Zeeuws Vlaamse campertoertocht

Vrijdag 27 tot maandag 30 augustus 2010

Dit is ons eerste CCN-evenement, waaraan we meedoen. We zijn ongeveer een jaar lid en wilden al eerder deelnemen, maar waren of te laat, omdat het al vol was of zelf op vakantie. Dit keer kunnen we wel meedoen. Graag zelfs ….. de deelnamelijst is nog lang niet vol en de tocht wordt misschien wel afgelast.

Dit evenement, de 8e toertocht door Zeeuws Vlaanderen wordt georganiseerd door Harry J. Wildschut voor de leden van de Camper Club Nederland.

De aankondiging trok ons wel aan:
“De tocht bestaat uit 3 etappes door het Zeeuws-Vlaamse landschap. Aan de hand van een routebeschrijving toeren we over soms smalle polderdijken en bezoeken we enkele gebieden waar de geschiedenis nog tastbaar aanwezig is. Iedere avond is er een gezellig samenzijn, waarbij de uitslag van het klassement bekend  wordt gemaakt.”

Omdat wij  in vroeger jaren fanatiek hebben meegedaan aan puzzel- en oriëntatieritten en zelfs reden voor het Nederlands Kampioenschap, komt de nostalgie om de hoek kijken.   

Dat is leuk een campertreffen én toertocht in één. Onderweg verschillende locaties bezoeken, elke nacht op een andere plek staan en nieuwe mensen ontmoeten. Een reglement krijgen we niet. Wel is ons verteld alles met een korreltje zout te nemen. Voor de zekerheid dus maar een hele pot meegenomen. 

Vrijdag

Om elf uur stappen we in de camper en rijden naar Terneuzen, waar de eerste om half drie zal starten. De wedstrijd begint echter al eerder, want onderweg moeten we het nummer van een grenspaal noteren. In Terneuzen staan we op een mooie plek met uitzicht op de Westerschelde. Na kennismaking met iedereen, verlaten de campers een voor een deze plek om via een “unieke routebeschrijving”  de volgende locatie te bereiken. De routebeschrijving maakt gebruik van de kilometertellerstanden, dus foute rijders moeten meer en meer gaan rekenen. Wij niet …. als ervaren ‘lezers’ rijden we probleemloos naar de finish en voelen ons als een fietser in een camper. Dit… omdat we nogal veel fietsroutes moeten volgen.

Aan het eind van de dag komen de campers weer bij elkaar op de geheime locatie. Volgens onze routeplanner zijn we in Schoondijke. Hier nuttigen we samen de maaltijd en volgt een betere kennismaking met iedereen. Er zijn in totaal maar 12 campers, inclusief die van Harry. Minder leuk voor de organisatie, maar voor ons een voordeel. Er ontstaat één groep, waar iedereen zich bij aansluit. Geen gekliek, maar louter saamhorigheid ….
Nog wel ….

Zodra de uitslag bekend wordt met de Molletjes aan kop, ontstaan de eerste schermutselingen.
Hoe gaat die telling …               wat is goed en wat is fout …
Hoe denkt die Harry Jee ….      Nou … geen flauw idee.

Dus strooien maar met die pot.

Zaterdag

Terwijl we nog heerlijk liggen uit te slapen komt onze drilbaas zeggen dat we een half uur eerder moeten starten. Omdat wij vierde zijn, moeten we gelukkig op 3 na laatst, dus  hebben we nog tijd voor een bakkie koffie.
Er staat een rit van ruim 80 km op het programma. Onderweg krijgen we weer de nodige vragen. We komen langs Hulst en hier keren wij onze zoutpot op z’n kop. We rijden naar de camperplaats en gaan de stad in, want daar is het feest. We slenteren langs de kraampjes, eten een frietje en bekijken de optocht.

Hierna vervolgen we onze route en zien tot onze verbazing nog campers rondrijden. Onze route brengt ons zonder problemen naar het Verdronken land van Saeftinghe, waar we een consumptie krijgen. Na dit vocht wandelen we de dijk over en lopen over de schorren.
Hierdoor missen we de film, want het programma was iets gewijzigd. Niet erg ….. de zoutpot is nog niet leeg, de zon schijnt heerlijk ondanks de heftige weersvoorspellingen en de wandelroute is prachtig. We nemen nog een kijkje in het museum, waar we de rest weer treffen.

In colonne rijden we naar onze overnachtingplaats in Perkpolder. Ook dit keer hebben we een prachtig uitzicht over de Westerschelde, met aan de overkant de plaatsen waar wij geboren zijn. Nog meer nostalgie ……

De boottocht op de Westerschelde gaat niet door, omdat er te weinig deelnemers zijn. Dus wandelen we naar het strand. ’s Avond krijgen we te horen, dat we de rit prima hebben gereden. We staan op de tweede plaats.
En dat is niet zo goed voor onze nieuw verworven ‘korrel-zout methode‘.
Nu worden we fanatiek. Wij zullen voor die Mollen, die nog steeds aan kop staan, eens een klem uit zetten.

                   

Zondag

Ook vandaag start de laatst-geëindigde weer als eerste. Hierdoor blijven uiteindelijk de nummers 1, 2 en 3 als laatste over. Je wil echt niet weten hoe het er dan aan toe gaat. Zeker niet als je nog steeds niet weet waar je op moet letten.
In een vrij korte rit gaan we naar Philippine, waar we moeten zoeken met hoeveel paarden Maurits hier ooit is aangeland. Dit weten we natuurlijk al lang via sms-jes naar onze dochter, maar we zeggen lekker niks. Het valt wel op dat die Mollen ook niet echt zoeken.

Toch brengen we in broederschap een bezoek aan de mosselfeesten in Philippine.
Vanaf 3 uur vertrekken we weer om de vijf minuten naar het eindpunt. Dit keer krijgen we een rijdrit. Iedere minuut te kort of te lang wordt bestraft. Hoe lang je er over moet doen weet er maar één … juist. Hierdoor kun je makkelijk een behoorlijk aantal plaatsen zakken of stijgen.

Eén voor één komen we aan op de parkeerplaats van camping de Pannenschuur in Nieuwvliet voor de laatste nacht. De gepensioneerden blijven hier. Omdat Kees morgen moet werken gaan wij vanavond weg. De bedoeling was op de uitslag te wachten, maar het weer wordt zo slecht dat we eerder weggaan. Hoe de uiteindelijke uitslag is geworden weten we (nog) niet.

                             

Het was een zeer geslaagd weekend. Het weer was behoorlijk goed, ondanks de negatieve voorspellingen. De locaties waar we stonden waren zeer mooi en uniek. Hier mag je normaal niet staan, dus alleen daarom is het al bijzonder. De sfeer was het hele weekend optimaal.

Maar …. van de regels snappen we geen lor.
Hierdoor ontstonden echtelijke ruzies of reden sommigen verkeerd. Eén deelnemer kwam via de toltunnel in Vlissingen terecht en moest dus ook weer terug …… de rijder met de Amerikaan heeft zich suf gerekend ……. het muizenhol, de skihal, de gehuchten Strooienzand en Oude Stoof, maar vooral de Mollen zullen we niet snel vergeten. Toch, ondanks al deze ellende …. was het een super leuk uitstapje.

N.B.: Na enkele dagen hebben we de definitieve uitslag van de toertocht gekregen:

  • 1. Toon en Coby Mol

  • 2. Kees en Loes de Bruijne

  • 3. Wim en Els Kamerling

     zie ook het  foto album

Comments are closed.