Noord Italië / Zuid Frankrijk 2012

donderdag 23 augustus 2012

Stuwmeer bij EupenVandaag gaan we weer op reis.
Waarheen, weten we nog niet precies. Niet te veel de bergen in, want onze labrador Trisha kan daar momenteel niet zo goed tegen.

We gaan als eerste naar Duitsland en daarna zien we wel. Het kan Italië worden of Kroatië, maar het kan ook dat we in Frankrijk belanden. We zien wel.

s Morgens komt onze dochter nog langs met kleindochter dus dat is nog even lekker genieten. Ze blijven gezellig lunchen en dat we daardoor wat later wegrijden vinden we helemaal niet erg. Tegen half twee gaan we op pad en rijden we naar de camperplaats in Eupen. Dit is een eenvoudige plaats bij het stuwmeer, aan de rand van een natuurgebied.

 

 

We maken hier een wandeling met de honden in het bos. Het is een leuke route met allemaal aanwijzingen en aardigheidjes, zoals een springtest. Kijken of je net zo ver kan springen als een muis, een kangoeroe, een hert en nog een paar dieren.

                               

Naar Duitsland

De volgende dag rijden we naar de Moezel. We willen hier een dag te blijven, omdat in het zuiden het weer momenteel wat minder is. We rijden naar de camperplaats Graach, tenminste dat is de bedoeling, maar er is een omleiding, omdat ze aan de weg aan het werk zijn. Vele extra kilometers later komen we in de buurt van de camperplaats. Maar er is weer een omleiding, dus weer omrijden. We besluiten dan maar naar een andere camperplaats te rijden, maar ook daar zijn wegwerkzaamheden.

We rijden verder en zien dat in tegengestelde richting een file is ontstaan. Er rijden ook overal rallyauto’s. En ineens kunnen we geen kant meer op. Of er staan hekken of we worden terug gestuurd. Er wordt hier blijkbaar zo een rally verreden, vandaar ook de files. Een keer rijden we door een blokkade heen, maar helaas zonder resultaat.
Via een bergweggetje lukt het uiteindelijk om weg te komen. We stoppen hier voor een verlate lunch en wandelen met de honden.
Daarna gaan we door de bergen verder en maar zien waar we uit komen. Terug naar de moezel is vanwege de drukte geen optie meer.

Na een paar uur gaan we op zoek naar een plekje voor de nacht, dat we vinden op camperplaats Wald Fischbach.

 

Naast de camperplaats is een park, waar we een bord zien met de tekst: “Bürger schont Eure Anlagen”. We kennen het werkwoord schonen niet en vragen het aan onze Duitse buurman. Het blijkt een ouderwets werkwoord te zijn. De tekst op het bord is een oud gezegde, dat betekent : “Houd je omgeving schoon”.

 

Zaterdag 25 augustus 2012

Vandaag rijden we verder richting Oostenrijk. Het weer is nog steeds goed, daarom kijken we halverwege de dag in het camperboek om een camperplaats te zoeken. Altijd leuk om weer wat nieuws te ontdekken. We rijden naar de plaats Pforzheim. Hier zou je kunnen lozen en er is wifi. Maar dat valt tegen….. we zien alleen maar een paar vaste caravanbewoners en dat terwijl er op een bord staat dat je maar een paar dagen mag blijven staan en dat het verboden is voor caravans.
Er komt nog een camper aan. Deze mensen kijken even rond en rijden weer weg.
Wij lunchen er en terwijl we onze broodjes naar binnen werken komt er een auto met grote caravan het terrein op rijden. De woonwagenbewoners krijgen bezoek. Als we wat rond lopen zien we een portemonnee liggen in de buurt van een tentbewoner in een hoekje van de parking. Wat is hiervan de bedoeling? We laten hem lekker liggen, lopen terug naar de camper en rijden naar de losplaats, een stukje verder. Daarna verlaten we deze lugubere plek.

Voor de overnachting rijden we naar de camperplaats in Ottobeuren, waar we al meerdere keren zijn geweest. Deze is gratis, evenals de serviceplaats.
’s Avonds begint het te regenen en dat blijft de hele nacht doorgaan.
De volgende morgen is het weer droog.

 

 

 

 

Zondag 26 augustus 2012

We rijden door de bekende plaats Füssen. Het regent intussen weer, dus gaan we maar verder, op zoek naar beter weer. Een stukje voorbij Füssen stoppen we voor de koffie. Gelukkig wordt het daarna droog, zodat we even lekker kunnen wandelen.  We lopen langs de rivier de Lech, tja en dan denk je toch even aan prins Friso, die hier niet zo heel ver vandaan dat vreselijke ongeluk heeft gehad.

Ook tijdens deze wandeling komen we weer allerlei leuke aardigheidjes tegen.

 

Hierna rijden we verder over de Fernpass en de Reschenpass. We genieten van de vele vergezichten. De bergen blijven ons fascineren en vervelen nooit. In de verte zien we nog sneeuw op de bergen liggen. Zodra we de Fernpass over zijn komt de zon te voorschijn.

Rond vier uur gaan we kijken naar een camperplaats in het dorpje Burgusio, die vermeld staat in het boekje van NKC/ACSI. Blijkbaar weten de makers van het boekje zelf niet hoe en wat, want er staan alleen maar vraagtekens in het boekje. Omdat het een prachtig dorpje is gaan we even kijken en rijden ons bijna vast omdat de straten steeds smaller worden. Omkeren dus en via een omweg komen we aan de andere kant van het dorp terecht. Onze Tommie brengt ons daarna via een steile weg omhoog de bergen in met scherpe haarspeldbochten. Omkeren kan niet meer. De tegenliggers bestaan gelukkig enkel uit personenauto’s en een paar koeien, die huiswaarts keren. Op zulke momenten zijn we blij dat er niet zoveel gekken zijn, die met een camper de bergen in rijden. De beloofde camperplaats bestaat niet en kan er volgens ons ook nooit zijn geweest. Toch hebben we geen spijt van deze rit, want het uitzicht is adembenemend. Boven is ook een klooster, waar we een kijkje nemen. Tja, zo komt je nog eens ergens.

Hierna zoefen we weer naar beneden. Deze middag rijden we naar nog een paar niet bestaande camperplaatsen. Hebben we dit niet al eerder gehad in Italië?
Geen nood, via een Italiaanse campersite zijn we een paar jaar geleden op de camperplaats San Paolo bij Appiano terecht gekomen. Het is intussen half acht, dus rijden we daar heen. Helaas…… er mogen geen campers meer staan. Ook in de naastliggende dorpen staan alleen maar verbodsborden voor campers.  Wat kan er veel veranderen in een paar jaar tijd.

Nog een behoorlijk aantal kilometers en twee uur later komen we langs een camperplaats in Trento. Ook hier staat een caravan, maar gelukkig ook een aantal ‘tour’- campers. En omdat het al laat is, blijven we staan voor de nacht en betalen 5 euro.

Maandag 27 augustus – De twee meertjes

We blijven in de bergen en nemen een kijkje bij het meer van Caldonazzo. Hier zijn een paar campings waar je met de ACSI-kaart terecht kan. De plekjes zijn echter zo klein en de mensen staan zo dicht op elkaar dan we daar niet heen willen met 2 honden.
We rijden door naar het wat kleinere meer Levico waar we al eerder zijn geweest.
Hier is het net iets minder toeristisch. We kiezen voor camping Lago di Levico, een hondvriendelijke camping met een hondenzwembad.
Net als in het voorjaar trekken we ietsje minder rond vanwege onze oudere labrador Trisha, die last van haar rug heeft. We staan dan ook wat meer op campings. Intussen ligt er een lekker dik matras van traagschuim in de camper waardoor ze bijna geen last meer heeft van het rijden.
We blijven hier 3 nachten en fietsen een keer naar het andere meer. Ook kijken we alvast waar we hierna heen gaan. Het kan zijn dat we Italië wat verder ingaan. Ook willen we graag een keer naar Kroatië en een derde optie is via de Bloemen rivièra naar Frankrijk. We gaan eens op de weerkaarten kijken wat de voorspellingen zijn.

Naar het Gardameer

We gaan niet naar Kroatië. Het weer ziet er voor de komende week daar niet optimaal uit. En nadat we alles eens goed hebben bekeken, denken we dat het zuiden van Kroatië ons meer zal boeien dan het drukke Istrië. En als je dan al zo ver in het zuiden bent, ben je maar een land meer verwijderd van het ons zo geliefde Griekenland. Vorig jaar hebben we ook al bekeken om de terugreis vanuit Griekenland via Kroatië te doen. Een reis via Kroatië heen en terug via Servië lijkt ons ook wel wat. Het ligt nu in de planning deze tocht in het voorjaar van 2013 te gaan maken.
Het weer is eigenlijk nergens vast in het zuiden. Omdat we ook nog graag eens naar het Gardameer willen, rijden we daar heen. Kunnen we eens wat camperplaatsen en campings bekijken, terwijl Trisha lekker in de camper blijft. Het is nu toch niet zo warm.

Onderweg maken we nog een stop voor de lunch en een wandeling.
Haast hebben we nooit.

Daarna rijden we via de westzijde langs het Gardameer…… oef, nooit meer doen. De weg is af en toe (te) smal en in een tunnel wordt de linker voorspiegel geraakt. Het geeft een flinke klap. Het duurt even voor we kunnen stoppen. De spiegel wordt tijdelijk gerepareerd met plakband, want ja, je moet toch wat. Het richtingaanwijzerlampje (leuk scrabblewoord) is ook kapot, dus we hebben weer kosten genoeg gemaakt vandaag.

 

Rond 4 uur komen we langs de Pit stop camperplaats in Desenzano del Garda. We besluiten hier te blijven voor de nacht. We moeten ons melden bij de pizzeria en daarna kunnen we het terrein op rijden. De kosten bedragen 5 euro voor een nacht. Als je 24 uur wilt blijven betaal je 10 euro. We maken een lekker lange wandeling langs het meer, iets wat de hondjes enorm waarderen, vooral omdat ze hier ook het water in kunnen.

We kunnen de hele avond buiten zitten en hebben een mooi uitzicht over het meer. ’s Nachts gaat het regenen en onweren, wat er voor zorgt dat de grond de volgende morgen behoorlijk drassig is. Maar ja voor 5 euro aan het Gardameer, inclusief service moet je niet klagen. De meeste plaatsen zijn heel wat duurder.

Op vrijdag rijden we naar de plaats Garda. Onderweg bekijken we een aantal campings, vooral de campings waar je met de ACSI-kaart terecht kan. Wij vinden dit een mooi tarief.
De camperplaatsen aan het Gardameer zijn ook vrij prijzig.
De campings zijn echter nog behoorlijk vol. We belanden ook een paar keer in de file. Wat een drukte hier. Bij veel mensen is het Gardameer favoriet. Onze plek is het niet zo, het Lago Maggiore vinden wij mooier en net iets rustiger.
We twijfelen of we na deze dag terug zullen rijden naar dezelfde camperplaats of een stukje verder gaan. We besluiten voor het laatste, want we zien genoeg camperplaatsen in onze boeken en op internet.

Weer mis gegokt, want opnieuw moeten we constateren dat iedere plek waar ooit een Italiaan heeft overnacht, terecht is gekomen op internet én in camperboeken.

We komen hierdoor wel vaak langs mooie plekken, zoals bijvoorbeeld een prachtige burcht, waar je ooit hebt mogen staan. Het staat echter vol met verbodsborden voor campers en een hoogtebalk. Wel kunnen we terecht bij een boer voor 22 euro per nacht. Wij vinden dit echt te veel. Er staat verder ook helemaal niemand. We rijden door tot Mántova, waar gelukkig nog een paar campers staan en waar overnachten nog wel wordt toegelaten. Het is een groot parkeerterrein en niet echt een mooie plek, maar voor een nachtje slapen goed genoeg. We hebben hier zelfs internet en kijken naar de weersvooruitzichten. Het voorspelt nog niet veel goeds voor Italië, dus we besluiten om morgen naar Frankrijk te rijden.

Zaterdag 1 september

Vandaag rijden we van Mántova via Cremona en Piacenza naar Alessandria. Hier is een camperplaats én omdat de zon schijnt, gaan we gelijk naar buiten om een frisse neus te halen. Als we terug zijn en de camper instappen, begint het weer te regenen.
Maar ook hier lukt het weer om op internet te komen, dus we kunnen ons weer vermaken met het bijwerken van het verslagde blog. We blijven hier staan voor de nacht.

 

Het bergdorpje Vernante

Via de plaatsen Asti, Alba en Cúeno rijden we naar de het bergdorpje Vernante. Hier zou een camperplaats moeten zijn. Op de parkeerplaats naast de rivier zien we allemaal campers staan, maar het is geen officiële camperplek. Er is ook geen camperservice.
We stoppen hier wel om even te kijken en maken een wandeling langs de rivier. We gaan ook even het dorp in en tot onze verbazing zien we overal prachtige tekeningen van Pinoccio op de muren staan. Hier willen we natuurlijk meer van weten.
We besluiten dan ook te blijven tot morgen en maken later nog een wandeling langs alle tekeningen die het dorp rijk is. Hiervoor is een speciale route uitgezet.

Pinokkio vind je in veel souvenierswinkeltjes in Italië, daarom is het erg leuk hier iets meer van te weten.

De schepper van Pinokkio, de auteur Carlo Collidi is in 1826 geboren in Florence. Zijn echte naam, was Lorenzini. Maar als schrijver gebruikte hij de naam Collidi als pseudoniem, naar de geboorteplaats van zijn moeder.

De naam van de schrijver, Carlo Collidi is bijna helemaal verdwenen achter zijn schepping. Daarom is het toch mooi dat de dorpsbewoners van Vernante hem op deze manier levend houden.

De schilderijen in het dorp zijn gemaakt door de schilders Bruno Carletto en Meo Cavallera. Het eerste schilderij is gemaakt in 1989, waarna steeds meer mensen een muurtekening op hun woning wilden hebben. Op deze ludieke manier wordt de tekenaar van Pinokkio, Attilio Mussino, geëerd die de laatste jaren van zijn leven in Vernante heeft gewoond.
Mussino overleed in 1954.

  

                       

Maandag 3 september

Als we wakker worden regent het opnieuw en is het 14 graden. We willen nu toch wel eens beter weer, dus gaan we maar snel op pad. Het eerste deel van de route bestaat uit mooie, maar soms erg smalle bergweggetjes. Het laatste gedeelte door de bergen kunnen we gebruik maken van een autoweg. Dit rijdt een stuk relaxter onder deze weersomstandigheden. En zo arriveren we bij de kust, waar we via Ventimiglia naar Frankrijk rijden.

 

 

We komen terecht in Monaco, waar we na heel veel draaien te hebben gemaakt weer op dezelfde plek terug komen. We gaan de tunnels in, waar het eveneens een gekrioel is van auto’s over allerlei ondergrondse wegen.
Na nog wat heen en weer gedraai zijn we uiteindelijk Monaco weer uit.
Vlak bij Nice overnachten we op de gratis camperplaats in St. Laurent du Var waar we kennis maken met een paar gezellige Belgse buren.

Hierna gaan we naar camping Le Pont d’Argens in St. Aygulf om een paar dagen lekker aan het strand te staan en van de zon te genieten.
Er staan veel plassen op de camping, maar we kunnen nog een droog plaatsje vinden. We sluiten de stroom aan, maar zien dat de koelkast het niet doet. Wat we ook proberen het lampje blijft uit. Ook op gas weigert hij dienst.
Kees belt de technische dienst van Dometic. Die zeggen dat hij achter de koelkast moet kijken of er spanning staat op bepaalde aansluitingen. Dit blijkt allemaal te kloppen. Dan maar een belletje naar de zaak waar we onze camper hebben gekocht. Tenslotte hebben we nog garantie. Die moeten het eerst eens bekijken en zullen nog terug bellen.

’s Avonds gaan we wandelen en komen we de Belgse buren van de camperplaats weer tegen. Ze staan hier ook op de camping. Een van hen is technicus en loopt even mee om naar onze koelkast te kijken. Helaas kan ook hij het probleem niet oplossen.

De volgende dag is de koelkast nog steeds kapot. Om 8 uur worden we wakker van een telefoontje van Dometic. Na wat overleg komen zij tot de conclusie dat de printplaat in de koelkast waarschijnlijk kapot is. Een nieuwe printplaat opsturen gaat zeker enkele weken duren.
Van de camperzaak horen we niks. We besluiten op pad te gaan om te kijken of we een koelbox op stroom kunnen kopen. We gaan verschillende zaken af, maar kunnen nergens wat vinden. Uiteindelijk lukt het ons de camper vlak bij een McDonald’s te parkeren om even op internet te kijken of er een campingzaak in de buurt is. Ook sturen we een mailtje naar de camperzaak, dat we nog niks hebben gehoord. Binnen een half uur krijgen we telefoon met de mededeling dat ze ons niet eerder konden bereiken. We krijgen twee namen op van camperzaken, waar we de koelkast kunnen laten maken.

We rijden naar de dichtstbijzijnde zaak. Hier wordt onze koelkast weer bekeken maar ook zij kunnen niet helpen. Zij denken ook dat er een nieuwe printplaat nodig is en zij verkopen geen onderdelen.We worden verwezen naar een ander bedrijf, dat wel onderdelen verkoopt maar 50 kilometer terug is. Toevallig hebben we hetzelfde adres ook opgekregen van de camperzaak in Nederland.

Het is intussen vier uur. We besluiten alsnog op pad te gaan en hopen dat we nog voor sluitingstijd bij de zaak kunnen zijn. Om op te schieten maken we gebruik van de tolweg en betalen 4.80 euro. De zaak is nog open, maar helaas….. komen we niet veel verder. Het gaat namelijk ruim drie weken duren voordat de printplaat er is. Dan zijn wij al lang weer terug in Nederland. Ze verkopen wel koelboxen op 12 volt, dus daar nemen we er maar een van mee.

We gaan weer de tolweg op en overnachten op een parkeerplaats. Het is te laat om nog naar een goede plek te zoeken en alles zit erg vol hier.
Alles wat nog niet bedorven is, zetten we in de koelbox. De rest moeten we weg gooien. De koelbox is ook snel vol, dus dat wordt passen en meten en niet te veel kopen. Halverwege de nacht merken we dat de stroom behoorlijk mindert, dus de stroom van de box gehaald.

We hadden gepland om langs de kust richting de Camargue te gaan, maar dit gaat moeilijk worden, omdat je dan veelal vrij moet kunnen staan. We zijn nu afhankelijk van stroom, dus kiezen we wederom voor een camping.

 

Donderdag 6 september
We gaan naar Les Mûres in Grimaud omdat het hier vorig jaar goed bevallen is. We zijn nu twee weken vroeger dan vorig jaar en dat is goed te merken. De camping zit behoorlijk vol. Aan de zeekant is geen plek meer te krijgen.

Ook dit keer fietsen we naar Port Grimaud, naar St. Tropez en naar Ste. Maxime. Op de camperplaats daar gaan staan is geen optie, want er is geen stroom.

 

                        

Donderdag 13 september

Na een week op een vaste plek staan komen de reiskriebels toch weer boven en gaan we verkassen. We zien wel hoe het gaat en zullen nu vast eerder thuis zijn dan gepland. We hebben nu eenmaal een camper gekocht omdat we graag reizen.
We gaan op pad en halverwege de middag zien we een mooie camperplaats in Les Salins d’Hyères vlak bij het water. Er is nog een plek vrij en we besluiten te blijven. De accu is vol dus, voor een nacht moet dit wel kunnen. De rest van de middag brengen we aan het strand door. We blijven hier slapen en zetten halverwege de nacht de koelbox voor een aantal uren uit om stroom te sparen.

 

De volgende dag maken we een zeer lange strandwandeling. We wandelen eerst langs het dorp en gaan dan richting strand. Hier mogen geen honden op, dus wandelen we over het pad ernaast. Na een paar honderd meter zijn honden wel toegelaten en kun je kilometers lang over het strand wandelen. Welke hond wil dit nu niet? Een heerlijke plek om een keer terug naar toe te gaan, maar dan met een goedwerkende koelkast. Nu moeten we gedwongen verder om zo de accu’s weer bij te laden tijdens het rijden.

 

Als we niet al te gek doen, kunnen we na een tijdje rijden nog wel een nacht zonder stroom en rijden maar weer eens naar de camperplaats Fontaine de Vaucluse.

Als we aan komen zien we dat er bijna geen plaats is. De lege plekken die er wel is, zijn tegenwoordig voor de bussen. Verderop op de plaats zijn ook hele stukken afgezet, waar geen campers meer mogen staan. Jammer….. want het is een mooie plek.
We parkeren op een plek van de bus, want die komen toch pas de volgende dag rond 10 uur. Omdat onze koelbox wederom best veel stroom trekt en sommige mensen ruzie gaan maken om de nog beschikbare plaatsen, rijden we de volgende morgen bijtijds weg.

 

We gaan maar weer op zoek naar een camping. We kijken bij verschillende campings maar vinden niet wat we zoeken, dus gaan we naar camping Pont d’Avignon in Avignon waar we al eerder zijn geweest. Dit was een Camping Cheque camping, maar die accepteren ze niet meer. Omdat het laag seizoen net is ingegaan, is het ongeveer net zo duur als het CC tarief. De dagen dat we hier zijn worden er wedstrijden met waterscooters gehouden op de Rhône wat voor veel lawaai zorgt.

Op zaterdag is er weer muziek te beluisteren op verschillende plaatsen in het centrum van Avignon.
Op zondag staan veel straatjes vol met rommelmarktspullen.

 

 

                        

Na het weekend hebben we het hier weer gezien en gaan we verder richting huis.

Onderweg overnachten we nog op de camperplaatsen Villars les Dombes bij het vogelpark en Luxeuil.

Noodgedwongen ziet het tweede deel van deze reis er een beetje hetzelfde uit als vorig jaar. Op deze manier hebben we nog wat van onze reis gemaakt. Vroeger… dus lang geleden … gingen we ook kamperen zonder koelkast, maar stonden we wel op campings. De camper staat bij ons voor vrijheid en die hebben we deze reis een beetje gemist.

Naar alle foto’s van deze reis

3 Responses to Noord Italië / Zuid Frankrijk 2012

  1. Frank says:

    Hallo,
    Mooi verslag , leuk om te lezen en zeer mooie foto’s.
    Is dit uitgewerkt met een programma via computer of laptop?
    Mvg Frank.

  2. Hans says:

    Hallo,
    Met veel plezier jullie verslag gelezen van Frankrijk en Italië.
    Ik vraag me af hoe jullie al die camperplaatsen weten te vinden ?

    • Camperikelen says:

      Camperplaatsen voor heel Europa kun je vinden op http://www.campercontact.com
      Hier is ook een app van die offline te gebruiken is.
      Wij gebruiken ook de “ACSI CampingCard & Camperplaatsen-gids”.
      Wanneer je lid bent van de NKC krijg je deze gids elk jaar gratis. Ook kun je dan de app van campercontact gratis gebruiken.