven worden nog even snel in de vernis gezet.

We wandelen door de nu drukke winkelstaat en worden aangesproken door opdringerige winkeliers, die hun spullen willen verkopen.

‘s Middags willen we koffie gaan drinken op een terras, maar als we erheen lopen, begint het een beetje te regenen. We gaan dus maar naar de camper en besluiten verder te rijden.

We zitten een beetje in de nostalgische sfeer en rijden even naar het strand in Zacharo, waar ooit een camperplaats was. Alles staat er nog, het afdek waar wij onder stonden voor de schaduw, het toiletgebouwtje, en de ruimte waar de wasmachine stond. De kippetjes zijn weg en er staat een groot hek voor de ingang.

We toeren verder en belanden uiteindelijk in het bos van Elia. Dit is een groot terrein waar altijd wel her en der campers staan. Sommigen staan hier maanden. Wij vinden het leuk om een of twee nachten te staan maar meer ook niet. Maar ieder zijn ding.

Vrijdag 26 april

We beginnen deze dag met een wandeling naar het strand waar we even zingen voor onze kleindochter, die vandaag zeven jaar wordt.

Ergens in het bos komen we een oude auto tegen met hokken in. Hier ergens zagen we gisteren een hondje met puppies. Op verschillende plaatsen hangen schommels en er zijn ook hier en daar douches gemaakt.

Omdat er hier kranen zijn en veel ruimte is, en eindelijk de zon staat te stralen, maken we van deze dag een wasdag.

Als alles weer droog is, rijden we naar Kalo Nero. Hier staan veel Nederlanders. We horen gelijk een “hallo” en zien onze buren van Kastro Kilinni. En daarnaast staan de mensen die we van de boot kennen.

We wandelen ook hier wat rond en zien dat er een kruis op het strand wordt geplaatst met takken er omheen. Het is maar een iel houtwerk. We gaan ergens eten en proberen uit te vissen waarvoor het kruis dient. Het is om Judas te verbranden. Over een processie horen we niks helaas. We hadden dit graag een keer meegemaakt, maar konden er ook weinig over vinden op internet. Ze worden nog best veel gehouden, maar we konden niet vinden waar. Pasen is het grootste feest van Griekenland, maar ons valt op dat ook veel Grieken er totaal niks meer mee hebben en niet eens weten waarnaar we vragen. We genieten dus maar mee van de foto’s van anderen die wel dit geluk hadden.

Zaterdag 27 april

Vandaag is het Koningsdag in Nederland. Wij maken er een rustige dag van met luieren, lezen, wandelen en wat kletsen met andere camperaars. We wandelen langs het station en maken een ommetje in het dorp.

Onderweg zien we dat er een lam wordt geslacht voor het Paasfeest. Ook zien we posters hangen voor de Judas verbranding van morgen.

We drinken op de Koning.

’s Avonds genieten we van de mooie zonsondergang.

Zondag 28 april

De dag begint zoals altijd met Yara uitlaten. Tijdens de wandeling zien we dat al veel Grieken actief zijn met de voorbereidingen van het Paasfeest. In tuinen van de mensen, maar ook in de restaurants. Overal worden barbecues klaargezet en lammeren aan het spit bevestigd. De families komen allemaal bij elkaar om het Paasfeest te vieren.

De paaseieren zijn hier voornamelijk rood, dit symboliseer het bloed van Jezus,maar we zien ook kinderen met gekleurde eieren

Rond negen uur in de avond vindt de verbranding van Judas plaats. Het hele dorp loopt hiervoor uit, jong en oud. Na de verbranding is er applaus en gejuich, gevolgd door vuurwerk.

Ook gaan er wensballonnen de lucht in. Daarna is een voorstelling van een Griekse dansgroep. En hierna wordt iedereen uitgenodigd om ook mee te doen. Ze trekken ook iedereen er tussen. Het is ontzettend leuk om dit mee te maken.

Naar (Deel 3) van het verslag.

Klik hier voor deel 1 van alle foto’s van deze reis 

Klik hier voor deel 2 van alle foto’s van deze reis 

3 Responses to Griekenland 2019 (Deel 2)

  1. Lia says:

    Hoi Loes en Kees,

    mooie reis heb ik samen met jullie, door de combinatie van verslag en foto’s. 😊👍 De verbranding Leuk om Pasen mee te kunnen vieren met de lokale inwoners. De verbranding van Judas, dit blijft je voor altijd bij lijkt me.

    Goede reis en tot ziens.

  2. Paula says:

    Mooi verslag hoor, jammer dat het weer wat tegen zit, wij hebben echt zomerse dagen gehad met Pasen.
    Nu ook even wat minder met een koude natte Koningsdag. Maar aangezien wij met de kleinkids een binnenactiviteit hadden was het voor ons geen belemmering.
    Zo te horen ook daar veel zwerfhonden😢. En ja met het voorjaar natuurlijk allemaal zwanger.
    Die boot tocht lijkt mij helemaal niets. Ben zo wie zo niet van het varen en met 2 grote honden ook niet echt een optie. Veel plezier en hopelijk beter weer de komende periode.
    Groetjes uit Arcen

  3. We zijn weer helemaal bij. Leuk verslag zo. En maar hopen dat het mooi weer blijft

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *