Ancona, woensdag 14 juni 2006

Km. stand 2752

Om half negen Nederlandse tijd werden we wakker. We hebben op het gemak ontbeten en koffie gedronken en daarna een rondje met Trisha gewandeld. Het lopen vond ze prima, maar haar behoefte op de boot doen, vond ze maar niks. Ze hield het liever op. We gingen later nog naar dek zeven met onze laptop om de wifi-kaart op te maken. Terug beneden hebben we nog even staan kletsen met de baas van de papegaai en zo vloog de tijd weer om.

Om 14.50 uur reden we de boot af. Ook hier was het weer een hele drukte en het duurde een tijd voor we het haventerrein hadden verlaten. We zochten naar een plaats om Trisha uit te laten, maar dat kon nergens in de stad. Net buiten Ancona vonden we een plaats, waar onze hond eindelijk een toilet vond naar haar zin. Ondanks het feit dat ze alles had opgehouden, leek ze er weinig last van te hebben.

We hadden besloten om naar Riccione te gaan. We reden de snelweg af en vervolgden een weg langs de Adriatische kust. Het leek wel of we in een totaal andere wereld terecht waren gekomen. De gebouwen en wegen zagen er anders uit, de auto's waren groter en duurder en de mensen hadden meer haast. De Griekse rust was nergens meer te vinden. Na een half uurtje rijden kwamen we langs een camperplaats in Senigállia. We besloten daar een nachtje te blijven. Twee kilometer verderop was een McDonald's waar we eerst heen zijn gereden om wat te eten. Op ongeveer 400 meter van de camperplaats is een Lidl, waar we nog wat inkopen hebben gedaan. 's Avonds zijn we naar het strand gewandeld, dat vrij dichtbij is. Ook het centrum met veel oude gebouwen, is goed aan te lopen. Een leuke camperplaats voor als je met de boot overgaat vanaf Ancona. De camperplaats ligt op ongeveer 30 km. van Ancona verwijderd en is goed te bereiken. De camperplaats is gratis en er zijn voorzieningen om water te lossen en in te nemen en om het chemisch toilet te legen. (GPS: N. 43,704950° E. 13,237780°)

Senigállia, donderdag 15 juni

Km. stand 2792

We hebben brood gekocht op de naastgelegen camping. Tegen negenen vertrokken we naar Riccione, waar een paar campings waren die de ASCI-kaart accepteren. We bekeken er enkele en kozen uiteindelijk voor camping Riccione. De camping ligt redelijk ver van het strand, maar heeft wel een mooi zwembad. Dit zegt ook niet altijd alles, want toen we om kwart voor één naar het zwembad gingen, bleek dat het bad elke dag tussen 1 en 3 uur gesloten is. We konden nog net even afkoelen en een paar baantjes zwemmen. Er was veel lawaai op de camping. Er kwamen vliegtuigen over, treinen langs en er was een racecircuit in de buurt. Maar ook tijdens de vele activiteiten op de camping werd de geluidsinstallatie erg hard aangezet. 's Middags kwam er een jong gezin tegenover ons staan, die een reis van 9 weken hadden gemaakt door Italië, Griekenland en Turkije. Het was leuk om wat reiservaringen uit te wisselen.

Aan het eind van de middag zijn we langs de boulevard gefietst. De boulevard staat helemaal vol met strandpaviljoens die bij de tegenovergelegen hotels horen. Op het strand staan ligstoelen en parasols, opgesteld in keurige rijen, waar alleen de mensen uit de betreffende hotels mogen komen. 's Avonds maakten we een strandwandeling, want aan de waterlinie mag wel iedereen lopen. Later hoorden we dat dit aan bijna heel deze kust in Italië is. Wij vonden dit maar niks en zullen hier niet snel terug komen.

Riccione, vrijdag 16 juni

We zijn toch nog een dag gebleven. Het was markt op vrijdag, dus zijn we 's morgens naar het centrum gefietst. 's Middags hebben we een stukje "openbaar" strand opgezocht en hebben we in de Adriatische zee gezwommen. Gewandeld hebben we niet zo veel. Het was erg warm en het was ook geen mooi wandelgebied. 's Avonds hebben we naar de voetbal gekeken samen met de overburen. Daarna hebben we nog maar een strandwandeling gemaakt met de hond en daarna met een wijntje afscheid genomen van de buurtjes. Wij zouden de volgende dag weggaan en ook zij hadden het hier intussen wel gezien.

Riccione, zaterdag 17 juni

Km. stand: 2853

Om 11.30 uur vertrokken we. We zijn nog door het dorp Riccione gereden. En omdat we zo dicht bij San Marino waren hebben we dat landje ook even bezocht. Net voor de grens lukte het ons om te internetten, zodat we tussendoor onze e-mail hebben binnengehaald. We reden op een slechte weg met bobbels en gaten (maar dat waren we deze vakantie wel gewend). Een douane was er niet om San Marino in te komen, dus echt goedkoper zal het er ook wel niet zijn. De benzine was in ieder geval dezelfde prijs als in Italië. Wel zagen we verschillende camper-zaken en passeerden we het Ferrari-museum.
De stad San Marino ligt op een heuvel. Boven is een camperplaats. Wij hebben daar niet gestaan, maar voor de liefhebbers vermelden we even de prijs. Voor een overnachting van 8 tot 20 uur, betaal je 5 euro. Overdag kost het 1,50 per uur tot een maximum van 8 euro.

Rond 6 uur passeerden we Milaan. Vanaf de grote weg zagen we een grote supermarkt en wilden daar even heen, dus reden we de grote weg af. Bij de supermarkt was het zo enorm druk en hectisch, dat we maar snel zijn door gereden. Onze routeplanner gaf een camperplaats aan en omdat we nieuwsgierig waren of dat wat was, hebben we de weg hiernaar gevolgd. We reden langs een weg met veel groen aan de buitenkant van Milaan. Een camperplaats was er niet. Op de aangegeven plaats bevonden zich een klooster en een kerk. Daarna kwamen we in een achterbuurt van Milaan terecht met vele kleine huisjes. Langs de kant van de weg zagen we twee tieners (een stelletje) met een heel klein kindje. Ze zaten in een paar dozen met vuilnis te wroeten op zoek naar eten.

We reden naar het centrum, waar het enorm druk was. De camper ergens parkeren lukte niet. Er liepen massa's mensen en er reden heel veel trams. Hele oude en super moderne exemplaren. Het centrum zelf mocht je niet in, alleen als je er woonde. Toch reden er veel mensen naar het centrum en omdat daar veel oude gebouwen te zien zijn, deden we dat ook maar. Zo reden we tussen de trams en konden we de oude gebouwen toch van dichtbij bewonderen.

Daarna gingen we naar het Lago Maggiore, het meer waar we vroeger al vaak samen en later met onze kinderen waren geweest. Het was intussen al avond en we vroegen ons een beetje af waar we een goede plaats konden vinden voor de nacht. We hadden wel eens gehoord dat dat niet zo gemakkelijk is bij de Italiaanse meren.
Ongeveer 10 kilometer voor we het Lago bereikten, zagen we een verlaten benzinestation, waar we wat hebben gegeten. Er was niemand te zien. Wel was er een toiletgebouw, dat open was. Achter het benzinestation lag een bos. We hebben overwogen om daar te blijven, maar vonden het toch te stil en zijn doorgereden naar Stresa. We kwamen langs een klein parkeerterrein, waar we een paar Italiaanse campers zagen staan. We zijn daar bij gaan staan om te overnachten. De parkeerplaats is tegenover bar "el Ponte", waar we nog een afzakkertje hebben genomen.

Stresa, zondag 18 juni

Km. stand: 3341

We werden pas om negen uur wakker. Het was nog heerlijk koel binnen, want het bleek dat we helemaal in de schaduw stonden. We zijn naar het Lago Maggiore gelopen. Daar zagen we de Borromeo-eilanden van heel dichtbij. We kwamen in een park, waar Trisha lekker kon lopen en zwemmen. Op de terugweg hebben we bij een kleine supermarkt een stokbrood gekocht, zodat we na onze wandeltocht konden ontbijten.

We reden verder en zagen nu het Lage Maggiore bij dag. Er was best wat veranderd de laatste jaren. Er zijn Lidl's en McDonald's gekomen en het is een stuk drukker dan vroeger. Maar de Italianen toeteren nog net zo als voorheen. Het was wel leuk om nu eens met een camper langs het meer te rijden. Je ziet veel meer dan vanuit een personen-auto.

We wilden graag Cannobio bezoeken. De plaats waar we 27 jaar geleden ook waren met toen nog een oude vouwwagen en onze allereerste hond. De campings waren toen overvol en we hadden nergens plaats. We hebben indertijd een nacht in de auto geslapen. We zouden er nu niet meer aan moeten denken en reden verder in onze nu toch wel luxe camper.

In Verbania zagen we een camperplaats (GPS: N. 45,928970° E. 8,564330°). We zijn even gaan kijken. Er zijn voorzieningen en de plaats is gratis. De camperplaats ligt niet aan het meer, maar dat ligt er geen één. Aan het meer staan met een camper is nergens mogelijk. Alle parkeerterreinen aan het water zijn verboden voor campers.

Daarna reden we naar de camperplaats in Cannobio. De prijs hiervan was onlangs verhoogd en is nu 12 euro per 24 uur. De plaatsen liggen allemaal mooi aan de rivier.
Op zondag is het markt in Cannobio, die tot ongeveer één uur duurt. We kwamen aan om 11.45 uur, dus hebben we snel de fietsen van de camper gehaald en hebben nog even de markt bezocht.

Na het middageten hebben we een heerlijk eind gewandeld. Eerst het gammele bruggetje over, wat Trisha ontzettend eng vond. We zagen dat er een prachtig fiets- en voetpad was aangelegd. Verder was er een grappige hondenuitlaatplaats. Het is meer een hondenspeeltuin, een groot omheind gedeelte met ballen erin. Verder stonden er bankjes voor de baasjes en was er een kraan met daarnaast een paar hondendrinkbakken. Uiteraard ontbrak de automaat met poepzakjes en de afvalbak niet.

Het is heel leuk om alles terug te zien, dus 's avonds gingen we weer op stap. We liepen eerst naar het dorp, daarna hebben we nog diverse campings bezocht waar we ooit met onze kinderen hadden gekampeerd. Het sentiment droop eraf bij al deze herinneringen.

Cannobio, maandag 19 juni 2006

Km. stand: 3386

Ook deze dag begonnen we met een wandeling. We liepen via een omweg naar het dorp, waar we brood hebben gekocht. We wilden ook wat vlees kopen, maar dat zag er erg slecht uit. Het lag in een vitrine in een erg warme winkel. Na terugkomst hebben we ontbeten. Daarna nog even water lossen en laden, het toilet legen en weer op pad. Dit keer naar Feriolo naar camping Orchidea, waar we met de ACSI-kaart terecht konden. Toen we onze camper hadden gestationeerd, namen we eindelijk een duik in het Lago Maggiore. Later op de dag hebben we het dorpje bezocht, waar we vlees kochten in een goed gekoelde supermarkt. 's Avonds hebben we weer eens heerlijk gebarbecued met uitzicht op het Lage Maggiore. Toen we 's avonds nog een wandeling maakten langs het water, zagen we dat ook hier hele wandelpaden waren aangebracht. Vanaf deze paden had je een prachtig zicht op een mooi verlicht Feriolo.

Feriolo, dinsdag 20 juni

Deze dag was het een beetje bewolkt. Wandelweer dus, daarom zijn we naar camping Conca d' Oro gelopen, ook een camping waar we ooit hebben gestaan, om te kijken wat er zoal veranderd was. 's Middags zagen we een bootje dat kon vliegen. Als je betaalde mocht je mee als passagier. Mee de lucht in, hoefden we niet, maar om het toch op film vast te leggen was wel leuk. Alleen.....onze videocamera begaf het. Het ding heeft het ook niet meer gedaan en moest worden gemaakt. Het heeft daarna nog zeven weken geduurd eer we onze opnames van Griekenland konden bekijken.
Na het avondeten zijn we met de camper naar Stresa gereden. Omdat je nergens op de parkeerterreinen aan het water mag staan, reden we het centrum in om te kijken of we daar konden parkeren. Daar stonden geen borden en het parkeren was nog gratis ook. Met een niet al te grote camper kan je daar staan. Anders ben je verplicht om naar de speciale plaatsen voor campers te gaan, die meestal een behoorlijk stuk van het centrum zijn verwijderd. In Baveno hebben we nog even zo'n camperplaats bekeken. Het is een plaats met alle voorzieningen en kost 5 euro per etmaal. Altijd makkelijk om te weten.

Feriolo, woensdag 21 juni 2006

Deze dag hadden we eigenlijk gepland om naar Zwitserland te gaan om daar nog een dag rond te kijken, maar omdat het daar slecht weer was, besloten we maar een dag langer op de camping te blijven. Best lang voor ons doen, dus het werd een dag van wat lummelen, wandelen, zwemmen en fietsen. 's Avonds zijn we naar camping Isolino gelopen. Die ligt ongeveer 5 kilometer verderop. Ook deze camping was best veranderd en had er een mooi zwembad bij gekregen. Toen we langs de kantine kwamen, werden we weer even ontroerd en zagen onze oudste dochter weer op het podium staan, waar ze ooit een danswedstrijd won. Lang tijd om te dromen hadden we niet, want er kwam een bui aan. En we wisten uit ervaring dat buien in de Alpen heel snel kunnen opkomen. Zo snel als we konden liepen we terug naar onze camping. Gelukkig leek de bui wat af te drijven, zodat we wat meer tijd hadden. We moesten over een brug met steenkoud water. Het waaide daar enorm en we voelden de eerste grote spetters al. De bui leek ineens van richting te veranderde en kwam verder onze richting uit. We hoorden een paar donderslagen en zagen het flitsen. Met moeite probeerden we voor de bui uit te rennen, maar we werden toch nat. Moe kwamen we op de camping aan, waar het op een paar spetters na, gewoon droog was gebleven. Ja zo kenden we ons Italië weer. Hevige plaatselijke buien met onweer, hagel en/of regen. Het bleef droog en zo konden we deze laatste avond aan het Lago weer gewoon buiten zitten.

Feriolo, donderdag 22 juni 2006

Km. stand: 3447

Om 10.45 uur verlieten we de camping om aan onze terugreis te beginnen. Omdat de Gotthard-pas was afgesloten, hadden we besloten over de Simplon-pas te gaan. Het was erg warm toen we vertrokken, maar na een half uurtje rijden in de richting van de bergen, werd het bewolkt. Hoe meer we in de bergen kwamen, hoe bewolkter het werd. En helemaal bovenin lag er zelfs sneeuw. De korte broek maar snel verwisseld voor een lange, want het was behoorlijk koud boven. De tocht over de Simplonpas was erg mooi aan de Italiaanse zijde. We kwamen door heel veel tunnels en het uitzicht was adembenemend. Jammer dat het zo bewolkt was. De Zwitserse kant vonden wij een stuk minder mooi. We passeerden het meer van Genève en waren rond 17.30 uur bij Basel. Onze km. stand stond toen op 3820 km. We reden Frankrijk in en na nog een tijdje rijden zagen we een friettentje aan de kant van de weg. We hadden wel trek in Franse frietjes en zijn daar gestopt om te eten. Het parkeerterrein lag bij een bos, waar we met Trisha hebben gewandeld. Dat hebben we geweten, want ons hondje zat helemaal onder de teken. We hadden de hele vakantie nog geen teek gezien en nu krioelde het van die krengen. De tas met hondenartikelen opgezocht en Trisha van al die beesten verlost. Daarna onszelf ook maar even goed nagekeken. We zijn weer verder gereden en na een kwartier nog even gestopt om te controleren of we echt van al dat ongedierte waren verlost. We vonden er toen nog twee. Na nog tig keren controleren, tot onze hond het echt spuugzat was, zijn we doorgereden.

Bij Thaon des Vosges hebben we een camperplaats opgezocht. Het was een plaats aan een kanaal, waar behoorlijk wat campers stonden. Ook hier waren voorzieningen en ook deze plaats was gratis.

Thaon des Vosges, vrijdag 23 juni 2006.

(GPS: N. 48,250120° E. 6,425180°) Km. stand: 3987.

We maken nog een flinke wandeling langs het kanaal en gaan het dorp even in om een heerlijk Frans stokbrood te kopen. We konden merken dat we weer een stuk noordelijker zaten. Het was een zonnige dag, maar behoorlijk fris in de ochtend en overal erg vochtig. Na de wandeling nog een ontbijtje en daarna .......gingen we echt naar huis. We hadden nog 475 km. te gaan.

Om 9.30 uur zijn we vertrokken. Om 11.15 waren we in Luxemburg om te tanken. Om 11.45 uur reden we weer verder voor de laatste 303 kilometers en om 15.30 uur reden we de oprit van onze woning op.

Onze vakantie zat erop. De vijf weken waren heel erg snel voorbij gegaan. Het was een fantastische vakantie en we zullen nog zeker een keer naar Griekenland terug gaan. Maar eerst gaan we genieten van al onze foto's en films, gaan we wachten op de geboorte van ons eerste kleinkind en kijken we weer al uit naar onze volgende reis.