Polen / Tsjechië (2)

vervolg van Polen / Tsjechië (1)

Auschwitz

AuschwitzWe gaan vandaag naar Kamp Auschwitz, bekend als Auschwitz I. Dit zorgt best voor een raar gevoel. Je bent op vakantie, doet leuke dingen en dan bezoek je een concentratiekamp. 
Als we aankomen krijgen we echter meer het gevoel dat we bij een rekreatiepark aankomen. Aan beide kanten van de weg zijn parkeerplaatsen met diverse ingangen. Overal staan jongeren te roepen en te seinen, dat we bij hun moeten komen parkeren. We moeten er twee keer langs rijden om  uit te zoeken op welke we kunnen overnachten. We moeten de parkeerplaats hebben die het verst van het kamp ligt. Dit is aan de andere kant van de weg. We zetten onze  camper naast de andere campers, laten Trisha uit en gaan  naar kamp Auschwitz.
Het is intussen 15.00 uur. Voor drie uur is het verplicht om met een groep mee te lopen Na deze tijd mag je zonder begeleider naar binnen. De entree is gratis. In de barakken die er staan zijn diverse tentoonstellingen, die allen een diepe indruk achterlaten. We hebben ruim drie uur nodig om alles te zien. AuschwitzVoordeel van deze tijd is dat er niet zoveel groepen meer zijn, waardoor het minder druk is. Wie met een groep meewilt moet dus eerder op de dag komen.  

Zodra  je het kamp binnengaat kom je in een andere wereld. Overal staan dezelfde barakken, rijen achter elkaar. Het prikkeldraad, de wachttorens en de spoorlijn maken veel emoties los. In de barakken zijn tentoonstellingen, die het leven in het concentratiekamp laten zien. De vele foto’s spreken voor zich en de duizenden namen van mensen raken je diep in je ziel. Voor ons loopt een groep Joden, wier verdriet op hun gezichten te lezen is. Ze branden kaarsjes voor hun overleden dierbaren. Niet alleen de gaskamers, waar de mensen de dood vonden, maar ook het zien van de diepe en diepe vernederingen die de mensen eerst nog moesten ondergaan, zijn in één woord mensonterend. In veel verslagen hadden we al gelezen dat ook de kinderkleertjes, koffers met namen en andere persoonlijke Slaapplaatsen in Auschwitzbezittingen een diepe indruk achterlaten. Nu we dit zelf zien, kunnen we dat alleen maar beamen. Je kan gewoon niet beschrijven wat hier is te zien, net zo min als wij  nooit echt zullen voelen wat deze mensen hebben meegemaakt. We lopen zonder een woord te zeggen terug naar de camper.

We overnachten op de parking. De kosten bedragen 20 zloty’s voor 24 uur. ’s Avonds zien we verderop vuurwerk. Ook in deze plaats vindt dit weekend een feest plaats.

(GPS: N. 50,02653° E. 19,19935°) –>”Parking Auschwitz” in google maps

Auschwitz–BirkenauOświęcim – maandag 31 augustus

Vandaag gaan we naar Auschwitz–Birkenau, ook wel Auschwitz II genoemd of op z’n Pools Brezinka. Dit kamp ligt 3 km verderop.
We zijn hier lekker vroeg en het is nog niet druk. Het is een groot uitgestrekt kamp en om alles te kunnen bekijken, moeten we zo’n 3 km. lopen.
Hier werd de as van de doden gestrooidEr staan hier nog veel barakken in de originele staat, met daarin de houten banken waarop de mensen moesten slapen. Ook bekijken we de zogenaamde ‘toiletbarakken’. Die bieden  geen enkele luxe of privacy.  Een paar lange wasgoten en rijen met gaten, Sanitair barak in Auschwitzdie dienen als toilet, met daarboven de tekst: “Verhalte sich ruhig”. 
Verder komen we langs een watertje waar de as van de doden is uitgestrooid, de strafhokken en de onderzoekkamer waar de gevangenen werden onderzocht en gedoucht met daarnaast een kale ruimte om op te drogen. Ook in dit kamp besef je meerdere malen de vreselijke vernedering die de mensen hebben ondergaan. Het station, dat speciaal is aangelegd om gevangenen te brengen maakt enorme indruk en vooral de rails met zijn duidelijke eindpunt. 

Na dit alles lopen we naar onze camper, die in ineens heel luxe aanvoelt. Het einde van de reisOp het parkeerterrein drinken we nog een bakje koffie en laten alles even bezinken.
Om 12.00 uur rijden we verder. We moeten dwars door het dorp Oświęcim ( Auschwitz), want een andere route is er niet. Vanwege werkwerkzaamheden aan de weg zit het verkeer in Oświęcim muurvast. Dit neemt behoorlijk wat tijd in beslag. Je moet in Polen gewoon geen haast hebben.

Hierna gaan we via de tolweg naar Krakow en betalen hiervoor 6.50 zloty’s. In Krakow bekijken we een paar campings en besluiten te overnachten op camping Smok. Smok is de Poolse naam voor draak. En Krakow is de stad van de draak. Het is voor Polen een luxe camping, waar we 64 zloty’s per nacht voor betalen.

(GPS: N. 50,04767° E. 19,88000°) –>”Camping Smok” in google maps

Kathedraal en Paleis op de WawelKrakow – dinsdag 1 september 

Krakow is een van de mooiste steden van Europa en is ontkomen aan een totale verwoesting.
We fietsen naar de stad en gaan als eerste naar de Wawel, waar we een plattegrond halen in het  VVV-kantoor. We bekijken de Koninklijke burcht en de gotische kathedraal, die is afgezet met Koninklijke grafkapellen. Hierna fietsen we naar het marktplein, één van de grootste van Europa met ondermeer de raadhuistoren, de Mariakerk en de Lakenhal.  

We lopen als eerste door de Lakenhal. Vroeger stond hier een dubbele rij marktkraampjes met lakenhandelaren. In de 13 eeuw zijn de eerste lakenhallen gebouwd. Na een brand in 1555 werd het complex herbouwd in Renaissance stijl. De Lakenhal met de raadhuistorenOp de begane grond zijn tal van winkeltjes met souvenirs en op de bovenverdieping bevindt zich het Museum voor Poolse schilderkunst.

Als we bij de Mariakerk komen, zien we dat er zo een mis gaat plaats vinden. Enkele troepen soldaten in verschillende uniformen komen aanmarcheren. Naast ons stopt een bus, waaruit een militair orkest stapt. Er is een herdenkingsdienst vanwege het feit dat het 70 jaar geleden is dat Polen bij de tweede wereldoorlog betrokken werd.
Het lukt ons nog om voor de dienst een kijkje te nemen in deze grote en imposante kerk.
Op een terrasje in de Joodse wijkZodra we weer buiten zijn horen we het beroemde onvoltooide trompetsignaal, dat hier elk uur wordt geblazen. Het herinnert aan een middeleeuwse Militaire muzikantentrompetblazer die werd neergeschoten toen hij alarm sloeg.

Als laatste gaan we naar het Kazimierz, de Joodse wijk. Hier nemen we eerst plaats op een terras, waar we allervriendelijkst worden bediend.
Daarna bezoeken we de oude synagoge en de begraafplaats.
Op de joodse graven liggen geen bloemen, maar kiezelsteentjes of kleine keitjes. Deze steentjes zijn een tastbaar symbool voor de liefde tot de afgestorvene en een teken dat het graf is bezocht. Het verwijderen van steentjes is dan ook een schending van het graf.Oude Poolse begraafplaats 

Als Joden hun doden willen eren,
leggen ze géén bloemen op het graf.
Ze leggen er kleine stenen op,
stenen op stenen,
die weer en wind kunnen doorstaan,
onvergankelijk als de liefde,
eeuwig als het geloof.

Op het einde van de film “Schindler’s List”, zie je alle overlevenden een steen op het graf leggen van de overledene. Het is een symbool van aanwezigheid. De mens stopt als het ware zichzelf in de sterke steen om altijd bij de overledene te zijn en hem niet te vergeten.

 

 

 

 

 

 

 

Deutsche Emaillewaren FabriekDe fabriek van Oscar Schindler moet hier ook ergens staan. We willen deze bekijken, maar kunnen hem niet vinden en hij staat ook niet op het kaartje van het VVV. 

Krakow – woensdag 2 september

Vandaag fietsen we nog een keer naar de stad. Het is wederom een prachtig dag  met een stralende zon aan de hemel en we gaan nogmaals naar de Schlinder fabriek.
Intussen weten we dat de “Deutsche Emaillewaren Fabriek” is te vinden in de oude, vervallen industriewijk Zablocie, in het zuidoosten van Kraków.

De trap uit "Schindler’s List"

In deze fabriek redde de Duitse zakenman Oskar Schindler de levens van meer dan duizend Joden.
Steven Spielberg maakte hiervan de film: “Schindler’s List”, die werd overladen met Oscars. Hierdoor is de fabriek van een ordinaire werkplaats verheven tot een monument, waar veel toeristen op af komen. 

Om binnen te mogen, moeten we vijf zloty’s (1,20 euro) betalen.
Hiervoor zie je een paar lokalen van het oude hoofdgebouw. In één kamer staan het bureau, de kapstok en een kast van Schindler en in de andere kamer draait een informatiefilm. In het derde lokaal hangen wandpanelen met teksten over de fabriek, het leven van Oskar Schindler en de grote geschiedenis van Joodse industriëlen in het Kraków van voor de Tweede Wereldoorlog. VioolbouwerOok zien we de trap, die speciaal gebouwd is voor de film.
En meer mogen we niet zien. De fabriek wordt momenteel verbouwd tot museum, dat in het voorjaar van 2010 wordt geopend.Kraampjes vol etenswaarden

We gaan nogmaals langs de Joodse wijk en komen langs een heuse vioolbouwer. Ook rijden we langs een rij met marktkraampjes vol etenswaren.

We nemen nog een kijkje in een winkel waar boeken en Klezmer cd’s worden verkocht. Ook hier is een tentoonstelling te zien van de oorlog. De schildersmuurNa dit bezoek fietsen we door de Florianpoort, één van de zeven poorten in de verdedigingsgordel, weer richting de levendige markt. Voor de Florianpoort brengt Kapela Krakowska Poolse deuntjes ten gehore. Vlak achter de Florianpoort ligt de schildersmuur, waar studenten van de kunstacademie schilderijen te koop aanbieden.

           

In het Tatra gebergteKrakow – donderdag 3 september

We maken nog een wandeling en kijken even bij het naastgelegen asiel. Hier zitten allemaal grote en behoorlijk felle honden, die om het hardst zitten te blaffen. Sommigen lopen zenuwachtig heen en weer met hun etensbak. Dit zijn een heel ander soort honden dan we in Spanje en Griekenland hebben gezien.
Houten kerkje in de bergenAan het eind van de ochtend verlaten we de camping en rijden nogmaals door de stad Krakow. In deze stad zijn de mensen toch wel een stuk rijker dan op het platteland. Ook zijn ze veel moderner gekleed en gekapt. 

We gaan vandaag richting de bergHier wordt van alles verkochten en we komen al snel in bergse sferen door de vele tentjes, die pantoffels en vesten verkopen. De huizen, winkeltjes en zelfs de bushokjes zijn hier overal in bergstijl gebouwd. Al met al is het een prachtige route om te rijden Het is alleen jammer dat er te veel grote reclameborden langs de kant van de weg staan. Deze belemmeren het uitzicht.  

In de bergdorpjes zien we overal borden met de tekst: “Wolne pokoje”. Soms staan er zelfs mensen buiten met een bord of bij een auto, waarop deze tekst geschreven staat. Als we een keer een bord met ‘zimmer frei’ zien staan, weten we eindelijk dat het om kamerverhuur gaat. 

Voetgangersgebied KrupówkiRond half vier arriveren we in Zakopane, een plaatsje dat vooral bekend is om zijn wintersport. Maar ook in de zomermaanden is Zakopane een toeristische trekpleister.
We kijken op de camping maar die ligt  behoorlijk ver  van het centrum. We zoeken naar een parkeerplaats in het centrum, maar dat valt niet mee. Uiteindelijk lukt het ons een parking te vinden, waar we kunnen blijven overnachten. Hiervoor moeten we 25 zloty’s betalen. De parking is heel rustig en toch zitten we maar een 100 meter van het centrum verwijderd. We wandelen naar Krupówki, het voetgangersgebied in het centrum, waar vooral cafes, restaurants en souvenirwinkeltjes te vinden zijn.

Breien op straatOok brengen we een bezoekje aan de markt vlakbij het station van de kabelspoorbaan. Allemaal bontjassenHier worden leren kierpce (traditionele mocassins uit de bergen), wollen hooglandtruien, houten ciupagi (wandelstokken met een decoratief, bijlachtig handvat) en bryndza en oscypel (schapenkazen uit de streek) verkocht. Verder zijn er veel leren jassen te koop.

              

(Prachtige vergezichten in de TatraGPS: N. 49,29360° E. 19,95677°) –>”Parking Zakopane” in google maps  

Zakopane – vrijdag 4 september                                                                       

We hebben weer prima geslapen. Na het ontbijt laten we Trisha uit in het tegenoverliggende park. Daarna lopen we naar de Biedronka, waar we 6 broodjes kopen van onze laatste zloty’s. Dan gaan we Polen verlaten en rijden we via de Hoge Tatra  naar Slowakijke. Ook hondjes verkopen broodjesHet is een prachtige route. De wegen zijn hier vrij goed voor Polen. 

We komen door lieflijke bergdorpjes. Overal staan kraampjes met spulletjes en echt overal worden broodjes verkocht.
Het is zo mooi dat we regelmatig even stoppen om foto’s te nemen. Blijkbaar  zijn we hiermee een voorbeeld voor de Polen, want steeds stoppen er na ons een aantal Polen die ook foto’s gaan nemen. 

 

Slowakije

Grensovergang SlowakijeCamperplaats Tatranská Lomnica Rond de klok van 12.00 uur rijden we Slowakije binnen. Onze km teller staat op: 1886.
Ook hier is geen douane te zien.
We vervolgen onze route door het prachtige Tatra-gebergte.  
Als we op zoek gaan naar een camping komen we door diverse wintersportplaatsjes.
In één van deze plaatsjes, Tatranská Lomnica (GPS: N. 49,16663° E. 20,28243°) zien we een camperplaats achter een hotel liggen. Ze vragen hier 10 euro voor, wat voor deze landen erg duur is. Al snel merken we dat je hier voor alle parkeerplaatsen moet betalen. Vanaf de Hoge Tatra kijk je op de Lage TatraBij de meeste staan parkeerwachters die beginnen te zwaaien als ze je zien aankomen en dat terwijl de parkings nagenoeg leeg zijn. Een camping hebben we niet kunnen vinden. Één was er niet meer en op de andere was niemand te zien.

We stoppen nog een keer voor een mooie wandeling, waar ook Trisha weer met volle teugen van geniet. We passeren nog een camping, die op één klein tentje na, helemaal leeg is. Het seizoen is hier echt voorbij. Voor onze overnachting komen we uiteindelijk terecht bij autocamping Liptovsky Irnovec in Liptovska. Er staan hier een paar campers en caravans. Deze camping, die aan een meer ligt, is in de zomer helemaal vol. We betalen 8.22 euro (zonder stroom en inklusief 0,66 eurocent toeristenbelasting p.p.).

Autocamping LiptovskyHet is intussen gaan regenen en dat gaat de hele nacht door. ’s Avonds lopen we naar het strand met Trisha. We komen een Slowaakse visser tegen, die vertelt dat het seizoen hier echt voorbij is. Veel campings sluiten op 15 september. Hij vraagt hoe we de Polen hebben ervaren en vertelt dat ze daar meer achter lopen dan in Slowakije. “Polen is altijd armer geweest. Momenteel heeft Slowakije ook met een flinke terugval te maken. Dit komt niet alleen door de recessie maar ook door de euro die begin dit jaar hier zijn intrede deed. Alles is veel duurder”. En zo ervaren we al snel dat ze hier meer en makkelijker praten dan in Polen.

(GPS: N. 49,11012° E. 19,54475°) –>”Camping Liptovský Trnovec” in google maps

Liptovska –  zaterdag 5 september

Dorpje in SlowakijeWe rijden een stukje langs het Liptovskameer. Het is intussen weer droog, maar nog wel bewolkt. Alles ziet er zo toch stuk somberder uit. We gaan naar de winkel en ook hier zijn de prijzen lekker laag. We kopen verse broodjes voor 4 eurocent per stuk.

In Slowakije mag je 50 km/h rijden in de bebouwde kom. Er is hier erg veel politiecontrole.
De wegen zijn beter, maar de vuilnisbakken voller en er zijn minder fietspaden dan in Polen. De huizen hebben ook hier allemaal van die vrolijke kleurtjes, al staan er ook hier van die lelijke grijze tussen. En ja hoor, ook langs deze route wordt weer van alles aan de man gebracht. Dit keer geen paddestoelen, maar bessen, jam en honing. Dit wordt van te voren aangekondigd door bordjes, waarop een parasolletje staat.

Vlotvaren op de rivierVerkopers langs de kant van de wegWe gaan richting Zilina, waarbij we weer langs vreselijk lelijke reclameborden rijden. Deze zijn ook zo groot en verstoren het mooie uitzicht op de bergen.
In de Lidl in Ruzomberok kopen we verse broodjes die we nuttigen in Krpelany aan de kant van een rivier.We maken een wandeling door een mooi stukje natuur.
Ook maken we nog een stop om te kijken naar enkele vlotvaarders  op de rivier Váh.
De grote vlottentochten worden vooral veel op de Dunajec gedaan in de Dunajeckloof, de grens tussen Polen en Slowakijke. Maar ook op de rivier Váh, in het dal tussen de Hoge en de lage Tatra wordt deze sport met houten vlotten beoefend. De Váh is een zijrivier van de Donau en de langste rivier van Slowakije.
We zetten de vlotvaarders op de foto, zwaaien ze nog na en vervolgen weer onze eigen route.

TOvernachting op dorpsplein van utisko Solanecsjechië

We rijden om 16.40 Tsjechië in bij een km. stand van 2163. Gelijk zien we meer fietspaden. We bekijken ook hier een paar campings die open moeten zijn tot 15 september. Ze zijn allemaal leeg en er komt ook niemand  naar ons toe. De informatie van de campings staat allemaal in het Tsjechisch en is voor ons onleesbaar. Omdat het al begint te schemeren, parkeren we de camper uiteindelijk op een pleintje midden in het dorp Hutisko Solanec.
We weten dat dit niet is toegestaan in Tsjechië, maar we moeten wat. De plaatselijke bevolking is echter supervriendelijk tegen ons en de politie rijdt meerdere keren langs. Onveilig voelen we ons niet en we worden ook niet weggestuurd.
(GPS: N. 49,42989° E. 18,21769°)
–>”Hutiski Solanec” in google maps

Hutisko Solanec – Zondag 6 september

Kerk bij Dub nad MoravouNaast het parkeerterrein is een supermarkt, maar die is gesloten op zondag. In een klein winkeltje worden verse broodjes verkocht, maar wij hebben nog geen Tsjechische kronen, dus die gaan onze neus voorbij.
We gaan dus snel op pad, pinnen Tsjechische kronen en kopen broodjes in de Lidl, die ook hier open is op zondag. Ook onze camper wordt voorzien van nieuwe brandstof waarvoor we 26.20 CZK/liter betalen

We passeren de grote kerk  bij Dub nad Moravou, waar het feest is. We rijden door de plaats Prostějov met een mooie binnenstad, 18 kilometer ten zuidoosten van Olomouc en door de stad Boskovice met leuke pleinen en een burcht. In beide plaatsen kunnen we niet dichtbij het centrum parkeren. Camping "Na Copci"We hebben vandaag geen zin om ver te lopen dus rijden we verder en gaan naar autocamping Na Kopci in Vir, in de buurt van Ždár. Ook hier treffen we een lege camping aan, maar hier worden we wel vriendelijk ontvangen door Hetty, die gelijk op ons toe komt lopen. HCamping "Na Copci"aar man Peter komt er even later ook bij. Wij kenden hen niet persoonlijk maar wel van het camperforum en van het televisieprogramma: “Ik vertrek”.
We krijgen een rondleiding over de camping, terwijl Trisha kennismaakt met de honden Bruno en Beer. Later komt er nog een stel in een van de huisjes en met hen en de eigenaars van de camping nuttigen we een Tsjechische maaltijd. Deze gastvrijheid en dit gezamenlijke eten, zorgen voor een ontspannen en gastvrije sfeer.  Na het eten bekijken we nog even onze email, want we mogen gebruik maken van wifi.
(GPS: N. 49,54407° E. 16,29311°)
–>”Camping ‘Na Copci’, Vir” in google maps

Vir – maandag 7 september

Kathedraal van Kutna HoraEr is in de omgeving genoeg te zien, maar wij willen nog naar Praag en het eind van onze vakantie is in zicht. Rond de klok van 12.00 uur nemen we afscheid.
Via de plaatsen Žďár en Cáslav vervolgen we onze route.
We maken nog een stop in de plaats Kutna Hora, waar we ondermeer de kathedraal bekijken en wat leuke winkeltjes bezoeken. We kopen er een glazen saxofoon-fles (met wodka) voor onze muzikale buurvrouw die altijd trouw onze plantjes en poes Milou verzorgd.

 

Tegen zes uur komen we in Praag aan. We rijden met behulp van TomTom naar de camping die we gevonden hebben via het camperforum. Als we aankomen zien we dat er 7 kleine campings naast elkaar liggen in de wijk Troika (Praag 7). Straatje in Kutna HoraDeze horen allemaal bij verschillende pensions. De camping Hajek Autocamp die we zochten is de goedkoopste, maar sluit 1 september. De andere zijn allen ongeveer gelijk van prijs. We kiezen voor camping Fremunt en betalen 470  CZK (€ 18,40), dit is inclusief  60 CZK voor de hond. Dit wordt dus de duurste camping van deze vakantie.
We plaatsen de camper op de minicamping en gaan een stukje lopen met Trisha en nemen daarna plaats op het terras van een pizzeria, het enige restaurant in deze buurt. De pizza’s smaken er prima.
(GPS: N. 50,11698° E. 14,42752°)
–>”Camping ‘Fremunt’, Praag” in google maps

 

De Burgt bovenop de heuvelPraag – dinsdag 8 september

We gaan op de fiets naar het centrum van Praag. Je kan door een  park fietsen, maar we moeten nu een omweg maken, vanwege werkzaamheden. Daarna valt het nog niet mee, want nabij het centrum zijn er veel hoogteverschillen. We hadden dus beter de tram kunnen nemen.  

 

Als eerste bezoeken we de Burcht (Hradčany) bovenop een heuvel. Op het plein speelt een klein orkestje.

Marionetten

Uitzicht over de Moldau op de Burgt

 

Op de foto met de schildwachtVoor het paleis staan twee ‘stille’ schildwachten, waarmee menigeen op de foto gaat.  
We brengen een bezoek aan het poppenmuseum om de vele karakteristieke marionetten te bewonderen en gaan via de Karelsbrug met zijn vele kraampjes naar de oude binnenstad, waar we neerstrijken op een terrasje. 
Daarna fietsen we nog langs het concertgebouw Rudolfinum. Dit in 1985 geopende gebouw is momenteel het podium van het Tsjechisch Filharmonisch Orkest. Ook is het de Rudolfinumbelangrijkste locatie van het jaarlijks gehouden Praagse Lente-festival. Via de Cechuv brug steken we de Moldau over en gaan we langs de rivier weer terug richting de camping.

 

 

Praag – woensdag  9 september

Bloemperk met de datum in Karlovy VaryWe hebben in één dag niet alles van Praag kunnen zien, maar we moeten weer verder richting huis. Via de E 48 rijden we naar Duitsland. Het eerste stuk van deze route is niet echt mooi, het enige wat we zien zijn een paar aardappelverkopers langs de kant van de weg. Gelukkig wordt na een poosje rijden, de omgeving weer boeiender.
De laatste stop  in Tsjechië maken we in de stad Karlovy Vary waar we onze laatste kronen uitgeven aan een ijsje op een zonnig terras. Daarna gaan we weer verder en ongeveer 15 km. voor de grens tanken we nog voor 24,40 CZK/liter. (met de visa-pas). 
Een paar kilometer voor de grens staan er nogal wat schaars geklede dames langs de weg. Deze zijn hier vast ook goedkoper. En op een paar meter voor de grensovergang zien we een paar winkeltjes met allerlei  prullaria. 
Als we om 17.15 uur de Duitse grens overrijden staat onze km teller op 2800.
Marktplain in WaltsassenWe rijden naar de camperplaats in Waldsassen in het noorden van Beieren. Dit is een erg leuk plekje met veel mooie wandel- en fietsroutes. Zeker een plek om een keer terug naar toe te gaan. 

(GPS: N. 50,00553° E. 12,30780°) –>”Camperplaats Waldsassen” in google maps

Waldsassen, donderdag 10 september

We maken nog een wandeling door de omgeving en trekken dan weer verder via een mooie route door het noorden van Beieren. We rijden vandaag een groot deel over de autoweg. Overnachting op de parkeerplaats in EchternachDat schiet lekker op. Wat een verschil met de hobbelwegen in Polen.    
Via Bayreuth, Bamberg, Würzberg, Frankfurt, Wiesbaden, onderlangs de Moezel richting Trier gaan we naar Luxemburg. Het is een mooie route. Tegen halfzeven rijden we Luxemburg binnen met een km.stand van 3336. We overnachten op de parkeerplaats in Echternach.

(GPS: N. 49,81349° E. 6,42504°) –>”Parking Echternach” in google maps

Echternach, vrijdag 11 september

We wandelen nog langs de rivier en door het centrum van Echternach. Hiep, Hiep, HoeraDaarna gaan we weer verder en toeren nog wat door Luxemburg. We tanken hier voor € 0,86. In Duitsland was de diesel € 1,10 maar daar hebben we niet getankt. We kopen een brood, wat niet  meevalt in Luxemburg en stoppen naast een weiland om te eten onder toezicht van een  paar  nieuwsgierige koeien. Dan gaan we naar de Ardennen naar Vielsalm om dochter Eline, die daar in een vakantiepark zit, te feliciteren met haar verjaardag.

Om acht uur zijn we thuis en staat er 3683 km. op de teller.

Foto-album van Oost-Duitsland / Polen

Foto-album van Slowakije / Tsjechië

 

4 Responses to Polen / Tsjechië (2)

  1. Marga says:

    Mooi reisverslag , gaan we deze zomer waarschijnlijk ook een deel van jullie reis doen.
    Goede tips

  2. henk van gelder says:

    we vinden het een prachtige reportage , we hopen het zelf ook nog een keer te mogen meemaken.