Wintertrip 2017 (deel1)

Wintertrip met pup

Yara's 1e camperreisDit is onze eerste wintertrip. Overwinteren willen we het niet noemen, maar meer een vervroeging (en dus verlenging) van de lente. Hoe lang we gaan weten we niet. We zien het wel en juist dat vinden wij het heerlijke van camperen. Meestal gaan we in mei en juni weg, maar dan zal onze nieuwe pup Yara net loops kunnen worden. Hierdoor is het idee ontstaan om in de winter weg te gaan. Het is ook een perfecte manier om nieuwkomer Yara te socialiseren. We hebben haar overgenomen van andere mensen en we merken dat ze op sommig gebied erg angstig is. Het wordt dus een wintertrip met pup aan boord en daar zullen we terdege rekening mee moeten houden. Met 13 weken krijgt Yara de rabbies enting. Drie weken later mag ze de grens over.

Donderdag 2 februari

Camperplaats LandreciesWe passen nog een ochtendje op onze zieke kleindochter en rijden daarom iets later weg dan gepland. Om 13.45 uur zijn we zover en rijden de oprit af voor een nieuw avontuur, onze eerste lange trip in de wintermaanden richting Zuid-Spanje. We verwachten geen tropische temperaturen, maar lekker wandel- en fietsweer. We zijn benieuwd of we dit leuk vinden.
We gaan het zien, ervaren en beleven. Aan “horen zeggen” heb je niet zoveel, want wat de een geweldig vindt, vindt een ander afschuwelijk

De eerste uren moet Yara nog wat wennen, maar daarna gaat het prima. We rijden deze dag tot de camperplaats in Landrecies.

Camperplaats Lamotte Beuvron

Vrijdag 3 februari

We vertrekken om 9.10 uur en rijden in een kleine twee uur naar de camperplaats Villers-Cotterets. Deze camperplaats kennen we nog van onze trip naar Disney. Er is daar een groot bos waar Yara zich lekker kan uitleven. We drinken eerst koffie, maken dan een wandeling en gebruiken hier ook de lunch. Hierna vervolgen we onze reis nog voor een paar uren en slapen op de camperplaats in Lamotte Beuvron. Het is hier een stuk rustiger dan toen we hier vorige keer waren. Het was toen ook een stuk zonniger. Nu waait het behoorlijk en het begint te regenen.

Zaterdag 4 februari

We vertrekken om 9.15 uur en gaan eerst langs de winkel om brood. Het heeft de hele nacht geregend en het regent nog steeds. Gelijk heb je dan vieze troep binnen, maar ja dat hoort er ook bij.
Vlak voor we de snelweg opgaan is het droog en rijden we langs een bos. We stoppen hier voor wederom een wandeling met Yara. CahorsIn een camper heeft zo’n jong beest te weinig bewegingsruimte, dus zorgen we ervoor dat ze die voldoende buiten krijgt.
De bospaden zijn nog nat dus een half uurtje later komen we terug met een hond die meer op een verzopen katje lijkt. Moe, uitgelaten en tevreden valt ze in slaap en rijden wij de snelweg op. Het begint weer te regenen.

Halverwege de dag wordt het droog en zien we de zon verschijnen. We stoppen een poos om lekker van de zon te genieten. Later in de middag als het weer frisser wordt vervolgen we onze rit door de Dordogne en arriveren uiteindelijk op de camperplaats in Cahors.

Zondag 5 februari

Bijzondere camper

 

We rijden laat weg om kwart over tien. Het was vanmorgen droog, dus hebben we eerst lekker gewandeld. We hebben tenslotte de tijd aan onszelf.
We gaan vandaag richting de bergen. Je ziet ze altijd al van ver en dit blijft een fascinerend gezicht. Vooral als er sneeuw op ligt. Ook kom je onderweg soms bijzonderste campers tegen. Altijd leuk om te zien wat mensen hiervan maken.

Saint Lary SoulanDe bedoeling was om via de Vielha tunnel te rijden. De route zag er goed uit, maar er is toch meer sneeuw gevallen dan afgegeven en de routeplanner geeft aan dat deze is afgesloten. We rijden daarom naar de Bielsa tunnel. Deze is volgens onze routeplanner wel open. We kijken op internet voor informatie of dit klopt, maar kunnen niet echt veel vinden. De gsm erbij geplaatst als extra routeplanner omdat die via internet de laatste routeinformatie geeft.

Nu praten er twee stemmen door elkaar en hebben beiden hun eigen route. Over de rotonde, tweede afslag, nee over de rotonde, derde afslag.
Het lijkt af en toe wel een wedstrijd.

Weg afgesloten naar Bielsa tunnelIn het gezellige winterplaatsje Saint Lary Soulan, stoppen we nog even om met Yara te wandelen. Daarna vervolgen we onze route de bergen in. Echt ver komen we niet. Op een splitsing van een weg naar de pistes en de weg naar de tunnel zien we dat de tunnel is afgesloten. Er staat een groot bord waarop een website en een telefoonnummer staan vermeld. Ik maak er een foto van en zoek te website op. Hier is helaas niets te vinden over de Bielsa tunnel.

We rijden terug naar Saint Lary Soulan, waar ik bij een VVV kantoor om informatie ga, hopende morgen verder te kunnen. Daar zeggen ze dat het nog twee dagen duurt voor de pas weer open gaat.
We twijfelen nu wat te doen. Hier twee dagen wachten of via Biaritz of Perpignan rijden. Het is intussen weer gaan regenen en voor we de pest in krijgen, laten we het eerst maar gewoon even bezinken. We rijden daarom een stukje terug naar de camperplaats Lannemezan.
Camperplaats LannemezanVolgens de app lijkt dit een leuke plek, maar als we er aankomen staat er bijna niemand, alleen een oude caravan met daarin een paar blaffende honden, een oude camper, en nog twee andere campers. We blijven hier toch maar overnachten. Morgen zien we wel verder.

De regen gaat langzaam over in sneeuw en hagel. Later steekt er ook nog een stevige wind op. We hadden verwacht vandaag in Spanje aan te komen, maar zitten nu vast aan de verkeerde kant van de bergen. Dus venstertjes dicht, tv aan, kop warme chocomelk maken en net doen of we op wintersport zijn. Nog even en ik ga spontaan jodelen.

Maandag 6 februari

Als we wakker worden is het gelukkig droog en even later gaan we weer fris op pad. We rijden richting het oosten.
Het is erg druk in de straten van Lannemezan. Als snel zien we dat het markt is. We twijfelen nog steeds wat te doen. Kees belt het nummer dat bij de afgesloten tunnel stond, maar daar kunnen ze ons niet helpen omdat ze niet weten wanneer de wegen weer sneeuwvrij zullen zijn. We rijden verder en zien een groot bord dat verwijst naar een VVV kantoor. We rijden daarheen, misschien weten ze daar wat. Via een paar smalle en kromme straatjes komen we uiteindelijk bij een vervallen gebouw met een groot bord met daarop de letters VVV. Op weg naar AndorraHet ziet eruit alsof het al jaren niet meer gebruikt is. Lang leve onze wintertrip. Zullen we de zon ooit vinden.

Om de een of andere reden hebben we beiden het gevoel dat het via Andorra wel gaat lukken en via Rimont rijden we naar Foix en zo verder richting Andorra. We komen Spaanse vrachtwagens tegen, die ons buikgevoel, dat de tunnel naar Andorra open is, versterken. Later zien we ook de borden die aangeven dat de tunnel weer begaanbaar is. We rijden verder door de bergen die steeds witter en mooier worden. We stoppen een paar keer om met Yara door de sneeuw te lopen en natuurlijk ook om er zelf van te genieten.

AndorraWe zien veel gondeltjes en skiërs, maar ook ondergesneeuwde auto’s. De wegen zijn allemaal schoongemaakt en er valt goed te rijden. Alles bij elkaar is het een prachtige en fantastische route.

En zo komen we eindelijk zonder problemen via de “Tunel d’Envalira” de Pyreneeën door. We overnachten in Andorra op de mixparking-camperplaats in St.Julia de Loria. Deze ligt achter het winkelcentrum River, waar vandaan een goede wifi te ontvangen is. Een hond uitlaten valt hier niet mee, maar ach morgen gaan we weer verder. Dan maar een keer een plasje en poepje doen op het gras van de rotonde. En ja we ruimen het netjes op.

Dinsdag 7 februari

Camper schoonmaken

Bij de camperlosplaats wast Kees eerst het strooizout van de camper. Hij krijgt hierbij hulp van Yara.
Even na tienen gaan we weer op weg. We rijden Spanje in richting de kust en arriveren uiteindelijk in Cambrils. We lunchen ergens in de buurt van camping Platja Cambrils, die nog dicht is. Na de maaltijd wandelen we naar het strand waar Yara voor het eerst kennis maakt met veel zand en de echte zee. Yara op het strandHeerlijk om te zien hoe ze rondrent en dartelt en daarna als een dolle jonge hond gaat graven. Alle oerinstincten komen boven.

We verplaatsen de camper naar de andere kant van Cambrils en wandelen daar ook wat rond. Het is hier nog behoorlijk stil. We drinken koffie op het strand en besluiten hier te overnachten. Halverwege de nacht begint het heel hard te waaien.

Woensdag 8 februari

We gaan om 9.45 op pad richting Peñiscola. Het waait nog steeds erg hard en als we net even op de grote weg rijden horen we een enorme klap. Het dakraam vliegt open, dus moeten we stoppen op de vluchtstrook. Het luik is gescheurd. Met plakband en touw wordt het gerepareerd om weer verder te kunnen rijden. Er zal een nieuw dakluik moeten komen.

Campercamping "Los Pinos"

Rond het middaguur arriveren we in Peñiscola. We kiezen voor campercamping “Los Pinos”, waar we eerder hebben gestaan en waar genoeg privacy is. Dit omdat we met een pup reizen, die nog aan het camper-wennen is. Eerst eens kijken hoe ze zich gedraagt tussen veel mensen. We merken tijdens deze reis dat ze best bang is van vreemde mensen en dan wil ze nogal eens gaan blaffen. We moeten alles rustig opbouwen. De zon schijnt volop maar het waait nog wel behoorlijk. Kees maakt het dakluik hier stevig vast, zodat we er verder mee kunnen reizen. Het kan nu niet meer open, maar dat is bij deze temperaturen niet zo’n probleem.

Donderdag 9 februari

Strand van Peñiscola

 

De zon staat te stralen aan de hemel en de wind is gaan liggen. Een mooie dag om wat in de omgeving te fietsen. Tijdens dit tochtje valt ons op dat er veel dicht is. Dit hadden we natuurlijk wel verwacht, maar het met eigen ogen zien is toch anders. Wij zijn voor het eerst op pad in de wintermaanden en missen toch een beetje de gezelligheid van het voorjaar. Wel wandelen en fietsen er overal mensen. We maken nog een wandeling op het strand.

 

Vrijdag 10 februari.

TorrenostraWe besluiten weer wat zuidelijker te rijden en gaan halverwege de dag op pad. Onderweg kopen we een zak sinaasappels, die heerlijk zoet zijn.

We stoppen op een parkeerplaats in Torrenostra aan het strand. Yara kan hier weer heerlijk rennen en spelen. En zo gaan de uren vanzelf voorbij. We blijven dus maar tot de volgende dag.
ProcessierupsAls we terug komen van een fietstochtje, zien we bij terugkomst de processierups over de weg kruipen. In de facebookgroep “overwinteren in Spanje” werd hier al voor gewaarschuwd. Ze komen veel voor in deze maanden in Spanje en zitten vooral bij naaldbomen. We zullen deze bomen dus zoveel mogelijk gaan mijden.

’s Avonds komen we erachter dat een facebookvriendin een paar kilometer verderop zit. We spreken af voor de volgende morgen.

Zaterdag 11 februariOp bezoek bij Anne-Marie en Hans

Na een wandeling en het ontbijt rijden we een paar kilometer terug. We gaan op bezoek bij Anne-Marie en Hans op de camping. Erg leuk om iemand waarmee ik al op Hyves bevriend was, nu eens in levende lijve te ontmoeten. Jammer dat het weer niet meezit en we de koffie binnen moeten nuttigen. Gelukkig hebben ze een voortent aan de caravan. We kletsen lekker bij, kijken nog op de camping rond en wandelen naar het strand. Als het weer begint te regenen, nemen we afscheid en lopen wij naar de camper en zij terug naar hun caravan. Wie weet zien we elkaar nog een keer dit jaar of in de toekomst. Je weet het nooit. We blijven contact houden.

We rijden naar Benicassim en parkeren de camper op de oude camperplaats.
Vlakbij is een heel nieuwe camperplek gemaakt.
Uit eten in BenicassimWe hebben geen brood in huis en besluiten ergens te gaan lunchen. We vinden een leuk tentje waar je een menu voor een tientje kan nuttigen. Yara mag officieel niet binnen, maar het mag toch en dit wordt haar eerste ervaring in een restaurant. Ze krijgt zelfs een koekje.
Het eten ziet er prachtig opgemaakt uit en wordt geserveerd met brood en wijn. Ook het heerlijke toetje zit bij het bedrag inbegrepen. Als ze later een menu te weinig afrekenen zeggen we dit dus netjes, anders verdienen ze helemaal niks.
We fietsen hierna naar het strand en maken een wandeling met Yara. Die heeft heel de tijd zo netjes stil gezeten. Ze vindt het heerlijk om nu weer even over het strand te rennen en laat dit ook duidelijk merken. Op de terugweg gaan we nog even langs de winkel om een brood voor vanavond.

Zondag 12 februari

Overnachting Castellon de la PlanaWe toeren vandaag weer wat verder. Dat verder wordt uiteindelijk niet meer dan 10 km. We stoppen al in Castellon de la Plana. Hier is een nieuwe camperplaats. De meeste campers staan echter een paar honderd meter verder aan de weg. Het is een prachtig gebied met veel palmbomen, mooi aangelegde fietspaden, wandelpaden, speeltuintjes, sporttoestellen en een hondenstrand.

Van onze Nederlandse buren, die richting het Noorden gaan, horen we de eerste tips over wintercamperen en krijgen we een uitgave van het weekblad “Hallo”. Van de buurvrouw hoor ik dat er speciale zakjes te koop zijn voor het wassen van meerdere kleuren kleding in een wasmachine. Deze vangen de kleur op. Ik had er nog nooit van gehoord en krijg er een paar van haar mee. Zo zie je maar, je bent nooit te oud om te leren.

Maandag 13 februari

Hondenstrand en hondendoucheHet regent de eerste uren van de dag. Daarna breekt de zon weer door. We gaan op de fiets om boodschappen. Er komt iemand de campers filmen. We vragen ons af voor wat dat is. Voor de lokale televisie?
We wandelen nog een eind langs het strand en komen op het hondenstrand terecht waar Yara zich uitleeft met andere viervoeters. Daar krijgt ze het blijkbaar warm van want ze springt pardoes in heel vies water dat dieper is dan ze had verwacht. Ze zwemt zelf naar de kant. Gelukkig, dan hoeven wij er niet in te springen. Er is een hondendouche waar we dankbaar gebruik van maken. Later merken we dat we een fototoestel zijn kwijt geraakt. Gelukkig een oudje, zodat het niet zo heel erg is, want we vinden het niet meer terug.

Dinsdag 14 februariHet park langs het strand bij Castellon

Het is heerlijk weer en we drinken koffie met onze Nederlandse buren en kletsen daarna nog wat met onze Duitse buren. ’s Middags fietsen we naar Benicassum over een prachtig aangelegd fietspad langs het strand. Als we daar zijn ontstaan er wolken boven zee, die langzaam het land indrijven. Hierdoor wordt het bewolkt en vochtig, de zogenaamde zeemist. We fietsen terug met weinig zicht. In de loop van de middag lossen de wolken weer op en krijgt de zon weer kans. We drinken de koffie weer lekker buiten.

Woensdag 15 februari

Camperplaats Castellon de la PlanaWe gaan vandaag de camper verzorgen op de camperplaats. Daarna om boodschappen en dan weer verder afzakken naar het zuiden.
Als we net op pad zijn, hebben we bijna een aanrijding. Twee grote honden rennen in tegengestelde richting op de snelweg. Spooklopers dus. De vrachtauto voor ons heeft flink op zijn rem moeten trappen. Het asfalt stinkt ervan.
Platja el SalerBij Valencia staat een groep agenten te controleren. We verwachten dat we moeten stoppen, maar we zien eruit als brave burgers en mogen doorrijden.

We rijden naar Platja el Saler, waar een fijn strand is. Je kan hier prachtige wandelingen door de duinen maken. Yara vindt het geweldig en heeft een paar keer per dag haar “vijf dolle minuten”. De storm van de afgelopen maanden heeft ook hier flinke stukken duin weg geslagen.
Er zijn ook een paar kranen, dus even wat handwasjes wegwerken. Altijd makkelijk.
Met een zestal campers brengen we hier de nacht door.

Aan het strand bij Oliva

Donderdag 16 februari

Als we wegrijden zien we een camperplaats. Dit is een goede stek voor als we ooit een keer Valencia willen bezoeken. Yara is daar nu nog te jong voor, maar het komt op de bucketlist.

Wij rijden verder langs de kust en stoppen af en toe voor de koffie of de lunch, maar vooral om lekker langs het strand te wandelen met onze pup. Die geniet hier enorm van en heeft het ook echt nodig. Bij de stop van half vijf besluiten we te blijven staan tot de volgende dag. Dit is in Oliva.

Vrijdag 17 februari

Overnachting CalpeNa de stilte van het strand gaan we ons weer in de massa begeven en rijden naar Calpe. De camperplaatsen zijn vol maar er staan overal campers. In de straten, op verschillende veldjes, overal waar je kijkt, zie je campers. We parkeren op het veldje naast de Lidl.
We delen weer de nodige ervaringen uit met mede-camperaars. Zo horen we dat hier vorige winter niemand mocht staan en dat het dit jaar wordt toegelaten, zolang je niet kampeert. Dus geen stoelen buiten en luifels uit. CalpeDe politie rijdt regelmatig langs om te kijken of iedereen zich hieraan houdt. De camperplaats eigenaars profiteren mee, want voor 3 euro mag je het toilet legen en voor 2 euro kun je de watertank vullen.

We fietsen naar de boulevard en volgen het pad vanaf de haven onderlangs de rots, dat uiteindelijk dood loopt. De rots wordt bewoond door honderden meeuwen en wilde katten. Soms lijkt het gekrijs van de meeuwen hetzelfde als het gejank van een kat. Zouden ze elkaars taal overnemen?

Markt in Calpe

Zaterdag 18 februari

Het is vandaag markt in Calpe. Deze begint precies naast het veldje waar we staan, dus lekker dichtbij. Ook weer een prima oefening voor de socialisering van ons pupje.

Halverwege de middag gaan we nogmaals naar de boulevard. We wandelen wat rond en eten in een Italiaans restaurant, wat prima bevalt. Als we na het eten terugkomen van ons rondje met Yara zien we een politie het veldje oprijden. Er staat een losse schotel buiten en dat mag niet.

Zondag 19 februari

Camping "Armanello"Vandaag verplaatsen we ons naar Benidorm. We gaan naar camping Armanello, omdat je daar de hond goed kan uitlaten. Op camping Arena Blanca, waar we vorige keer stonden was dat erg moeilijk en op andere campings zijn honden niet welkom.

Er zijn plaatsen vrij. Niet veel, maar we hebben er maar een nodig. De camper krijgt een plaatsje onder de mandarijnenboom, naast een kooi met vogels.
Boulevard BenidormDe gratis wifi hier is helaas waardeloos. Inloggen lukt bijna niet en als het uiteindelijk lukt is het enorm traag. Voor je iets hebt binnengehaald lig je er weer uit en begint het hele spel opnieuw.

We blijven twee nachten en fietsen een paar keer naar de boulevard, waar het altijd super druk is. Een enorm contrast met de vele spookstadjes aan de kust. Je ziet hier ook van alles rondlopen en rijden, vooral scootmobielen. Ook de duo-scoots zijn weer goed vertegenwoordigd.
We laten hier ook de wasmachine draaien, zodat alles weer fris de kast in kan.

Dinsdag 21 februari

Nu de kleren weer schoon zijn, onze haartjes gewassen en de camper verzorgd is, kunnen we weer fruitig op pad. Nog even langs de Lidl om de voorraad aan te vullen en voilà, het zwerversleven vangt weer aan.
We trekken verder langs de kust. We zien in Spanje erg veel China-winkels of bazars. Hier wordt van alles en nog wat verkocht. Wel leuk om op een regendag in rond te snuffelen.

Strand van SaladerOnderweg komen we een wandelaar tegen, die als een slak zijn hele huishouding met zich meedraagt. Jammer dat ik het te laat zie om een foto te kunnen nemen, maar zulke dingen vinden wij nu het leukste van rondtrekken. Je ziet zoveel onderweg. We zeggen altijd tegen elkaar: “later als we echt oud zijn, blijven we ook maanden op een plek staan”.

We stoppen bij het strand van Saladar. Hier hebben we ooit eerder gestaan en ook nu staan er weer enkele campers. Naast ons komen Nederlanders staan, die deze plek in de app bij campercontact hebben gevonden. Ze verwachten nog wel meer campers voor de nacht, want er kunnen er 50 staan volgens de app. Wij verbazen ons erover dat deze plek in campercontact staat als officiële camperplaats, want meer als een gedoogplaats is het niet.

Woensdag 22 februari

Lekker op het strandWe maken deze morgen weer als eerste een heerlijke wandeling langs het strand. Als we terug komen, komt er een man langs om een donatie te vragen voor gehandicapte mensen. Het is altijd moeilijk om te weten of zoiets echt is. We hebben beiden het gevoel dat de man oprecht is en geven een kleine donatie. We staan tenslotte gratis. Later zien we de man zitten bij het busstation. Hij heeft dus waarschijnlijk geen eigen auto. Eigenlijk vinden we het maar een zielig persoon.

Cala de la VirginVandaag gaan we een piepklein stukje verder en parkeren de camper aan het rotsenstrand bij Cala de la Virgen in Santa Pola. (vlakbij Playa del Carabassi, waar je niet meer mag staan)

We vinden nog een mooi plekje aan het water. Het waait wel aan de waterkant, dus de stoelen zetten we, zoals de meesten aan de achterkant van de camper. We hebben hier wifi van het dorpje ‘Grand Alacant’ bovenop de berg.

Donderdag 23 februari

Lekker spelen in de duinenOmdat we moeten lossen rijden we naar La Marina waar een paar camperplaatsen zijn. Ze staan allemaal vol. In de naastliggende straten en naast de Lidl staan ook overal campers, maar echt gezellig vinden wij het er niet. We gaan naar de Lidl en vullen de voorraad aan. Laden en lossen de camper en rijden terug naar het strand van Santa Pola. We parkeren dit keer wat verder van de kant af omdat daar minder wind is. Yara vindt het heerlijk hier. Er zijn genoeg vriendjes om mee te spelen. Je kan hier fijn wandelen en heerlijk rennen in de duinen een stukje verderop. Vanaf het hoogste duin heb je een prachtig uitzicht op de zee en Allicante.

Vrijdag 24 februari

We blijven hier nog een dag om lekker te wandelen, te kletsen en te luieren.
Aan het eind van de middag komt er een klein busje voor ons staan, op zo’n manier dat we niks meer kunnen zien en dat terwijl er zoveel plek is. Ze kijken nu ook precies bij ons de camper binnen. De vrouw parkeerde en we zien dat de man erg moeilijk ter been is.
Omdat het toch bijna donker is, doen we alles maar dicht en laten het maar zo. Dit zijn lastige dingen, want we staan hier gratis op een gedoogplaats waar iedereen vrij is.

Zaterdag 25 februari

Zodra ik de vensters open zie ik het busje weer staan. We zouden ze wel kunnen aanspreken, maar wij gaan vandaag verder en laten de mensen lekker staan.

Overnachting TorreviejaWij willen naar Torrevieja. We hebben vernomen dat je hier leuk kan staan. Eens kijken of we dat plekje kunnen vinden.
Ja hoor het lukt, we rijden er zo naar toe. De campers staan aan het eind van een doodlopende weg vlak bij het strand. Aan de stoepzijde sta je het mooist. Iedereen zit er gewoon buiten, maar die kant is vol.  Aan de andere kant staan ook een paar campers en ook daar zitten ze buiten. We parkeren de camper en gaan met Yara wandelen. Hierdoor ontdekken we dat we naast een mooi park staan. Heerlijk om hier in rond te wandelen. Ook het strand is erg mooi. Yara komt er weer genoeg speelvriendjes tegen. Het fijne van deze tijd is wel dat de honden overal op het strand worden toegelaten. 

Zondag 26 februari

Strand in TorreviejaWe maken eerst een ochtendwandeling langs het strand. Dat blijft een unieke ervaring, lopen met je blote voeten door het zand, met de opkomende zon en het geluid van de golven in een zee die dan nog vrij rustig is. Het zorgt voor zo’n lekker mediatief gevoel. Wij houden er zo van.

Daarna ontbijten, koffie drinken en rustig op gang komen.

’s Middags wandelen we een eind langs de boulevard met de vele restaurantjes en diverse winkeltjes. Het is nu een stuk drukker dan vanmorgen. Ook weer gezellig.

TorreviejaAls  we terug komen zitten we nog heerlijk buiten en kletsen wat met de diverse buren. Er is een Hollandse man die voor het eerst alleen op pad is. Vorig jaar is zijn vrouw overleden. Onze andere buurvrouw is aan het genieten van de zon. Ze is blij dat ze weer weg kan na intensieve kankerbehandelingen. Haar haar is net weer aan het groeien. De Duitse overbuurman heeft een huis hier gekocht en moet van alles afhandelen en de andere Duitse buren blijven hier om te helpen met klussen. Je hoort van alles op een camperplek. Soms slap geouwehoer maar vaak ook heel serieuze gesprekken. De meesten hebben tenslotte een verleden en ieder draagt zijn eigen rugzak mee. 

Maandag 27 februari

Park in TorreviejaWe blijven hier twee nachten. Het is een prachtig gebied en we zouden best wat langer willen blijven maar onze watertank is nagenoeg leeg. Sommigen staan hier maanden en halen water met een auto of ze gaan uren met de camper weg, die dan vrij gehouden wordt door de anderen. Als dank nemen ze water en boodschappen mee. Niet ons ding, het is tenslotte een openbare weg.

Als we dan later, als we echt oud zijn, maanden op een plek gaan staan, dan wel op een luxe camping met een warme douche en wifi.

Wij zwerven dus weer verder en worden uitgezwaaid door diverse buren.

Camperplaats AlcazaresWe verlaten de comunidad Valencia en rijden Murcia in.

We gaan naar de camperplaats in Los Alcazares. Dit is een grote camperplaats die nog vrij nieuw is. Het is erg strak, zoals bijna alle nieuwe camperplaatsen in Spanje, maar de plaatsen zijn wel lekker ruim.  De ontvangst is vriendelijk. Ik vraag of ik een munt nodig heb voor een wasmachine, maar dat is niet nodig. Ik moet wel mijn naam opgeven en dan wordt er voor een bepaald uur een machine gereserveerd. Zo druk wordt hier dus gewassen. Omdat ook de bedden moeten worden verschoond heb ik er twee nodig. Wasdag dus.

Dinsdag 28 februari

Overnachting Cabo de PalosHet is een goed verzorgde camperplaats. Nadeel hier is het lawaai van de straaljagers en dat je later op avond de camperplaats niet meer af kan om de hond uit te laten. Je staat opgesloten tussen hekken, maar dat zie je op veel camperplaatsen in Spanje. We rijden vandaag weer verder. Bij het wegrijden komen we langs een klein winkelcentrum en zien we ook diverse terrasjes. Toch wel leuk om hier een stukje te fietsen. Dat weten we dan voor een volgende keer. Dan blijven we wat langer.

We gaan nu naar Cabo de Palos, een plek waar je mag staan vlak bij de vuurtoren. We parkeren de camper en wandelen omhoog naar de vuurtoren. Een erg hoge klim is het niet, maar het uitzicht is wel mooi.

Woensdag  1 maart 

We blijven hier nog een dagje en fietsen over de landtong. We willen tot het eind fietsen, maar de afstand valt wat tegen en de tocht is niet echt adembenemend. De weg loopt vooral tussen leegstaande vakantiewoningen en gebouwen door en de zee kun je niet zien. Na een tijdje houden wij het voor gezien en stoppen bij een gezellig tentje om te lunchen. Lekker in de zon genieten we even later van een 3 gangen menu. Na de lunch kijken we bij het meer aan de andere kant van de landtong en blijven daar even zitten. Het meer is erg kalm en er komt een bootje langs gevaren dat een mooi plaatje oplevert.

Daarna fietsen we op het gemak weer terug. We kletsen weer wat met andere camperaars, want dat gaat zo lekker vanzelf met deze temperaturen. Zodra de zon bij de camper weg is gaan we nog even naar het strand. Daar is het nog heerlijk en Yara vindt het fijn om even te rennen, te zwemmen en te graven. Geen groter feest dan water en zand voor een hondenbeest.

Naar alle foto’s van het 1e deel van deze trip.

Vervolg op Wintertrip 2017 (deel 2)

Comments are closed.