Najaar 2019 (Spanje-Portugal) _ Deel (1)

In het najaar van 2019 hebben we een rondreis gemaakt door Noord-Spanje, Portugal, zuidkust van Spanje en via de Spaanse Costa’s weer terug.
In totaal zijn we tijdens deze reis 80 dagen weg geweest en hebben we 8450 kilometers gereden.

 

Dit verslag is ook te vinden op Pindat.

Onze gereden route

Donderdag 29 augustus

 
Paarden bij Camperplaats Conty

We verlaten om 11.00 uur ons appartement en rijden eerst naar de Lidl voor wat boodschappen. Daarna diesel tanken en gasflessen vullen. En dan begint weer een nieuw avontuur.
We stoppen een aantal keer onderweg en arriveren om half vijf op de camperplaats Conty. Dit is een ruime gratis plek. Als we aankomen is het nog niet druk. Er staan een paar campers. We drinken een bakje koffie en wandelen naar het dorp. Na het eten maken we een wandeling naar de meertjes. Er is in dit plaatsje erg veel te doen met paarden. 

‘s Avonds komen er nog wat campers bij, maar er is nog altijd plek genoeg hier.
 
 

Vrijdag 30 augsutus

Camperplaats Marboué

We hebben prima geslapen. Na een paar tropische nachten in Nederland, was het afgelopen nacht erg fris. Eindelijk weer eens lekker onder het dekbed kunnen kruipen. Wat is dat heerlijk.

We gaan vandaag weer een stukje verder met de bedoeling in Chateaudun uit te komen. We willen hier graag een keer kijken. Zeven kilometer ervoor, in Marboué, zien we echter een camperplaats, waar we even heen rijden om te lunchen. Het is intussen al 2 uur. Het is hier zo leuk dat we blijven staan. Het is zonnig en warm en de bomen geven veel schaduw. Yara kan er lekker rennen en zwemmen in het naastgelegen riviertje. Er is hier een losplaats maar ook toiletten. En gratis, zoiets is in Nederland gewoon onvoorstelbaar. Rond drie uur rijden er een paar campers weg en staan er nog vier. Tegen de avond komen er weer nieuwe campers aan en in notime staat de camperplaats overvol.

Eetkraam bij MarbouéOm 18.00 komt er een mobiele pizza-, kebab- en frites-kar aanrijden, die naast de campers gaat staat. Hier maken we dankbaar gebruik van. Het is spotgoedkoop en lekker makkelijk. Veel camperaars doen hetzelfde. Later op de avond gaat de muziek wat harder en zit er wat jeugd. Om elf uur is het weer stil.

Zelf heb ik deze avond nog een tijdje zitten ‘emo-appen’.
Niet slim voor het slapen gaan, maar soms komt dat zo uit.

Morgen is er hier een dorpsfeest, maar dan zijn wij weer weg. Dan is er waarschijnlijk wel veel lawaai.

Zaterdag 31 augustus

ChateaudunWe rijden vandaag alsnog naar Chateaudun. We lopen naar boven, niet via de trap maar over de weg die achter langs het kasteel loopt. Daarna wandelen we nog wat in de omgeving rond. Het is een prachtige omgeving. We drinken hier nog koffie en trekken dan weer verder.

Camperplaats Vivonne

We volgen een mooie route en komen door veel echte Franse dorpjes. Het is vandaag behoorlijk warm, dus de airco draait weer op volle toeren. Het laatste stuk is minder mooi. Kilometers lang zien we alleen maar grote winkels.

We arriveren rond vier uur in Vivonne. Hier is een camperplaats in het dorp bij het VVV-kantoor. Omdat we in de schaduw van de bomen kunnen staan blijven we. We hebben wifi van de VVV.

 

zondag 01 september

We toeren weer verder en maken een lunchstop in Montlieu-la-Garde.
Hier besluiten we de route een beetje om te gooien richting de Pyreneeën.

Wat is dit zwerversleven toch zalig. Elk moment van de dag kun je beslissen gaan we links of rechts of misschien gewoon rechtdoor.

PissosOnderweg op de saaie stukken bekijk ik vaak wat informatie. En hiervoor hebben we geen dikke boeken meer nodig, maar gewoon een stick, een tablet en een GSM en indien nodig onze info in de wolken.

We willen namelijk een deel van de pelgrimsroutes volgen en rijden wat meer het binnenland in. We stoppen op de camperplaats in Pissos, een groot terrein achter de kerk. Hier zijn net een paar Nederlanders gearriveerd vanuit de andere richting, die net hetzelfde hebben gedaan. We krijgen van hun de nodige informatie. Toeval bestaat niet. We zitten al in ‘the flow’. We blijken hier al aan een route te zitten en zien een paar pelgrims langskomen.

‘s Avonds wandelen we nog wat in de omgeving rond.

maandag 02 september

Rij pelgrims in Saint-Jean-Pied-de-Port

We rijden vandaag naar Orreaga Roncesvalles. Hierbij komen we langs Saint-Jean-Pied-de-Port. Gisteren hebben we de tip gekregen om hier zeker te gaan kijken. We parkeren de camper op een parkeerplaats en wandelen rond in Saint-Jean-Pied-de-Port, waar verschillende pelgrims de stadsmuren binnenkomen en op zoek gaan naar een plekje voor de nacht. Sommigen rusten hier even en wandelen nog een stuk verder. Anderen beginnen hier morgen aan hun tocht en zijn nog fris en fruitig. Er zijn hier veel winkeltjes met souvenirs met uiteraard de bekende jacobsschelpen. We wandelen buiten de stadsmuren terug, zodat Yara nog even lekker kan rennen. We komen langs de camping en twijfelen nog even hier te blijven. Maar omdat we ook nog naar Santiago de Compostella gaan, zullen we vast nog meer pelgrims zien. We rijden verder en arriveren vele zig-zag bochten verder in Orreaga Roncesvalles. De camper/parkeerplaats bevindt zich achter het klooster. Er staat niet één camper, maar ja één moet de eerste zijn en meestal volgen er meer, als er een camper over de dam is …….

Orreaga RoncesvallesWe wandelen ook hier wat rond en kijken bij de herberg. We horen veel Nederlands praten en vragen hoe dat komt. Een beheerder vertelt dat deze wordt gerund door vrijwilligers van het Genootschap van Sint Jacob uit Utrecht. Vandaag is het erg druk. Alle slaapplaatsen zijn vol en er komen nog steeds pelgrims binnen. Dat is voor sommigen, die vermoeid zijn een ware tegenvaller. Met taxi’s worden ze naar de volgende plaats gebracht. Een Spaanse vrouw zegt dat ze wel gaat wandelen, het is 6 km verder en ze wil perse zelf alles lopen. Ze is van plan tot Santiago de Compostella te wandelen dus nog 790 km te gaan. Even later passeren we het bord waar een jonge pelgrim vraagt of we een foto willen nemen. Ik mag hem ook voor mezelf op de foto zetten.
Ook hij wandelt de kilometers naar een andere slaapplaats. Als we terug lopen zien we dat er ook gewoon buiten liggen te slapen.

Wij duiken een paar uur later het bed van onze eigen camper in. Intussen zijn er al heel wat campers bijgekomen.

dinsdag 3 september

We rijden vandaag naar Pamplona. Ook tijdens deze route zien we weer overal pelgrims. Regelmatig staat er een bord met overstekende wandelaars.

We parkeren de camper op de camperplaats vlak bij het centrum. Voor een tientje mag je hier 24 uur staan.

PamplonaWe wandelen door het park van de citadel naar het centrum. Het is een beetje zoeken waar we moeten zijn. We zijn niet zulke fanatieke stadsbezoekers, maar af en toe is het wel leuk. Er zijn hier diverse renovaties, waardoor sommige gebouwen er niet mooi uitzien. We komen ook langs de arena, waar de stier gevechten plaatsvinden en wandelen door de straten, waar de stieren jaarlijks rennen. Het geeft ons een akelig gevoel en we zouden er niet graag bij zijn.

Rond twee uur krijgen we honger en zoeken een leuk plekje aan het Plaza del Castillo.
Voor een karig bedrag hebben we een driegangen menu, inclusief, water, brood en wijn. Een tafel verder komen wandelaars zitten. Alle schoenen worden uitgedaan en er is even relaxtime. Wij lopen de route zelf niet, maar proeven toch wel een beetje de sfeer.
We kijken nog wat rond en lopen daarna weer terug naar de camper.

 
woensdag 4 september
 
.We doen alles lekker op het gemakje vandaag. Eerst koffie drinken, dan de camper laten drinken, naar de winkel om wat voorraad en dan op weg. Vandaag rijden we naar de kust. Voor de lunch slaan we even af naar Pobeña. Hier is een mooi strand waar we wat rond wandelen.
En zelfs op het strand zien we pelgrims…. ja ja we hebben er een echt kijkersoog voor gekregen. Castro UrdialesDit is wel een andere pelgrimsroute, maar ze gaan allemaal naar Santiago de Compostella. Dus ook wij willen daar onze pelgrimsroute eindigen (voor we Portugal ingaan).

We toeren nog even verder en komen uit bij een mooie klif in Castro Urdiales. En nu staan we bovenop de klif met een prachtig uitzicht en een strand links en recht van ons.

donderdag 5 september

Pelgrims langs de kant van de wegHet is vandaag bewolkt met regelmatig een regenbui. Er is vandaag niet zoveel bedrijvigheid dan gisteren op het strand en het water. We blijven nog tot 2 uur in Castro Urdiales en rijden daarna naar Cabárceno, een camperplaats naast een safaripark.

Ook nu zien we onderweg verschillende pelgrims. Het regent nu behoorlijk en ze hebben allemaal regenjassen aan. Ze lopen op een smal blubberig paadje achter de vangrail. Het lijkt ons behoorlijk pittig. Het is toch regelmatig echt afzien.

CabárcenoAls we aankomen in Cabárceno zien we een groot terrein aan een meertje, waar een paar campers staan. Je kan onder de bomen parkeren of in de zon. Wij kiezen voor het laatste omdat we dan ook tv ontvangst hebben en warm is het niet. We hebben van hieruit ook een mooi zicht op het meertje.

We wandelen wat rond en informeren bij de kassa van het safaripark. Je mag er doorheen rijden met een camper en honden zijn welkom. Dat zien we niet vaak, dus we besluiten om morgen op safari te gaan. Naast het park is een klein dorpje met een paar terrassen en een leuk winkeltje. We kopen hier een brood, dat ontzettend lekker is.

In de avond stroomt het terrein helemaal vol en staan er ongeveer 50 campers.

 

vrijdag 6 september 2019

SafariparkVandaag gaan we naar het “Parque de la Naturaleza”. Het weer is er prima voor. Af en toe bewolkt en af en toe zon, maar droog en niet te warm. Het park gaan om 9:30 uur open, dus we hebben nog alle tijd om een brood te kopen en koffie te zetten. De campers kunnen vanaf de camperplaats het park inrijden.

Als eerste komen we langs de olifanten. We zijn zo vroeg dat ze nog maar net naar buiten komen. Er is nog weinig actie, hier gaan we later nog een keer terug naar toe.

SafariparkHet park is ontzettend ruim opgezet. In de app van campercontact staat dat het een safaripark is maar het is toch anders. Je rijdt niet tussen de dieren, zoals in een safaripark. Het is meer een hele grote dierentuin, maar ook weer niet helemaal. Je kan de meeste dieren niet aanraken. Je ziet ze vaak vanaf een hoger plateau. Hiervoor moet je uit de auto stappen en vaak een stukje lopen.

De dieren hebben een groot terrein waardoor je ze niet altijd ziet. Je moet gewoon geduld hebben en de tijd ervoor nemen. Alles draait hier om respect voor de aarde, de natuur en de dieren. Het park is superschoon en is aangelegd in een prachtig gebied. Bij de bomen staan ook overal bordjes welke boom het is.

SafariparkAls we bij de zeeleeuwen staan te kijken, begint er ineens een muziekje en we zien de dieren veranderen. Ze worden vrolijk en gaan bijna dansen. Er begint een show. We brengen Yara naar de camper, het is toch bewolkt en nemen plaats op het achterste bankje. We zien dat er wel honden mee de tribune opgaan en zelfs een kat in een tas wordt meegenomen.

Er wordt eerst verteld dat het veel tijd kost om de dieren te trainen. Dat je er geduld voor moet hebben en begaan moet zijn met de dieren. Het kan in een show ook wel eens een keer niet perfect gaan. Het blijven dieren. Belangrijkste is respect voor de dieren. Dit wordt een aantal keren herhaald. Er is nog veel meer verteld, maar helaas was het alleen in het Spaans.

SafariparkNa de show gaan we eerst lunchen in de camper en daarna weer verder. We hebben af en toe steile hellingen en ook tijdens het wandelen moet je naar boven en weer naar beneden. Het is best intensief. Soms gaan we voor niks, zoals bij de leeuwen, want die hadden zich verstopt.

De entree is inclusief een ritje in de kabelbaan. Hier mogen geen honden in, dus ook nu zijn we blij dat het niet warm is.
De rondte met de kabelbaan is adembenemend mooi. Na alles gezien te hebben gaan we nog een keer terug naar de olifanten en de giraffes, want ook die hadden vanmorgen niet zo veel zin om te komen. Dit keer hebben we meer geluk.

SafariparkAls laatste bezoeken we nog een roofvogelshow. Deze valt wat tegen. Er wordt veel gepraat in alleen Spaans. Ook hier gaat het weer over respect voor de dieren, over alle dieren op aarde, over respect voor de wereld, het duurt alleen erg lang. Enkele vogels vliegen een aantal keren over het publiek. Anderen zijn voor de show de bergen in gestuurd. We moeten in de lucht kijken of ze er aan komen. Met een fluitsignaal laten men ze één voor één terug komen.

Naast de roofvogels zitten de kleinere dieren, zoals, hamsters, kippen, eenden, een paar dieren die wij niet kennen, mini pony’s en ezeltjes. Deze ezeltjes en pony’s hoeven geen rondjes te rijden met kindjes op de rug.

 
Intussen is het 7 uur. Het park is nog tot 8 uur open maar wij houden het voor gezien. Vermoeid gaan we terug naar de camperplaats. Ons plekje is nog leeg, dus dat pikken we weer in. Wij vonden het park zeer zeker de moeite waard. Het is geen safaripark en ook geen dierentuin. De beesten leven in gevangenschap maar hebben het goed. Veel ruimte, overal zon en schaduw en het is overal superschoon.
 

zaterdag 7 september

Santillana del MarWe blijven tot tegen twaalven in Cabárceno. Het is zaterdag en dat is te zien aan het aantal bezoekers voor het park. Hele files staan voor de ingang om naar binnen te gaan. Het is vandaag ook weer warmer. De zon staat al te stralen aan de hemel. We hebben gewoon een perfecte dag gehad gisteren.

Wij rijden als eerste naar de winkel om boodschappen, daarna naar de camperplaats Puente San Miguel om water in te nemen en vervolgens naar Santillana del Mar. Dit is een bekend middeleeuws dorp in Cantabrië. Ook hier wandelen de pelgrims door de met oude keien belegde straten.

We slapen deze nacht op de gratis camperplaats naast het dorp. Gelukkig staan we niet op de betaalde plek in het dorp, want er is een feest met muziek dat doorgaat tot halfvier de volgende ochtend. Vanaf deze plek is het iets verder lopen naar het dorp, maar is goed te doen.

zondag 8 september

GijonWe gaan vandaag weer naar de kust en rijden naar Gijón. Eigenlijk wilden we nog naar een andere plaats, maar die zijn we voorbij gereden. We zitten in een voor ons totaal onbekend gebied, dus het is af en toe zoeken en afwachten waar we terecht komen. Soms valt het mee en soms wat tegen, maar het is altijd verrassend. Het is zondag en dan zijn de Spanjaarden op stap. Het is erg druk in Gijón. Op verschillende plaatsen zien we campers staan. Wij gaan naar de camperplaats El Rincocín. We nemen er de laatste plaats in voor langere campers. Er blijven maar campers komen en weer wegrijden. GijonAls er later auto’s vertrekken, nemen campers de kortere plekken in en staat het overvol.

We fietsen een stuk langs de boulevard. Gijón is een leuke plaats met een prachtige boulevard waar je heerlijk kan wandelen en fietsen. Naast de camperplaats is een groot park met een deel speciaal voor honden. Ze mogen daar vrij rond lopen. Ook is er een hondenstrand.

‘s Avonds maken we nog een wandeling langs de boulevard. De klotsende golven tegen de rotsen zorgen voor een mooi schouwspel.

maandag 9 september

Puerto de VegaHet is vannacht gaan regenen en ook nu is het bewolkt. De weersverwachting voor hier ziet er niet zo goed uit, dus rijden we verder. Ons doel is Santiago de Compostela, waar we in stapjes naar toe rijden.

We willen eerst naar Puerto de Vega, een oud vissersplaatsje, waar we rond het middaguur aankomen. Er staan een paar politieagenten, maar we mogen doorrijden. We parkeren de camper en wandelen naar de haven. Het valt ons op dat er overal vlaggen in de straten hangen.

Puerta de VegaBij de haven staat een groepje mensen en een fotograaf. Vanuit de straten komen er ineens ook overal mensen aanlopen, de meesten netjes aangekleed. En dan ineens klinken er harde kanonschoten en dit blijft een tijdje doorgaan. Yara zit te trillen als een rietje. We zien verder een groot podium, een kermis en tentjes waar ze drank gaan verkopen.

Er komt een groep aan in klederdracht, die gaitas bespelen (Spaanse doedelzakken).
We blijven kijken wat dit allemaal te beteken heeft. Daarna komt een toespraak die erg lang duurt. We wandelen naar de camper terug en dan komen er weer een heleboel harde knallen. We besluiten hier weg te gaan, want dit gaat niet goed komen met ons hondje. Die is nu helemaal in paniek.
We zoeken nog op internet welk feest dit is en vinden “Fiestas de las Telayas”. Wat dit precies inhoudt weten we ook niet. Als iemand het weet horen we het graag.

 
 
 
Markt in FozWe rijden door naar Foz, van waaruit we morgen het binnenland in kunnen gaan. Hier staat een hele rij campers aan het water. Je mag hier niet buiten zitten. De politie rijdt regelmatig langs. Bij eb komt er strand te voorschijn, maar je kan hier niet komen vanwege de hoge kade. De plaats zelf ziet er troosteloos uit, met veel vervallen gebouwen. Er is verderop wel een hondenstrand. Echt bekoren kan deze plaats ons niet, maar om te overnachten is het prima.
 

dinsdag 10 september

Camperplaats GuitirizHet is markt in Foz, net naast de camperplaats, dus daar wandelen we even heen. We kopen een brood en gaan daarna weer op pad. Onderweg stoppen we voor de koffie. En ook hier zien we pelgrims en een hele muur, waarvan stenen zijn gegraveerd met de bekende schelp.
 
Hierna rijden we naar Guitiriz. Hier is een gratis camperplaats met stroom. Het is er heerlijk rustig. We staan er alleen. Dit is geloof ik de eerste keer dit jaar. Lekker een dagje tot rust komen. De buien hebben we achter ons gelaten en de zon staat weer te stralen. We zien later bij het weer op tv dat we net buiten de regenzòne zitten.
 
woensdag 11 september

Kathedraal in Santiago de CompostelaWe gaan vandaag naar Santiago de Compostela. We parkeren bij het sportcomplex in Santiago. Bij de recensies zien we dat je hier niet meer mag staan. Er staat ook een bord: “only cars”. Er komt net een politie aan, die zegt niks, maar stopt ergens vlakbij voor iets anders. We vragen het voor de zekerheid even. “No problem” is het antwoord. Dus we kunnen blijven staan. Vanaf hier is het 2 of 3 km naar het centrum. We kiezen voor de 2 km route binnendoor. Hiervoor moeten we door een gekleurd tunneltje, dan een hoge trap op en weer af en daarna door een groot park.

De laatste meters door Santiago de CompostelaVandaag arriveert mijn achternicht Marion in Santiago. Zij heeft met 8 mensen de Camino gelopen van Porto naar Santiago. Ik vind het een enorme prestatie en we gaan haar dan ook even feliciteren.

We lopen naar de kathedraal en wandelen over het plein. De eerste pelgrims komen binnen maar echt druk is het nog niet. Het is intussen bijna 13.00 uur dus we gaan even ergens wat eten.

Aankomst van de pelgrims in Santiago de CompostelaTijdens het eten krijg ik een berichtje dat de helft van de groep aangekomen is. Ze wachten op een terras bij het park op de anderen. Na de maaltijd wandelen daarheen. Wat is het leuk om deze enthousiaste mensen te spreken. Ik had ze al gevolgd via hun blog, maar echt ontmoeten is toch heel wat anders. De oudste is 77 en ik doe het ze niet na. Wat een vitaliteit en enthousiasme. We drinken wat met ze. Als ook de anderen zijn gearriveerd wandelen ze de laatste kilometers door de smalle straatjes van Santiago om daarna via de poort het plein van de kathedraal te betreden. te gaan. Dit is het moment suprème, hier deden ze het voor. Nu komen de tranen, de explosie van geluk en de omhelzingen. Het bellen en appen naar huis.

We hebben het laatste stukje mee gewandeld. Geweldig toch!!

 
Link naar het verslag van de pelgrims zelf

Santiago de CompostelaHet is intussen een stuk drukker op het plein. Overal zitten pelgrims. Sommigen in groepjes, sommigen zingend, anderen alleen om tot bezinning te komen. Maar allemaal gelukkig dat ze het hebben gehaald. Vele verschillende nationaliteiten komen vanuit alle richtingen samen op dit plein in Santiago de Compostela.

Wij zien het nog even aan en gaan dan weer terug naar de camper. Nu nemen we de langere route en zo hebben we alles bij elkaar toch ook weer zo ‘n 7 kilometer gelopen. Niks vergeleken met die kanjers.

Er staan intussen zo’n zeven campers. We besluiten om hier te blijven overnachten. Morgen zien we wel weer.

donderdag 12 september

BarbantesWe hebben Santiago de Postella gehad. Dit was ons einddoel van Noord-Spanje. En nu weten we eigenlijk niet welke kant we uit zullen gaan. Als je ergens voor de eerste keer bent is dat best lastig. We gaan eerst het binnenland in en komen terecht op de camperplaats in Barbantes. De camperplaats grenst aan een parkje met drie kleine thermaalbaden. Op foto’s hebben we gezien dat campers aan dat grasveldje staan. Maar dat mag nu niet. Verderop is een speciale plaats voor campers gemaakt. We hebben gezien dat je ook aan de rivier kan staan, dus wij rijden een stukje door en parkeren daar de camper. Het is vandaag 33 graden, dus het is heerlijk toeven in de schaduw aan de rand van de brede Rio Miño
‘s Avonds gaan we barbecuen en genieten we van de weerschijn van de volle maan in het water. Super plekje hier.

 

vrijdag 13 september 2019

Villa Nova de CerveiraHet is vannacht flink afgekoeld. We hebben dan ook heerlijk geslapen. Er komen al vroeg verschillende wandelaars langs en die hebben nog jassen aan. In de loop van de dag wordt het steeds warmer en stijgt de temperatuur naar 35 graden. We denken erover om naar een camping aan de kust te gaan. Om half vijf rijden we weg om alvast een stukje te rijden. Voor de grens van Portugal wordt de tank nog volgegooid en dan even na zessen rijden we voor het eerst van ons leven Portugal in. We gaan naar de camperplaats in Vila Nova de Cerveira. Als we daar aankomen zien we een parkeerplaats vol met campers. De camperplaats zelf is niet zo groot, maar het grote parkeerterrein ernaast wordt goed benut. Er zijn nog genoeg vrije plaatsen. Het is nog behoorlijk warm en veel mensen zitten buiten. Na het eten wandelen we door het naastgelegen park naar de rivier. Dit is dezelfde rivier als waar we vorige nacht stonden. Tot laat in de avond komen er nog campers aan. Tja het is weer vrijdag, dus de weekendgasten gaan ook weer op stap.

 

zaterdag 14 september 2019Markt in Vila Nova de Cerveira

We beginnen deze dag met een wandeling naar het naastgelegen park.

Er is hier elke zaterdag een grote markt. Er komen veel auto’s aanrijden en de parkeerplaatsen stromen vol. De auto’s moeten € 1 betalen. De campers betalen niks. Best vreemd eigenlijk, want de meeste campers staan op de parkeerplaats omdat de kleine camperplaats vol is.
Later in de ochtend wandelen we ook naar de markt. Deze is helemaal overdekt gemaakt voor de zon. Er is van alles te koop. Het wordt intussen steeds drukker en drukker. 

Aan de Rio Minho

Wij kopen een paar broodjes en gaan terug naar de camper.
Na de lunch fietsen we een stukje in de mooie omgeving en zien onderweg een prachtige plek aan de rivier waar meerdere campers staan. Ik blijf daar samen met Yara en Kees gaat de camper halen. We staan vlak naast een strandje waar verschillende mensen komen zwemmen. We hebben wifi van de verderop gelegen bar en een prachtig uitzicht. Wat wil een mens nog meer?

‘s Avonds wordt het rustig hier. Het strand wordt verlicht door een paar grote lampen en nog even later wordt ook de brug verlicht. We kijken op de brug die Spanje verbindt met Portugal. We zitten nog steeds aan dezelfde rivier, alleen heet het hier geen Rio Miño maar Rio Minho.

 

zondag 15 september

Boulevard van AncoraWe gaan vandaag naar camping Villa Praia de Ancora. Deze hebben we gevonden via de app van campercontact. Het blijkt dezelfde camping te zijn die onder de naam Parque de Campismo do Paco, met de ACSI kaart te bezoeken is. Dan kost hij €12.
Het is een eenvoudige camping met veel bomen. De camping ligt aan een rivier met een waterval.
De wasmachine wordt gebruikt voor het beddengoed. Als de lakens en dekbedhoezen te drogen hangen in de zon, pakken wij de fiets en trappen we naar de boulevard van Ancora.
Op de terugweg even langs de winkel en daarna barbecuen voor de camper.

maandag 16 september

Ook de dag erna blijven we hier nog. Dit wordt gewoon een heerlijke rustdag. Het is vandaag bewolkt en ‘s middags gaat het regenen. Maar ach er is wifi, dus alles wordt bijgewerkt zoals ondermeer dit verslag

dinsdag 17 september

Ik begin de dag met een douche en wandel in mijn nachtpon naar het toch wel verouderde sanitair, maar ach we zijn wel wat gewend vanuit Roemenië en Polen.
Het water is heerlijk warm en de straal is goed. Dit vinden wij veel belangrijker dan mooie tegeltjes.

In de mist bij Castelo do NeivaWe ruimen de spullen op, drinken koffie en gaan weer on route.
Het is vandaag erg mistig. Hierdoor kunnen we minder genieten van de omgeving. We gaan eerst naar de Lidl om boodschappen. Het is altijd even wennen om eten te kopen in een ander land. Dan is de Lidl om te beginnen altijd erg makkelijk.

We lunchen in Viano do Castelo aan een leuk park. Hier kunnen we mooi met Yara wandelen. Verderop is een camperplaats maar daar gaan we niet naar toe.Duinen bij Castelo do Neiva

Wij rijden nog een stukje verder naar Castelo do Neiva. Als we aankomen worden we verrast door de mooie natuur. Het is er redelijk stil. Er komen enkele wandelaars langs en er wordt gevaren met kajaks over de rio Neiva. We staan op een parkeerplaats naast deze rivier, vlak bij het strand en de duinen.

We maken een wandeling en op het strand vinden we een jong meeuwtje, dat nog niet kan vliegen.
Wat doen we, meenemen of hier laten, wat is het beste. Of…… leren vliegen en dat lukt gelukkig.

Vogeltje leren vliegenJammer dat we nog steeds last hebben van zeemist. Hierdoor kunnen we niet ver kijken. Af en toe komt er aan de andere kant van de rivier een dorp te voorschijn dat dan ineens weer compleet verdwijnt in de mist.

De mensen hier zijn erg vriendelijk en komen een praatje maken. Het lijkt weer net camperen zoals tien jaar terug. We zijn hier ook de enige camper, dus worden niet gezien als overlast.

Voor honden een paradijsje, strand, duinen, zee en rivier, dus voor onze hondenvrienden hier de coördinaten:
N 41.607960, W 8.805490

woensdag 18 september

Castelo do NeivaWe blijven nog de hele morgen in Castelo do Neiva. We maken wederom een wandeling door de duinen en over het strand. Helaas is het nog steeds mistig en daarom verlaten we rond de middag deze plek. In een plaatselijk winkeltje kopen we een paar broodjes. Het valt nog niet mee om uit te leggen wat we willen hebben en verstaan is helemaal moeilijk

Bij de camperplaats in Esposende (naast het busstation) is een serviceplaats en hier gaan we lossen. We maken gelijk gebruik van deze parkeerplaats om te lunchen.
We rijden door gebieden die we minder mooi vinden, maar in buurt van Vila Do Conde vinden we de omgeving weer prachtig. We twijfelen even om hier te blijven, maar het is nog steeds erg mistig en fris. Ook willen we Porto bezoeken en ze geven regen af voor over een paar dagen. We rijden door en komen terecht op een camperplaats in São Pedro da Afurada, een plaatsje in de Portugese gemeente Vila Nova de Gaia. We komen weer net op tijd, want een uur later is er geen plek meer vrij. We wandelen wat rond door straatjes met gekleurde huizen. Ook kijken we op de wasplaats naast de parkeerplek. Een paar dames staan in het washok flink te schuren op een kleed. Naast het washok staan palen met waslijnen aan. Als de vrouwen klaar zijn met de was dragen ze deze in een teil op hun hoofd naar huis. We staan aan een vissershaven en het stikt van de meeuwen. We hebben een fantastisch zicht op Porto.

 
donderdag 19 september
Met de huifkar op vakantieVandaag gaan we Porto bezoeken op de fiets. We hebben gisteren een kaartje gekregen van onze Nederlandse buren en samen met Maps.me op de gsm moet het vast lukken om in het centrum te komen. Het is niet ver fietsen. We komen nog langs een andere camperplaats waar een Nederlandse tractor met aanhanger staat geparkeerd. Even een foto nemen van dit bijzondere kampeervervoermiddel.

PortoWe wilden eigenlijk naar boven fietsen, maar komen langs de Funiculair dos Guindais, het kabeltrammetje dat je voor € 2.50 per persoon naar boven brengt. We zien dat je er met de fiets in mag en zowaar Yara mag ook mee. De fietsen erin krijgen kost wel even de nodige moeite, maar ook dat lukt. Boven gekomen blijkt dat we nog met een andere lift verder moeten. Hier past eigenlijk helemaal geen fiets in, maar de Portugese jongen die bij ons in de kabelbaan zat laat zien hoe het wel kan. Een beetje manoeuvreren, fiets wat optillen en zo gaan we om beurten het laatste stukje naar boven. En dan staan we midden in het oude centrum van Porto.Porto

Nu zijn wij geen fanatieke stadsbezoekers en in musea komen we zelden, zeker niet met een hond erbij, dus daar weten we ook weinig van. Maar het is wel mooi om vanaf boven over de stad te kijken en ook te zien hoe veel pelgrims vanaf hier aan hun tocht beginnen. We zijn niet de enigen die Porto bezoeken, want het is enorm druk. Bussen vol met mensen worden hier afgezet. Ook zijn er veel groepen op de fiets. Opvallend is ook dat er erg veel Nederlanders zijn.
We gaan steeds een stukje verder, zetten de fietsen dan vast en lopen wat rond. Op een gegeven moment wordt het zo ontzettend druk dat we het niet meer prettig vinden.Porto

We dalen verder af tot we weer beneden aan de rivier zijn. Nu kijken we tegen de stad op en eigenlijk vinden we dat leuker.
We zijn dus geen grote cultuursnuivers, maar vinden het wel fascinerend om te zien hoe zo’n stad tegen de rotsen is opgebouwd.

Ook hier lopen veel mensen rond. We gaan de Ponte Dom Luís brug over en nemen plaats op een terras om wat te eten en te drinken. Er branden terraskachels, want het is een wat kille dag. De zon laat zich niet zien vandaag. Gelukkig blijft het wel droog. Na het eten wandelen we nog wat rond want ook hier is van alles te zien en te beleven. Daarna fietsen we terug naar de camper.

 

vrijdag 20 september

BicoNa de drukte van de stad gaan we weer de rust opzoeken.
Onderweg stoppen we even voor een wandeling over het strand.
Daarna rijden we naar de camperplaats in Esmoriz waar een losplek is.
De mist is nog steeds aanwezig, dus we gaan een klein stukje binnenland in en rijden naar Bico. En ja hoor de zon komt te voorschijn. We zitten nu in een watergebied met getij, omdat het in open verbinding staat met de oceaan. Als we aankomen is het laag water. De mooie gekleurde bootjes waar deze streek om bekend staat, liggen in de modder. Er staan hier zes campers, dus we hebben alle ruimte. Er zijn diverse kranen, dus ook maar een paar wasjes wassen. Het restaurant is helaas gesloten vanwege vakantie. Wel hebben we internet van het restaurant. Dat is dan weer wel aardig. Er is hier ook een strand, maar dat ligt er vandaag verlaten bij.
Voorzieningen zijn er verder niet en de toiletten zijn nu ook gesloten. We genieten deze dag gewoon lekker van de rust en de zon.
 

zaterdag 21 september

AveiraVandaag valt er op veel plaatsen in Spanje en Portugal regen en ook wij krijgen er mee te maken. We besluiten naar Aveira te rijden en daar wat rond te kuieren. De hele dag hier binnen zitten is niks, dus we gaan er gewoon wat van maken. Parkeren doen we op de camperplaats in Aveira, die zich bevindt onder en achter het viaduct van de snelweg. Als we aankomen is het gelukkig weer droog en we wandelen langs het water de stad in. Bij elk bootje wordt gevraagd of we mee willen, maar nee we hebben vandaag al nattigheid genoeg. We bekijken een deel van het centrum, totdat het weer begint te regenen. We wandelen een overdekte veiling binnen en kijken wat rond. We trotseren even de regen, maar als er nog meer water uit de hemel komt, gaan we ergens koffie drinken. De regen stopt echter niet dus na een tijdje lopen we maar terug naar de camper. Jammer maar niks aan te doen. In Nederland is het prachtig weer vandaag. We rijden hierna naar de camperplaats in Sangalhos, waar het een stuk rustiger is. We overnachten hier met drie campers.Volkswagendag in Sangalhos

zondag 22 september

We worden deze morgen verrast met allemaal kevertjes en volkswagenbusjes die rond ons komen staan. De organisator vertelt dat ze hier verzamelen voor een rondrit.
We kunnen gewoon blijven staan.
 
 
 
 
De zon laat zich vandaag gelukkig ook weer van haar beste kant zien. We blijven kijken tot de auto’s in colonne zijn vertrokken. Omdat het weer nog niet helemaal geweldig is gaan we in kleine stapjes naar het zuiden.

CondeixaVandaag een plekje gevonden in Condeixa, dat ons wel leuk lijkt. Het ligt naast een archeologisch park met opgravingen. De plek ligt midden in de natuur waar je heerlijk kan wandelen. Dat doen we dan ook, dus Yara heeft weer een topdag.

De pelgrims komen hier ook langs. Ze komen vanuit Fatima. We zien hiervan verschillende borden. Wij zoeken dit op en zien dat dit een bedevaartsoord is. We wilden eigenlijk van hieruit naar Tomar gaan, maar we gaan nu eerst Fatima bezoeken.

maandag 23 september

Via een mooie route met veel groen en overal schapen rijden we over een vrij slechte weg naar Fatima. Als we aankomen moeten we eerst eens kijken waar we parkeren. Er zijn zoveel plaatsen hier. De 6 ruime camperplaatsen zijn bezet, maar op een mooie parkeerplek elders rijdt net iemand weg.
 

Wat is alles ruim opgezet hier. Er zijn een paar sanitairblokken, met veel toiletten, maar ook warme douches, die goed schoon worden gehouden. Overal zijn picknicktafels en kranen. Dit alles is gratis.

FatimaFatima is sinds 13 mei 1917 een bedevaartsoord, nadat Maria is verschenen aan de drie herdertjes Francisco, Jacinta en Lúcia, van respectievelijk 10, 9 en 7 jaar.

We wandelen naar het plein, dat echt mega groot is. We zien verschillende mensen op hun knieën vanaf het eind van het plein naar de kerk kruipen als boetedoening. Er zijn op verschillende plaatsen kerkdiensten met steeds veel bezoekers, waaronder nonnen, mensen in rolstoelen en alweer kruipende mensen.
Maar er zijn ook veel toeristen. Hele bussen worden afgeleverd. Veel camera’s leggen alles vast. In hoeverre mag je foto’s nemen. Maar dan zien we fotograferende nonnen, die midden in een dienst plaatjes staan te schieten.

FatimaHet is een mengelmoes van serieuze bedevaarders en toeristen. Een man, afkomstig van de Azoren, getooid met een tulband en een schelp rond zijn nek, vertelt dat hij hier komt mediteren. Dit is nodig anders kan hij niet verder. Hij heeft bijna alle pelgrimroutes gelopen, in totaal zo’n 14.000 km.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het plein om de prachtig verlichte toren te zien. En dan zien we een kruipende jonge vrouw met een huilende baby in haar armen. Ons schrikt dit af, maar misschien begrijpen wij dit niet.

dinsdag 24 september

FatimaAls we wakker worden regent het weer.
Gelukkig klaart het later op de dag weer op, want we willen nog wat rond kijken hier.

Buiten het plein zijn enorm veel souvenirs-winkeltjes, echt rijen en rijen naast elkaar en ze verkopen allemaal dezelfde dingen.
Wij staan hier best op een fijn plekje en zitten ‘s middags heerlijk in het zonnetje dat weer is gaan schijnen.

Fatima‘s Avonds zien we verschillende mensen richting het plein lopen. Even later gaan de klokken luiden, dus we gaan ook maar even kijken. Er is een lichtjes processie met daarna een kerkdienst.

Er kruipen verschillende jonge mensen over het kruippad naar voren. Daarna gaan ze nog een rondje rond de kerk. Waarschijnlijk van een school. Sommigen zijn heel serieus bezig, anderen wat minder. Ze vinden het ook niet erg dat we foto’s nemen.

In verschillende talen word er gebeden.
Overal zien we lichtjes. Dit geeft toch een enorm saamhorigheidsgevoel. We gaan even op de trappen zitten om alles in ons op te nemen.

 
 

 

woensdag 25 september

AljustrelWe doen alles op het gemak vandaag, haast hebben we niet. Na de lunch rijden we naar Aljustrel, een klein gehuchtje 3 km verderop, waar de herdertjes woonden, waaraan op 13 mei 1917 Maria is verschenen. Als we aankomen denken we even niet verder te kunnen, zo smal zijn de straatjes, en dan ineens komen we in een heel toeristische straat met tig souvenir winkeltjes.
Ook hier komen bussen vol toeristen aan. Ook zien we het treintje dat vanuit Fatima komt. Hier wilden we gisteren mee naar hier, maar konden het nergens vinden.Kleine huisjes
We wandelen naar de kleine huisjes en krijgen een idee van hoe het vroeger was. De oude huisjes staan er nog en er staan voorbeeldhuizen, die ingericht zijn zoals het was. Het gehuchtje ziet er nog niet echt fleurig uit en hier en daar zitten wat oude mensen vanuit hun portiek naar de toeristen te kijken.

Hierna gaan we naar Batalha om te overnachten. We komen halverwege de middag aan en wandelen wat rond en drinken koffie op een terras met uitzicht op de mooie kathedraal.

 

donderdag 26 septemberGolven

We gaan terug naar de zee. We kiezen voor Sao Pedro de Moel omdat je volgens de reacties in de app van campercontact de hoge golven hier goed kan zien.

De mist is weer verdwenen en omdat wij voor het eerst in Portugal zijn, zwalken we wat heen en weer om van alles te zien, dus ook de wilde zee.Sao Martinho do Porto

En ja het klopt, we staan bovenaan op een parkeerplaats met een prachtig uitzicht. Recht en links van ons is strand, waarover we een lange wandeling maken.

We blijven hier tot eind van de middag. Daarna wordt de zee nog woester en we besluiten ergens anders te gaan overnachten. We komen door Nazaré, waar het enorm druk is.

Wij rijden verder en komen bij een baaitje in Sao Martinho do Porto terecht. Wat een rust hier. Hier blijven we slapen.

vrijdag 27 septemberSao Martinho do Porto

We hebben hier met zes campers overnacht.
We hebben prima geslapen en staan erg mooi, dus blijven nog een dag. Er is hier van alles te zien.
We wandelen over het strand naar het dorp en kijken wat rond. Later op de dag wandelen we de andere kant op en komen door een prachtig natuurgebied. Tussendoor lekker luieren en genieten van het prachtige uitzicht. En met de wifi van het restaurant hiernaast kunnen we ook dit verslag mooi bijwerken.

zaterdag 28 september

We nemen afscheid van ons mooie plekje aan het strand, want we willen nog veel meer zien. We gaan naar het middeleeuwse stadje Obidos. Hier is een camperplaats waar je voor € 6 mag overnachten. Overdag sta je er gratis.

Het is niet ver lopen en via een poort wandelen we dit idyllische plaatsje binnen. Een lange straat, de hoofdstraat vol met winkeltjes voert ons naar het kasteel.

ObidosEen bekende attractie hier is de beroemde kersenlikeur, de ‘Ginjinha de Obidos’, dat in bijna elk winkeltje wordt aangeboden voor € 1. Het wordt geschonken in een klein plastic glaasje, maar nog veel lekkerder is het in een kopje van witte of pure chocola. En het is echt ontzettend lekker. We spreken uit ervaring.

Ook hier komen weer bussen vol met toeristen. Het is op een gegeven moment zo druk, dat we terug gaan naar de camper en een paar uurtjes genieten van de middagzon. Rond 6 uur wandelen we weer terug en kijken nog in alle rust rond.Obidos
En….. ja tuurlijk nemen we er nog een. Zo’n heerlijk kersenlikeurtje…. mmmmm.

We nemen een kijkje bij het kasteel, waar je over de muren kan wandelen. Nu het minder druk is, gaat dat een stuk makkelijker. Het uitzicht vanaf hier is fantastisch.

Rond 7 uur gaan de winkeltjes dicht en wordt het rustig in de straatjes. Wij gaan terug naar de camper. We blijven hier slapen tot morgen.

zondag 29 september

Het wordt herfst en dat merk je ook hier. De bladeren vallen van de bomen en het is kouder ‘s morgens. Deze morgen staan we op met mist.

Rond tien uur rijden we weg. De vele bussen staan er al weer om toeristen af te leveren.

We rijden verder door een mooi glooiend en heuvelachtig gebied met veel wijngaarden. We komen nu in een heel ander gebied dan we tot nu toe hebben gehad.

SeixalWe moeten keuzes maken hoe te rijden en besluiten iets meer het binnenland in te gaan en daarna richting het zuiden. Doel was Alcacer do Sal, tenminste dat hebben we Tommie opgegeven. Je moet toch wat …. als je onbekend bent. Onderweg zie ik echter iets anders….. dus stoppen voor een koffiepauze.

We switchen en kiezen voor Seixal, een groot parkeerterrein tegenover Lissabon, van waaruit je met de boot naar de hoofdstad kan. Een boot waarop een hond mee mag.

Het is zo heerlijk dat een camper een stuur heeft en dat je dat ding dus gewoon een andere kant op kan sturen.
Achteraf hadden we beter gelijk naar beneden kunnen rijden maar ach, wat maakt het uit. We komen nu door een prachtig natuurgebied met ooievaars, flamingo’s, koeien en ja wat zit er nog meer. We kunnen het zo snel niet zien en er was nergens een mogelijkheid om te stoppen.Seixal

De omgeving wordt hier weer anders. Het doet ons hier aan Griekenland denken. Als we aankomen zien we een heel groot terrein met daarop enkele auto’s en een paar campers. Je kan mooi aan het water staan bij een paar palmbomen. Aan beide kanten van het terrein is een strand en het uitzicht is geweldig.

We nemen een kijkje bij de boot, een catamaran, die je in een kwartier naar Lissabon brengt voor € 2.45 p.p. Een hond boven de 5 kilo mag mee voor € 1.40.

Dieren die minder wegen varen gratis over. Maar ja Yara eet nu eenmaal graag, dus dat gaat hem niet worden.
Vandaag lekker relaxen hier en alweer genieten van de zon, de zee en het prachtige uitzicht.

Veel dagjesmens komen deze zondag hier ook genieten aan het water.

maandag 30 septemberLissabon

Vandaag gaan we met de boot naar Lissabon. In een kwartiertje zijn we er. We wandelen rond en na de lunch, die we nuttigen bij diervriendelijke mensen ( yara wordt gruwelijk verwend) gaan we verder.
De vele trammetjes zijn toch het leukste hier in Lissabon en worden ook veel op de kiek gezet.

We zijn wat moe (lees Yara is moe ) en openbaar vervoer met een hond is altijd lastig. De tuc- tuccertjes nemen je echter maar wat graag mee. Er rijden er 700 rond, dus je hebt ze voor het uitkiezen en met de een lukt het afdingen beter dan bij de andere. Met een flower-power tuc-tucje tuffen we naar boven.

 
 

Daarna is er nog tijd voor een terras en een ijsje.
En dan terug naar de camper.
We kletsen nog wat met onze buren uit Nieuw-Zeeland, die een camper hebben gekocht in Engeland, die gestald staat in Nederland. Zo komen ze elk jaar overvliegen om een tochtje in Europa te maken.

dinsdag 1 oktober

Ervidal

Na een heerlijke dag in Lissabon, hebben we vandaag een mindere dag. Tot nu toe hebben we door mooie gebieden gereden, maar vandaag is het minder. Het zit ook tegen, want op de eerste camperplaats waar we komen is een kermis en een andere was ook niks. Dan merk je dat we dit land nog niet kennen. Via een slechte weg komen we bij een stuwmeer, met heel weinig water bij Ervidel. Daarom niet echt supermooi, maar we blijven wel staan, want het is lekker rustig en dat is altijd fijn na een druk stadsbezoek. Vooral ook omdat we een akelig bericht hebben gekregen. Het is gewoon een dipdag. Ik heb deze dag zo’n drie keer herschreven en het wordt steeds korter. Ik laat het hierbij.
 

woensdag 2 oktober

Praia de ArrifesWe hebben gelezen dat er elke woensdag een zigeunermarkt is in Castro Verde en aangezien we daar langs komen gaan we daar kijken. Er is echter geen markt te zien. We gaan door naar een camping, die we eruit gepikt hebben, maar ook die valt erg tegen. Het is er heel stil en erg warm. Wordt dit nu een tweede dipdag? We rijden door naar de kust en vinden gelukkig een leuk plekje, bij Praia de Arrifes in Albufeira. Even naar het strand, lekker die hoofden leegmaken. Morgen zoeken we wel een camping, want de was hoopt zich op en een ruime douche is ook wel weer eens welkom.
 

donderdag 3 oktober

Armacao de PeraWe gaan naar camping ‘Amarcao de Pero’ in Amarcao de Pero. Het is een actie-camping van ACSI.
Er zijn hier geen gemarkeerde plaatsen. Je mag staan zoals je wilt en alles staat dan ook kris kras door elkaar. Over honden doen ze ook niet moeilijk. Die spelen hier lekker met elkaar. De een houdt van zo’n plek en een ander ziet liever meer orde. Wij vinden dit heerlijk.
Er is een groot zwembad en de camping ligt op 1 km vanaf het strand. Er is een lange boulevard met veel eetgelegenheden en winkeltjes. Wij hebben hier voor het eerst kip piri piri gegeten en ook de Sangria smaakt niet verkeerd.

Vandaag is het voor ons ook wasdag, dus tussen de bomen hangen lange lijnen met wasgoed

vrijdag 4 oktoberArmacao de Pera

We blijven nog een dag op de camping, lekker zwemmen en fietsen in de omgeving en tussendoor wat eten en drinken.
Het vakantiegevoel komt weer terug.

 

Naar alle foto’s van deze reis (Deel 1)

 

15 Responses to Najaar 2019 (Spanje-Portugal) _ Deel (1)

  1. maja says:

    goed verslag, en leuk als je veel herkend. mijn dank, met groet maja

  2. bertenanja says:

    leuk verslag wij gaan bijna dezelfde route rijden dus leuk om dit verslag te lezen. Die camperplaats bij Vivonne is dit ook te doen met een aanhanger makkelijk te keren als dit moet

  3. Roze Riet says:

    De noordelijke route, waar jullie nu zijn, is voor de pelgrims is ook veel zwaarder, dan de zuidelikke route. Maar daar kan het dan weer heel warm zijn.

  4. Paula Schuring says:

    Pff lopen langs de weg niet echt geweldig, vrienden van ons vertrekken het weekend om de laatste 500 kilometers naar Santiago af te gaan leggen.
    Zo te zien erg pittig.

  5. Paula Schuring says:

    In 2014 Pamplona aangedaan ( toen op nieuwe cp gestaan maar zo warm dat we doorgegaan zijn naar camping met zwembad) hier lagen folders van het natuurpark Navarra. Daar geheel doorheen gereden off road schitterend. Je waant je in Amerika

  6. Ad says:

    Leuk verslag hoor. Ga deze info bewaren als wij eind volgend jaar gaan overwinteren. Kun je in Pamplona ook met de camper staan van 7.45 lengte?
    Op de video zag het er niet zo groot (qua lengte bedoel ik) uit

  7. Roze-Riet says:

    Mooie foto’s weer. De pelgrimsroute is prachtig hoor. Zoveel mooie plekjes onderweg.
    Nemen jullie de zuidelijke of noordelijke route? We hebben hem nooit helemaal gefietst, maar zowel zuid als noord stukken van gefietst. Ben benieuwd naar jullie mooie ontmoetingen.

  8. Roze Riet says:

    Zou Santillana del Mar als je tijd hebt ook een bezoekje brengen. Heel bijzonder oud dorp.

  9. Roze Riet says:

    Comillas is echt wel een aanrader. Het huis van Gaudi is heel bijzonder. Weet niet of jullie fietsen bij hebben, maar daar zijn ook wel fietspaden en goed te doen

  10. Tiny says:

    Wat vertoeven jullie daar mooi, alles wat een camperaar zich wenst, zon, zee, strand en prachtige bergen. Wat fijn dat jullie naar Santiago de la Compostella gaan, daar heb ik altijd van gedroomd.

  11. Geert en Ineke on tour says:

    Leuk te lezen, wij 2 jaar geleden ook stuk vd pelgrim route gereden. Leuk te zien hoe jong en oud( maar ook echt oud) zich vermengt. Geniet verder. Gr. Ineke

  12. Tiny says:

    Pamplona, de stad van de arena en de stieren. Vaak van gehoord maar ik hoef er ook niet bij te zijn. Geweldig om al die pelgrims te zien, dat geeft een apart sfeertje. Jullie hebben een nette camperplaats en …..voordelig gegeten, maagje goed gevuld met water, brood en wijn en alles wat erbij hoort. Leuke foto’s.

  13. Geert en Ineke on tour says:

    Leuk te lezen, wij hebben ook stuk tour van de pelgrims gereden. Veel gezien ook, knap hoor ook iude mensen die met een stok lopen, jonge mensen. Veel plezier, jullke reizen net als wij, niets van te voren vast leggen. Gaan we links of rechts af. Moet je wel willen en kunnen. Fijne reis, ga je volgen. Wij januari richting Spanje en Portugal 6 mnd. Gr.Ineke

  14. Jolanda says:

    Fijne vakantie en veel plezier !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *