Noord Italië 2018

Dinsdag 18 september

We zijn vandaag weer vertrokken voor een langere trip. Van onze vorige trip naar Normandië/Bretagne zijn we vervroegd naar huis gegaan. We hebben een drukke week achter de rug en ons niet echt kunnen voorbereiden op een reis. Het “we zien wel” is dus ook nu weer van kracht. We rijden halverwege de ochtend weg en gaan eerst om boodschappen naar de Lidl. Nog steeds weten we niet of we de camper links of rechts zullen sturen. We rijden richting Luxemburg en daarna Duitsland in. Rond vier uur arriveren we op de camperplaats in Saarlouis.

Camperplaats Saarlouis

Hier zijn we ooit eerder geweest. Er zijn geen voorzieningen, maar het ligt naast een groot park met oude stadswallen. Hier kun je heerlijk wandelen. Het is heerlijk toeven onder de bomen, want het is nog 32 graden.

Camperplaats Saarlouis

Woensdag 19 september

We hebben besloten richting Italië te gaan en volgen weer de Duitse autoweg. Hier zijn nauwelijks parkeerplaatsen en daarom rijden we naar de camperplaats in Karlsruhe voor een lekker lange pauze.

Camperplaats Karlsruhe

Eerst dus maar een kan koffie gezet en later de broodjes gesmeerd. Dit alles genuttigd op een bankje met uitzicht op de Rijn. Daarna nog een wandeling gemaakt en overlegd wat we gaan doen. Griekenland? Of doen we dat toch liever aanstaand voorjaar. Sardinië, weten we ook nog niet. In Italië blijven. Ach weet je: “We zien het wel”.

Yara zoekt het water op

Yara in de Rijn

Yara laat ons lekker kletsen en neemt een heerlijke duik in het water. Je ziet ze genieten. Hierna gaan we nog een paar uur rijden, toch maar richting Bazel. We willen de Gotthard nog een keer over en het is daar ideaal weer voor nu.

Als we de camper instappen ben ik mijn GSM kwijt. Overal zoeken, maar nergens te vinden. “Bel me eens even”. Gelukkig ik hoor hem, hij is hier, maar waar. Niet in de douche, niet op het bed, niet op de bank. Nog een keer bellen en nog een keer. Als ik ga zitten voel ik wat trillen aan mijn billen. Warrig, welnee joh, soms een beetje suf.

We gaan naar de camperplaats in Weil am Rhein. Deze plek staat in campercontact, maar is een gewone parkeerplaats. Er staat niet één camper. Wij parkeren de camper en drinken koffie.

Camperplaats Weil am Rhein

Verschillende mensen komen een praatje maken en we merken al snel dat ze een camper hier als iets heel gewoons zien. We hebben een prachtig uitzicht, dus blijven staan. Een eindje verderop is een barbecue. Vlak daarnaast ligt een jongen onder een deken met een papier, dat hij al vijf dagen niet heeft gegeten. De lucht van de barbecue doet hem besluiten weg te gaan. Hij is ruim een uur bezig om alle spullen op zijn fiets te laden. Hij ziet er ook niet echt uitgehongerd uit. Er is dus weer van alles te zien.

Tegen etenstijd komt er nog een camper aan en in de avond arriveren er nog vier. We bleven dus niet alleen.

Camperplaats Weil am Rhein

Donderdag 20 september

Vandaag gaan we de bergen in, maar eerst even wat voorraad inslaan. Dus op naar de Lidl, waar het zo druk is dat er geen doorkomen aan is. Op de vraag of ik er langs mag volgen boze blikken. De rest dus maar bij de naastliggende Aldi halen, maar daar is het niet veel beter en zit ook nog een sjagrijnige caissière. Wegwezen hier van al die negativiteit. Op naar de gezonde berglucht. Snel terug in de relaxmodus.

Veel tunnels in Zwitserland

De route naar de Gotthardpass blijft een prachtige belevenis met spectaculaire uitzichten. De klim naar boven is een stuk gemakkelijker dan in vroeger jaren. Met mijn ouders deden we er een dag over en stonden er her en der auto’s met kokende motor. Ook zag je wel minstens een auto beneden liggen. Dit is echter ver verleden tijd. De wegen zijn makkelijk begaanbaar en door de vele tunnels zijn er minder haarspeldbochten.

Overnachting op de Gotthardpass

Op de Gotthardpass is het aardig druk. Het is ook prachtig weer. Toen we wegreden was het 25 graden en ook boven is het in de zon nog prima toeven. We zijn niet de enigen, want er staan heel wat campers. Verder zijn er veel motorrijders en zien we regelmatig Ferrari’s en Porsches langs rijden. Er is dus weer van alles te zien.

Yara kan hier lekker rennen en overal zijn plasjes om in te zwemmen.

St. Gotthardpass

St. Gotthardpass

Als de zon achter de bergen verdwijnt wordt het fris en duiken we de camper in. De isolatie gaat voor de ramen en zo blijft het lekker warm. Er komen tot laat in de avond nog campers aanrijden en rond middernacht staat het dan ook aardig vol.

Vrijdag 21 september

We beginnen met een lange wandeling met Yara. Daarna is het gewoon genieten van het uitzicht op deze mooie plek.

St. Gotthardpass

We drinken koffie en lunchen lekker met eigen vers gebakken broodjes.

Tegen half twee verschijnen er steeds meer wolken voor de zon. Voor het eind van de middag is regen afgegeven, dus we gaan nu rijden. Zo kunnen we optimaal genieten van de afdaling.

Uitzicht vanaf de pas

We stoppen een paar keer om te genieten van het uitzicht op het dal. Het is lekker rustig op de weg, zodat we zelfs kunnen stoppen om de koeien op de kiek te zetten.

Overal koeien.

De tegenliggers doen er langer over. Voor de tunnel staat een kilometerslange file.

In Chironico is een gratis serviceplaats. We stoppen hier om de camper te verzorgen.

Serviceplaats Chironico

Een uurtje later passeren we de douane en zijn we in Italië. We rijden naar de camperplaats in Maccagno. Deze tip opgedaan bij Nico via Polarsteps. We zijn al vaak naar het Lago Maggiore geweest, maar altijd langs de andere kant gereden. Leuk om nu eens via een andere route binnen te komen en Cannonio aan de andere kant te zien liggen. Het is hier net iets minder toeristisch.

Camperplaats Maccagno

Zaterdag 22 september

We blijven hier nog een dagje staan.
Het is weekend en dan zijn er veel Italianen op pad. Ook op de camperplaats wordt het steeds drukker. De campers nemen al plaats op een parkeerterreintje verderop.

Straat in Maccagno

We wandelen het dorp in, maar daar is niet echt veel te doen. De weinige winkels zijn dicht omdat het siësta is. We lopen naar het water, waar het een stuk drukker is.

Yara aan het Lago Maggiore

Toch merk je dat het seizoen ten einde raakt. De rondvaartboten varen bijna niet meer. Morgen gaat er nog een naar de markt in Cannobio. We willen er wat informatie over maar elke keer als we er langs komen is het kantoortje dicht.

Lago Maggiore

De rest van de middag brengen we net als de andere camperaars door in de schaduw van de grote bomen op het grasveld achter de campers.

Zondag 23 september

Vandaag trekken we weer verder. Als we wegrijden zien we dat de politie een grote camper met kar erachter weg stuurt. Deze staat met zijn volle lengte aan de kant van de weg geparkeerd.
We komen langs een Lidl die open is op zondag en doen voor het eerst de boodschappen in Italië. De prijzen zijn een stuk lager dan bij ons. Steeds weer valt op dat Nederland best een duur land geworden is. Onderweg merken we snel aan alles dat het zondag is. Veel mensen gaan op pad naar evenementen of rommelmarkten en er zijn veel fietsers onderweg.

Veel wielrenners op de weg.

Het landschap is erg bergachtig en er zijn meer haarspeldbochten dan op de route naar de Gotthardpass. Als je dan al klimmend of dalend in die bochten hele groepen wielrenners moet passeren krijg je gevaarlijke situaties. We besluiten daarom verder te gaan over de tolweg. Op de autoweg maken we gebruik van de camperservice op een parkeerplaats. Tussen alle vrachtauto’s kunnen we nog net een plekje vinden om koffie te drinken. Wat een drukte. Tegen half drie arriveren we op de camperplaats in Sirmione. Er zijn nog twee plekjes vrij op deze gratis camperplaats.

Camperplaats Sirmione

We fietsen een rondje door de omgeving en naar camping Francesco omdat daar een hondenstrandje is. We zien een leuk plekje met zicht op het meer, dat we bespreken voor de volgende twee dagen. ‘s Avonds kletsen we nog even met onze Nederlandse buren terwijl Yara met de Italiaanse buurhond speelt. Zij blaffen dezelfde taal. Het is een zwoele avond.

Maandag en dinsdag 24 en 25 september

Als we op de camping aankomen, waait het enorm. Het meer ziet er onstuimig uit en de golven klotsen tegen de kant. Het is mooi om te zien. De mensen op de voorste rijen moeten alles vast zetten, anders vliegt het de lucht in.

Garda meer

Wij staan een stukje naar achter dus hebben hier geen last van.

Camping Francesco

Net na de middag gaat de wind liggen en wordt het water weer rustig. We wandelen langs het meer.

Yara aan het Garda meer

Vanaf de camping kom je dan op een gedeelte waar geen honden mogen komen, maar in deze tijd kijken ze daar niet meer naar. Aan het eind van de middag gaat de barbecue aan en daarna genieten we van een prachtige zonsondergang.

Zonsondergang aan het Garda meer

De dag erna gaan er best veel mensen weg. Het is wel leuk om te zien hoe mensen aan het inpakken zijn. Ook komen er weer nieuwe binnen. De meeste voor een nacht, omdat de camping aanstaand weekend gaat sluiten. Het komen en gaan van campers en caravans zorgt voor kijken en bekeken worden. We brengen deze dagen lekker relaxed door. Vanaf het strand is er een mooi zicht op het oude centrum van Sirmione.

Oude Sirmione

Woensdag 26 september

We moeten voor tien uur de camping verlaten. We willen vandaag het historische centrum van Sirmione bezoeken en rijden daarom terug naar de camperplaats waar we een paar dagen terug stonden.

Kasteel van Sirmione

Als we aankomen zien we dat de camperplaats vol staat, deels met campers, deels met auto’s. Er komt een plekje vrij in de hoek waar we de camper even kunnen plaatsen. Zo staan we niemand in de weg en kunnen we wachten tot er plek is. Dat duurt niet lang. Een Italiaanse camperaar laat weten dat hij zo vertrekt. Zodra we op de camperplaats staan halen we de fietsen uit de garage en fietsen we naar het antieke Sirmione. Dit is ongeveer drie kilometer. Hoe dichter we bij komen, hoe meer toeristen we zien. We komen langs de camperplaats en kijken daar ook even. Het uitzicht op het water is mooi, maar de campers staan dicht op elkaar. Het voordeel is wel dat je te voet naar het antieke centrum kan. De prijs is 18 euro voor een etmaal.

Pleintje in het oude Sirmione

Het is overal ontzettend druk. Dit hadden we in deze tijd niet meer zo verwacht. Wat een toeristische trekpleister. We wandelen wat door de straatjes. De terrassen rond etenstijd zitten zo vol dat wij maar wat kopen en nuttigen in het park. Hier kunnen we gelijk Yara uitlaten en tuurlijk hebben we poepzakjes bij ons. Die zijn trouwens op veel plaatsen gratis te pakken in Italië en ook bakken waar je het in kan deponeren. Prima geregeld dus.

Spritz drinken aan het water met bezoek van de vogels

Een uurtje later nemen we plaats op een terras aan het water en bestellen een Spritz. Op de bak met chips en nootjes, die we er bij krijgen komt gelijk een zestal vogeltjes af. Eentje is zo brutaal, die pikt gelijk een chipje weg. Naast ons zit een Engels stel met lege glazen. De man doezelt en de vrouw leest. Even later ligt de dame ook te slapen. Gezelligheid alom dus. We slenteren daarna nog wat door de straatjes vol winkeltjes.

Poortje in Sirmione

Er zijn vooral heel veel ijssalons en ook veel mensen eten ijs. Wij gaan ergens zitten om ijs te bestellen. Uiteindelijk kiezen we voor een wafel met ijs en koffie erbij. Tegen de avond gaan we terug naar de camperplaats. Na het eten gaat de tv bij de buren aan en wordt een agregaat aangezet. Het is een ouderwetse en maakt heel veel lawaai. Het trilt ontzettend door. We hebben gezien dat op een parkeerplaats een stukje verderop ook campers staan. We kijken even of er plaats is en rijden dan daar heen.

Donderdag 27 september

Vandaag gaan we naar Peschiera. We hebben wederom een ASCI camping uitgezocht. Deze valt echter tegen. De camping ligt niet mooi en er is alleen plek in een paar kleine hoekjes. We gaan daarom naar de camperplaats in Peschiera. Deze kost 18 euro per etmaal. Het is een grote plek met 80 plaatsen.
Naast ons staat een Italiaan die denkt dat hij operazanger is. Op zijn gsm zoekt hij muziek en gaat dan vals mee zitten blèren. Hij merkt niet eens dat iedereen naar hem kijkt.
‘s Middags fietsen we wat rond in de omgeving en ‘s avonds gaan we Peschiera nog even in.

Peschiera

Vrijdag 28 september

We blijven nog een dag in Peschiera en fietsen vandaag de andere kant op. We gaan eens kijken naar het hondenstrand dat hier ergens moet zijn. Dat valt erg tegen. Helemaal geen stuk strand waar de honden heerlijk kunnen rennen, zwemmen en spelen, maar een afgezet stuk met zonnebedden en parasols. Je mag er alleen in als je iets huurt en veel ruimte is er niet. Even de hond lekker laten zwemmen is er niet bij. Er liggen verschillende honden met hun baasjes op zonnebedden, dus ach sommigen zullen het vast geweldig vinden.

Hondenstrand?!?

Wij fietsen een stukje verder buiten de drukte en vinden een stukje strand waar Yara gewoon lekker het water in kan.

Op een terras in Peschiera

Tegen de avond is het nog steeds een heerlijke temperatuur en gaan we lekker uit eten in Peschiera.

Peschiera bij avond

Zaterdag 29 september

De camperplaats is gisteravond goed vol gelopen. In het weekend gaan de Italianen weer op pad. Wij gaan ook weer een stukje verder. We rijden naar de camperplaats in Verona. Ook hier is het erg druk en van veel kanten komt lawaai. De camperplaats ligt midden in de stad en is echt bedoeld om de stad te bezoeken. Een doordeweekse dag zou beter geweest zijn.

Camperplaats Illasi

Vanwege de drukte rijden wij nu verder en gaan naar de camperplaats in Illasi. We zijn verrast een camperplaats te vinden met ruime plaatsen tussen de druiven en de olijven. Met een camperservice, een speeltuintje en een weids uitzicht over de wijngaarden. En dat ook nog allemaal gratis.

Camperplaats Illasi

Als we net staan komt er nog een Nederlandse camper aan. Zij zijn op weg naar Griekenland. Wij maken kennis met Janny en André en delen ervaringen uit over Griekenland. Tenslotte was dit weken terug ook ons reisdoel, maar door omstandigheden hebben we onze plannen gewijzigd. Kletsen over dit mooie land is echter ook leuk. Het weer is in Griekenland momenteel ook niet echt goed vanwege de tropische orkaan Zorbas.

Zondag 30 september

Bedoeling was om vandaag verder te rijden, maar de zon staat alweer te stralen en voor morgen geven ze bewolking en regen af. We fietsen een stukje, maar echt veel te beleven is er niet. De rest van de dag brengen we lekker rustig door.

Veel druiven hier voor de Soave wijn

Maandag 1 oktober

De dag begint droog maar het is wel bewolkt. Wij verzorgen de camper en verlaten deze wijnstreek. Onze Nederlandse buren vertrekken ongeveer op hetzelfde moment. Het was leuk hen te leren kennen. Wij gaan richting Venetië en kijken daar wat rond.

Boot naar Venetië

Zo nemen we een kijkje op camping Fusina en in de omgeving daar. De camping ziet er leuk uit, de omgeving is wat verwaarloosd. We rijden daarna over de brug naar Venetië, gewoon om te kijken. Het is wel leuk om wat rond te toeren met dit weer. Hierna rijden we naar Lido di Jesolo.

Overnachting Lido di Jesolo (Cortellazzo)

We rijden naar een camperplaats die in campercontact staat. Het is een parkeerplaats waar niemand staat. Het begint te regenen, dus blijven we maar hier. Buiten zitten kunnen we toch niet. Kees wandelt met Yara naar het strand.

Strand in Lido di Jesolo

Daar rent Yara heel even de duinen in en komt onder de prikkebolletjes terug. Poten, buik, maar ook oren en ogen zitten helemaal onder. Een oog zit bijna dicht en ook de neus is aangetast. Het weghalen daar is erg pijnlijk. Met een pijnstiller en een dosis geduld is ze na twee uur van de meeste bolletjes bevrijd. Daarna gaat het onweren. Van onze vorige buren krijgen we een berichtje dat ze niet in Venetië aan boord kunnen, maar naar Ancona moeten rijden. Ze krijgen hiervoor wel een vergoeding. Tja al met al gewoon dus een bewolkte dag.

Dinsdag 2 oktober.

We wandelen eerst naar het strand. Yara houden we aan de riem op het strand vanwege de bolletjesbosjes die daar staan.

Daarna rijden we naar Punta Sabbione. We rijden eerst tot aan het strand en zien dat daar de parkeer- en camperplaatsen niet meer betaald hoeven te worden.

Overnachting Punta Sabbione

 Punta Sabbione

We parkeren de camper en fietsen naar de plek waar de boten vertrekken. Morgen willen we Venetië bezoeken, dus kijken we alvast hoe dat werkt. Vandaag is het droog met af en toe zon, maar tussendoor nog bewolkt. Voor morgen ziet het weer er beter uit. De vorige keer dat we Venetië hebben bezocht begon het te regen, dus we willen dit overdoen op een zonnige dag. Ook kijken we of de honden die van de boot komen gemuilkorfd zijn, maar niet één hond heeft zo’n ding om. Gelukkig want we hebben er geen bij ons en officieel is het in het openbare vervoer verplicht in Italië.

We fietsen op het gemakje terug en zo gaat de dag weer voorbij.

 Punta Sabbione

Tegen de avond komen er nog diverse campers aan. De politie rijdt bijna ieder uur langs, maar er wordt veel getolereerd nu het seizoen voorbij is.

 Punta Sabbione

Woensdag 3 oktober

Vandaag gaan we naar Venetië. We gaan met de fiets naar de boot, want om te lopen is het best ver vanaf de camper. We vertrekken met de boot vanaf Punta Sabbione. Een retourtje kost 15 euro. Yara reist gratis.

Met de boot naar Venetië

We staan er van te kijken dat het zo druk is. Waar komen die mensen toch allemaal vandaan. De meeste campings zijn dicht en de hotels leeg. De boot is behoorlijk vol. Gelukkig hebben wij een zitplaats. In 20 minuten varen we naar Venezia. En ook daar is het loeidruk. We wandelen gelijk maar een zijstraatje in.

Venetië

De kleine steegjes met al die bruggetjes waar de gondels onderdoor varen vinden we leuker. En gondels zijn er ontzettend veel. Voor 80 of 100 euro kun je je laten voortduwen door een gondelier. Ook die zijn er in soorten en maten. De gondels liggen regelmatig in file en de passagiers worden dan door de vele bruglopers gefotografeerd. Ze staan dus letterlijk ‘te kiek’ en sommigen hebben daar best moeite mee. Maar duizenden foto’s van gondels worden nu eenmaal getrokken in Venetië. Ook een selfie met of zonder selfiestick is een geliefd onderwerp.

Winkel in Venetië

De koffie in de kleine straatjes is een kwart van de prijs van die op het San Marcoplein. De maskers en andere snuisterijen schelen ook behoorlijk in prijs. We komen per ongeluk in een doodlopend straatje terecht, waar alle verkoopwaar is opgeslagen. Enkele verkopers zitten hier te rusten, terwijl anderen weer karren vullen met shirtjes, parasols, hoedjes en vele kleine tierelantijntjes. Met die volle karren rijden ze weer terug naar het San Marcoplein. We wandelen weer terug en gaan weer verder door de steegjes. Ineens zien we een menigte mensen kijken naar allerlei omgevallen stoelen. Overal liggen kranten en folders verspreid. In het water ligt een kapotte gondel. Ook lopen er verschillende cameramensen die straks gaan filmen. We mogen niet blijven staan, maar moeten doorlopen. Zo te zien wordt hier een passage voor een film opgenomen.

Ponte di Rialto

We slenteren verder, passeren de Ponte di Rialto, lunchen in een echt Italiaans tentje en wandelen terug naar het San Marcoplein, waar je op de foto kan met de duiven. Wat een attractie!

San Marco-plein

Aan het eind van de middag drinken we nog een Spritz voor we de boot weer opgaan. Nog even gezellig mensen kijken, want er lopen wat verschillende types rond hier.

Na deze dag van trappen op en af gaan we weer terug met de boot naar het vasteland.

donderdag 4 oktober

Vandaag is het dierendag en we beginnen dan ook met een lange strandwandeling. Daarna drinken we op het gemakje koffie en gaan dan op pad. We rijden naar Jesolo waar we lunchen op het parkeerterrein van Aqualandia. Dit waterpark is al gesloten, dus er is plek genoeg. Ook hier maken we een wandeling naar het strand. Nu alle ligstoelen en parasols hier voor een groot deel zijn opgeruimd, blijft er een prachtig breed strand over, waar Yara lekker kan rennen. Iets wat in de zomer totaal ondenkbaar is. En Yara verdient dit na een dagje mee sjouwen in Venetië (al werd ze ook regelmatig gedragen hoor).

Dierendag

We vervolgen onze reis naar Treviso om de camper te verzorgen. Als we daar zijn, zien we nog een leuk plekje dat vrij is. De zon schijnt, dus we besluiten hier te blijven tot morgen.

Camperplaats Treviso

Vrijdag 5 oktober

Vandaag gaan we richting de bergen. We stoppen hier en daar voor een mooi uitzicht of een wandeling en arriveren uiteindelijk bij het meer van Caldonazzo. Hier vinden we een prachtig plekje aan het meer.

Overnachting aan het meer van Caldonazzo

De meeste campings en restaurants zijn gesloten en ook hier mag je vanaf oktober staan. De zon schijnt en er wandelen best nog veel mensen langs het water. Sommigen gaan ook zwemmen. We lunchen aan het water, maken ook een wandeling en brengen de rest van de dag relaxed door. Wat een uitzicht hebben we.

Meer van Caldonazzo

Naast ons komen nog twee campers en een stukje verder staan er ook nog een paar. Over een paar jaar kan dit misschien niet meer, dus laten we er nu maar volop van genieten. Dit doen we dus met volle teugen. De zon onder zien gaan boven water verveelt immers nooit.

Zonsondergang aan het Meer van Caldonazzo

Zaterdag 6 oktober

Het is vannacht gaan regenen en het regent nog als we wakker worden. Gelukkig stopt het even later maar het blijft bewolkt. We verlaten daarom tegen twaalf uur dit mooie plekje en rijden verder de bergen in naar Oostenrijk. Ook nu stoppen we af en toe voor een mooi uitzicht.

Mooi uitzicht in de bergen

We gaan over de Reschenpass en hopen daar te kunnen overnachten. Helaas mag je hier nergens staan. Camperplaatsen zijn er niet veel en campings zijn vaak al gesloten. Geen andere keus dus dan maar doorrijden. We stoppen tegen 7 uur op een Raststätte. Het wordt al schemerig dus willen we niet meer verder. Geen ideale plek. Er staan al meer campers en er volgen er later nog meer. We staan allemaal bij elkaar, dat dan weer wel. In de zaal is een trouwfeest met live-muziek en aan het eind van de parking staat een koelwagen. Ja soms vindt je een paradijsje en dan weer moet je tevreden zijn dat je wat kan vinden. Het camperleven gaat niet altijd over rozen.

Zondag 7 oktober

We verlaten deze plek en gaan snel weer verder. De regen is weer voorbij en ze voorspellen goed weer overal. We gaan daarom op het gemak stapje voor stapje richting huis. Ook nu stoppen we weer regelmatig, dat is nu eenmaal onze manier van reizen.

Regelmatig stoppen in de bergen

Daar waar het mooi is, wordt de camper geparkeerd. Het is vandaag wat lastiger omdat het erg druk is op de weg. Vooral richting Italië is het een lange file. We vragen ons af of het vakantie is in Duitsland.

We rijden onder de Highline door, een hangbrug voor voetgangers in het dorp Reutte met een lengte van 405 meter. De brug overspant een dal en vormt de verbinding tussen twee kastelen: Burg Ehrenberg en Fort Claudia. We zouden best willen gaan kijken, maar het is overal zo druk en de wegen erheen zijn smal en erg stijl.

 

Rivier de Lech

We rijden door en stoppen wat later bij een parkeerplaats voor een wandeling langs de Lech bij Füssen. Ook hier is sinds 2013 een brug gerealiseerd, de Baumkronenweg, in het Walderlebniszentrum Ziegelwies. De brug is 480 meter lang en 21 meter hoog. Vandaag wandelen er vooral veel jonge gezinnen over de brug. Baumkronenweg

Wij wandelen er niet over maar gaan er onderdoor. We hebben hier ooit eerder gelopen, toen nog met onze labrador Trisha, maar toen was die brug er nog niet. Veel andere dingen herkennen we nog wel. Het valt ook op hoe mooi de bomen al gaan kleuren in herfstinten.

Paddenstoelen

Ook de paddenstoelen rijzen op uit de grond. Na onze wandeling rijden we naar de camperplaats in Füssen. Het is intussen al half twee. De winkels zijn hier dicht op zondag. Gelukkig heeft de camperplaats een restaurant waar we gebruik van maken. Van de pasta’s en pizza’s over naar de Duitse schnitzels. Het smaakt prima.

Schnitzel met frites

In de loop van de middag stroomt de camperplaats vol. Onze buren vertellen dat het gisteren ook vol stond. Zij zeggen dat de scholen inderdaad vakantie hebben in een groot deel van Duitsland.

Camperplaats Füssen

Maandag 8 oktober

 

2 Responses to Noord Italië 2018

  1. Paula says:

    Ziet er goed uit, richting Italië is het dus geworden. We gaan het volgen hoor. Inmiddels zijn wij ook de herfst in NL ontvlucht. Morgen vind je nieuw verslag.
    Groetjes, Paula

  2. Tiny Alserda says:

    Onder het motto: “we zien wel”, zijn jullie aardig ver gekomen. Via de schitterende St. Gotthard naar Italie, rijdend in een prachtig panorama van bergen, water en mooie luchten. Zelfs voor een hondje als Yara is het vakantie pur sang. Jullie hebben een mooie gerieflijke camper, een thuis op wielen. Geniet verder en heb het goed samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *